Cerkiew została wybudowana w XVIII w. Pomimo przebudowy zachowała cechy cerkwi zachodniołemkowskiej. W bryle cerkwi wyraźnie zarysowuje się zamknięte trójbocznie prezbiterium, nawa i babiniec wraz z pochyłą wieżą . Ściany są odeskowane, a dach pokryty gontem. Każda z części cerkwi zwieńczona jest baniastym hełmem z pozornymi latarniami oraz krzyżem.
Wnętrze nakrywają stropy płaskie z fasetami. Ściany zdobi polichromia z końca XIX w. o motywach rokokowo-klasycystycznych, wykonana przez Antoniego i Józefa Bogdańskich, natomiast w nawie zachowały się fragmenty starszych barokowych malowideł. Barokowy ikonostas z XVIII w. został przemalowany w 1831 r. w czasie remontu. W prezbiterium znajduje się ołtarz główny z baldachimem, w nawie usytuowane są trzy ołtarze boczne z 2. poł. XVIII w. Na polichromowanej belce tęczowej umieszczony jest krzyż oraz figury Maryi i św. Jana. Uwagę przyciąga także pięknie zdobiona ambona, chór muzyczny oraz rokokowa ława. Cerkiew pełni obecnie funkcję kościoła parafialnego rzymskokatolickiego pw. Najświętszej Marii Panny Wniebowziętej. Cerkiew otoczona jest kamiennym murem z 1830 r.
Cerkiew od 2013 roku znajduje się na Liście Świtowego Dziedzictwa UNESCO wraz z 15 drewnianymi cerkwiami w polskim i ukraińskim regionie Karpat.
[visitmalopolska.pl]