Podgrzybek złotawy
Wygląd:
Kapelusz o średnicy 3-12 cm, początkowo bardzo poduchowato wypukły lub prawie półkulisty, później powoli się rozpłaszcza i niekiedy w środku zapada. Jest mniej lub bardziej brązowy, żółtobrązowy, często z oliwkowym odcieniem, ochrowo szary i niekiedy lekko czerwonawy. Skórka kapelusza sucha, matowa, delikatnie omszona lub zamszowo filcowata, podczas suszy pęka na drobne poletka i wtedy ukazuje się czerwonawa górna część miąższu, który czerwienieje również w miejscu żerowania robaków. Rurki początkowo bladożółtawe, wkróte stają się zielono żółtawe lub oliwkowo zielonkawe, niebieszczejące pod wpływem ucisku. Pory takiego samego koloru jak rurki lub bardziej brudnawe, szerokie i kanciaste; niekiedy lekko brunatno poplamione i pod wpływem nacisku mniej lub bardziej niebieszczejące. Trzon wysokości 3-10 cm, grubości 0.5-2 cm, przeważnie walcowaty, zwężający się ku postawie, często nieco zgięty. Na żółtawym tle jest przeważnie zabarwiony na czerwono lub brązowawo, często z podłużnymi włókienkami; bruzdkowanie górnej żółtej części przechodzi na rurki. Delikatny, miękki miąższ jest biały lub jaskrawożółty pod kapeluszem zabarwiony na czerwonawo, przy złamaniu błękitniejący, o przyjemnym zapachu i smaku.
Wysyp zarodników:
Brązowawo oliwkowy
Występowanie:
Występuje w całej Europie, w Polsce bardzo pospolity, od nizin po góry, w lasach iglastych i liściastych na prawie wszystkich typach gleby, od czerwca do listopada.
Zastosowanie:
Grzyb jest jadalny
Skrzynka:
Kesz to mikro- pojemnik ukryty na kordach(+/-5m). Koniecznie weź coś do pisania. Proszę o dyskretne podejmowanie kesza o odkładanie go tak jak jest schowany.