Łuków Śląski to miejscowość na pierwszy rzut oka bardzo odległa Skandynawii, jednak temat niniejszego kesza pokazuje, że dla natury odległość kilkuset kilometrów nie stanowi większego problemu.
Kesz to tradycyjny mikrus typu "bison tube" (tym razem wyjątkowo bez certyfikatów dla pierwszych znalazców, z uwagi na niewielki rozmiar pojemnika), zlokalizowany pod współrzędnymi, które należy wyliczyć. W pierwszej kolejności należy udać się pod koordynaty wskazane w opisie. Tam znajdziesz głazy narzutowe. Interesuje Cię tabliczka zlokalizowana na głazie po stronie wschodniej. Na tabliczce umieszczone zostało imię. Ilość liter w imieniu to wartość "A". Wartość "B" to ilość głazów narzutowych, zlokalizowanych pod koordynatami (liczymy tylko duże głazy). Wartość "C" to suma liczb roku w którym zginął bohater opisany na tabliczce.
Obliczone wartości należy wpisać do wzoru:
N 50 06,[A-7;B;B] E 018 23,[161-C].

W Łukowie Śląskim przy popularnej trasie rowerowej i nordic walking można zobaczyć ciekawostkę geologiczną, dwa głazy narzutowe pochodzenia skandynawskiego jako morena denna lodowca w okresach zlodowaceń. Przez tysiąclecia spoczywały one pod ziemią. Spełniają rolę dokumentów geologicznych świadczących o zasięgu lądolodu.

Najwięcej głazów, i to o największych rozmiarach jest w Polsce północnej na obszarze objętym ostatnim zlodowaceniem. W miarę przesuwania się na południe, na obszary starszych zlodowaceń, maleją rozmiary głazów i zmniejsza się ich liczba.
W epoce plejstocenu wystąpił cykl kilku zlodowaceń, podczas których obszar Polski częściowo lub niemal całkowicie pokryty był lądolodem. W tym czasie lądolód okresowo narastał i topniał, przez co na terenie prawie całego kraju znajdują się plejstoceńskie osady lodowcowe i wodnolodowcowe.
Maksymalny zasięg zlodowaceń na obszarze Polski:

Zlodowacenie Odry
Miało ono największy zasięg spośród zlodowaceń środkowopolskich – lądolód ponownie oparł się o Sudety, wkraczając nieznacznie w Bramę Morawską; jego linia zasięgu biegła ku północnemu wschodowi obramowując Góry Świętokrzyskie i dotykając północnej części Roztocza. Ciągi moren czołowych, gliny zwałowe, pola sandrowe, wzgórza kemowe, ozy, występujące na Wzniesieniach Łódzkich, Nizinie Mazowieckiej, Południowopodlaskiej, a także na Wyżynie Śląskiej, Wyżynie Małopolskiej i na przedgórzu Sudetów wyznaczają maksymalny zasięg tego zlodowacenia.
W następującym interglacjale lubawskim wytworzyły się osady organogeniczne, rzeczne i limniczne, a w lessach występujących na południu Polski znajdują się gleby kopalne, pochodzące właśnie z tego interglacjału.
Źródła: Starostwo Powiatowe w Rybniku oraz Wikipedia
