Historia szkoły:
15 września 1948 roku decyzją Ministerstwa powołane zostaje Liceum Przemysłu Gumowego w Łodzi. Liceum to przyjmuje 38 uczniów 3-letniego Gimnazjum Przemysłowego fabryki „Gentleman”, które powstało rok wcześniej (25 czerwca 1947 r.) z działającej od 15 września 1946 r. Szkoły Przemysłowej Przemysłu Gumowego przy fabryce „Gentleman”.
Po adaptacji, przy znacznym udziale uczniów, budynków fabrycznych na potrzeby szkoły Liceum Przemysłu Gumowego przenosi się we wrześniu 1949 roku do stałej siedziby przy ulicy Tamka 12.
1 września 1950 roku powstaje czteroletnie Technikum o specjalności: technologia przemysłu gumowego oraz Zasadnicza Szkoła Zawodowa o specjalności: aparaty przemysłu gumowego oraz uruchomiony zostaje w wyremontowanej hali fabrycznej – internat żeński.
Czerwiec 1951 roku. Szkołę opuszczają pierwsi absolwenci Liceum.
Rok szkolny 1951/52. Do użytku młodzieży oddana zostaje szatnia i pracownia chemiczna. Teren szkoły zostaje skanalizowany, a szkoła podłączona do sieci wodociągowej.
Rok szkolny 1952/53. Uruchomione zostają warsztaty szkolne, produkujące dla potrzeb Łódzkich Zakładów Obuwia Gumowego, a w laboratorium zostaje założona wentylacja.
Rok szkolny 1954/55. "Czarny" rok w historii szkoły. Centralny Zarząd Szkolnictwa Zawodowego Ministerstwa Przemysłu Chemicznego podejmuje decyzję o likwidacji szkoły i dlatego w roku tym nie ma naboru uczniów do klas pierwszych. Rada Pedagogiczna podejmuje, trwające jeszcze przez cały następny rok szkolny, starania o zmianę decyzji Ministerstwa.
Sierpień 1956 roku. Ministerstwo Przemysłu Chemicznego cofa uprzednią decyzję o likwidacji szkoły.
1 listopada 1957 roku. Powstaje Roczna Szkoła Chemiczna w zawodzie laborant-chemik dla absolwentów Liceum Ogólnokształcącego, 5-letnie Technikum Chemiczne o specjalności: technologia przemysłu chemicznego,
3-letnia Zasadnicza Szkoła Chemiczna w zawodzie: aparaturowy procesów chemicznych i Wydział zaoczny technikum o specjalności: analiza chemiczna, którego kierownikiem zostaje mgr Jan Kamiński.
Rok szkolny 1958/59. Rozpoczęcie starań o budowę nowego budynku szkoły.
Rok szkolny 1959/60. Państwowa Szkoła Techniczna o specjalności analiza chemiczna zostaje przeniesiona i włączona do szkoły przy ulicy Tamka 12. Powstaje Technikum Chemiczne o specjalności analiza chemiczna.
Rok szkolny 1960/61. Powstaje Zasadnicza Szkoła Chemiczna o specjalności analiza chemiczna.
Rok szkolny 1961/62. Rozpoczyna się bardzo trudny okres istnienia szkoły. Z powodu bardzo dużej liczby uczniów nauka w szkole odbywa się na trzy zmiany.
Wiosna 1963 roku. Rozpoczyna się, przez położenie fundamentów, budowa nowego budynku szkoły zaprojektowanych przez architektów inż. Milo i inż. Andysza.
Czerwiec 1963 roku. Ulega likwidacji Roczna Szkoła Chemiczna.
Rok szkolny 1964/65. Ze względu na trwające prace budowlane i wyburzenia starych budynków część zajęć odbywa się w szkole Podstawowej przy ulicy Marcelego Nowotki 138 (obecnie Pomorska).
Listopad 1965 roku. Oddany zostaje do użytku główny budynek szkoły z 15 salami lekcyjnymi i ich zapleczem. W salach 113 i 115 powstają przejściowo laboratoria chemiczne.
Rok szkolny 1966/67. Oddany zostaje do użytku budynek laboratoryjny z 12 pracowniami chemicznymi i 3 salami audytoryjnymi, dzięki czemu szkoła uzyskuje nowoczesną bazę lokalową. Po raz pierwszy uczniowie Technikum Chemicznego uczestniczą w Olimpiadzie Chemicznej, zdobywając laury na szczeblu wojewódzkim i krajowym.
Rok szkolny 1968/69. Młodzież szkoły zdobywa Brązową Odznakę Polskiego Czerwonego Krzyża, w szkole rozwija się honorowe krwiodawstwo i opieka nad emerytami.
Rok szkolny 1971/72. W szkole zostaje uruchomione 5-letnie Technikum Chemiczne o specjalności zabezpieczenia antykorozyjne oraz 2-letnie Policealne Studium dla absolwentów Liceów Ogólnokształcących o specjalności zabezpieczenia antykorozyjne.
Rok szkolny 1974/75. Dyrektorem Szkoły zostaje absolwent szkoły mgr Franciszek Wochniak. Szkoła, jako jedna z trzech w kraju zostaje wytypowana przez Ministerstwo Oświaty i Wychowania do wdrożenia specjalności szerokoprofilowych. Decyzją Kuratorium Oświaty i Wychowania, szkoły zawodowe mieszczące się w budynkach przy ulicy Tamka 12 zostały połączone i otrzymały wspólną nazwę Zespół Szkół Chemicznych w Łodzi.
8 lutego 1975 roku. W szkole odbywają się uroczystości związane z nadaniem szkole imienia generała Aleksandra Zawadzkiego (choć marzeniem Rady Pedagogicznej i uczniów było imię Marii Skłodowskiej- Curie) oraz ufundowaniem sztandaru szkoły.
Lata 1976-1982. W tym okresie następuje modernizacja szkoły. W budynku laboratoryjnym powstają pracownie przyrządów kontrolno-pomiarowych, analizy ilościowej i preparatyki organicznej, a w budynku głównym: pracownie fizyki, elektrotechniki i przysposobienia obronnego.
Rok szkolny 1981/82. W Zasadniczej Szkole Chemicznej podjęto kształcenie w specjalności produkcja szkła i wyrobów szklanych.
1 września 1983 roku. Uczniowie rozpoczynają naukę w nowych typach szkół: Zasadniczej Szkole Chemicznej (zawód, obuwnictwo przemysłowe) oraz 4-letnim Technikum (specjalność technologia przetwórstwa skóry).
Rok szkolny 1983/84. Następuje dalsza rozbudowa Szkoły. Z inicjatywy Dyrekcji Zakładów Przemysłu Skórzanego "Skogar" powstaje w hali technologicznej pracownia technologii obuwia, którą całkowicie wyposażył Zakład Przemysłu Skórzanego „Skogar”, który jednocześnie utworzył we własnym zakładzie na ulicy Traktorowej pracownię praktycznej nauki zawodu. W pracowni tej wzorowo prowadzono praktyczną naukę zawodu przy właściwej opiece pedagogicznej ze strony nauczycieli praktycznej nauki zawodu – pracowników zakładu „Skogar”. Ponadto Zakłady „Skogar” udostępniały szkole dwa razy w roku bezpłatnie autokar pozwalając w ten sposób na organizowanie wycieczek dla młodzieży, które były nagrodą dla najlepszych uczniów w nauce i pracy na rzecz szkoły.
1 września 1988 roku. Decyzją Kuratorium Oświaty i Wychowania zostaje powołana I klasa Szkoły Przysposobienia Zawodowego, której absolwenci otrzymują zawód: obuwnik.
1 września 1991. W Zespole Szkół Chemicznych w Łodzi KOiW uruchamia XXVIII Liceum Ogólnokształcące o profilu ogólnym i biologiczno-chemicznym i równocześnie szkoła zmienia nazwę na Zespół Szkól nr 3.
Lata 1991-1994. Dalsza modernizacja szkoły, powstają: pracownia biologiczna dla potrzeb Liceum Ogólnokształcącego (w laboratorium IV), nowe sale lekcyjne 110a, 208, niezbędne ze względu na zwiększoną liczbę oddziałów szkoły.
Czerwiec 1995 roku. Szkołę opuszczają pierwsi absolwenci Liceum Ogólnokształcącego.
Lata 1995-1998. Dalsza modernizacja szkoły. . Nauczyciele opracowują programy kształcenia w zawodzie szerokoprofilowym technika analityka oraz nowych zawodach (dla potrzeb absolwentów Liceum Technicznego) takich jak: technik chemik środków farmaceutycznych, technik chemik środków myjących i piorących, technik analizy środków spożywczych.
10 września 1997 roku. Uchwała Rady Miasta szkoła powraca do dawnej nazwy: Zespół Szkół Chemicznych w Łodzi i otrzymuje imię Alicji Dorabialskiej, uczennicy Marii Skłodowskiej-Curie.
24 kwietnia 1998 roku. W szkole odbywają się uroczystości Jubileuszu 50-lecia szkoły połączone z uroczystym nadaniem szkole imienia Profesor Dorabialskiej.
Wśród absolwentów znajdują się działacze samorządowi, wybitni fachowcy, pracownicy uczelni wyższych, nauczyciele, lekarze, prawnicy, inżynierowie oraz znani sportowcy i przedsiębiorcy. Warto wspomnieć, że absolwentami Zespołu byli dwaj Prezydenci miasta Łodzi: Grzegorz Palka i Marek Czekalski.
Lata 1998 – 2001. To ostatni dobry okres w życiu Zespołu. Pełną parą pracują wszystkie szkoły wchodzące w jego skład:
- Technikum Chemiczne 5-letnie i 3-letnie,
- Liceum Ogólnokształcące,
- Liceum Techniczne,
- Zasadnicza Szkoła Zawodowa.
W roku 1998 Szkoła nawiązuje współpracę (w ramach programu Unii Europejskiej – SOCRATS/COMMENIUS) ze szkołami o podobnym profilu kształcenia:
- w Niemczech,
- w Holandii,
- na Węgrzech i nieco później
- w Irlandii.
Wspólnym tematem prac jest: „Jakość wody w regionie”.
Od roku 2001 zaczyna się 5-letni okres wygaszania szkoły. Władze Miasta stopniowo ograniczają nabór do poszczególnych szkół . W roku szkolnym 2002/03, w związku z reformą systemu oświaty w Polsce, Liceum Techniczne zostaje przekształcone w Liceum Profilowane o profilu „Chemiczne badania środowiska”. Liczba uczniów maleje z roku na rok, aż w roku 2005 Uchwałą Rady Miasta Zespół Szkół Chemiczny zostaje rozwiązany, a ostatni uczniowie – uczniowie Liceum Profilowanego zostają przeniesieni do Zespołu Szkół Ponadgimnazjalnych Nr 3 w Łodzi, przy ulicy Kilińskiego 159/163, aby tam dokończyć naukę w Liceum i przystąpić do egzaminu maturalnego.
24 czerwca 2005 r. odbywa się najsmutniejsze w historii Szkoły, ostatnie uroczyste zakończenie roku szkolnego. Sztandar Zespołu Szkół Chemicznych oraz Kronika Szkoły zostająuroczyście przekazane do Muzeum Oświaty. Budynki Zespołu przejmuje Uniwersytet Łódzki na potrzeby Wydziału Chemii.
Przygotowano na podstawie opracowania Pani mgr Teresy Michalskiej, wieloletniej nauczycielki historii w ZSChem oraz wspomnień ostatniego dyrektora ZSChem Tadeusza Wasiaka.
http://www.chemia.uni.lodz.pl/historia/historia_szkoly_tamka12.pdf
Współrzędne prowadzą do głównego wejścia do Katedry Chemii Uniwersytetu Łódzkiego. Kesz jednak znajduje się w innym miejscu :-) Współrzędne pojemnika są zaszyfrowane. Poradzisz sobie bez naszej pomocy?
7 15 77 99 55 53 63 105 68 7 58 30 69 63 88 70 16 40 99 21 6 8 51 77 63 101 73 37 40 70 30 68 104 76
99 77 68 110 63 41 66 30 49 68 74 53 99 20 105 74 18 110 40 53 63 74 77 99 48 84 49 63 17 53 68 105 99 10 66 30 77 63 74 53 99 24