Οι Ολυμπιακοί Αγώνες από την αρχική τους καθιέρωση (776 π.Χ) , πάντοτε αποτελούσαν τον κύριο αρωγό μέσω του οποίου, οι Ελληνικές πόλεις-κράτη ξεχνούσαν τις συχνές φιλονικίες τους, παραμερίζοντας  τις διαφορές τους  και   συναγωνίζονταν θεμιτά μεταξύ τους, σε χώρο εκτός των πολεμικών πεδίων.
Σε αντίθεση με τη σημερινή μορφή των Ολυμπιακών Αγώνων , όπου κατ΄ ουσίαν πραγματοποιείται ανταγωνισμός πολυεθνικών εταιρειών και φαρμακοβιομηχανιών,   οι αθλητές της Αρχαιότητας  αποτελούσαν τοπικούς ήρωες για καθεμιά από τις πόλεις, οι οποίες γκρέμιζαν ένα κομμάτι του τείχους της πόλης τους, σε ένδειξη τιμής και σεβασμού, προς τον συμπατριώτη Ολυμπιονίκη .

Ο συνδυασμός των πνευματικών και σωματικών αρετών διέκριναν τον καθένα αθλητή. Ο κότινος , το κλαδί της αγριελιάς , που δυστυχώς σήμερα αντικαταστάθηκε από τα παχυλές χρηματικές αμοιβές και τα διαφημιστικά συμβόλαια, αποτελούσε το υψηλότερο ιδεώδες για τον αθλητή και ο θρύλος του Ολυμπιονίκη αποτελούσε εγκώμιο και καύχημα  για την γενέτειρα πόλη και μετά το θάνατό του, αλλά και παρακαταθήκη και για τις νεότερες γενιές Αρκάδες Ολυμπιονίκες.

Τέτοιου είδους αθλητές-Ολυμπιονίκες δε μπορούσε να μη γεννήσει και η Αρκαδική Γη. Οι γηγενείς προ-έλληνες Προσέληνοι Αρκάδες , μπολιασμένοι με το όραμα της αριστείας και της ανδρείας,  υμνούντες τα ιδεώδη της παιδείας, της γνώσης και της αρετής ,κληρονόμοι του Πανός στις τέχνες και το πνεύμα ,  κοσμοπολίτες και άποικοι πολλών περιοχών του τότε επιφανούς κόσμου, άφησαν το στίγμα τους στον πανάρχαιο αυτό θεσμό, κάνοντας συνώνυμο το όνομα της Αρκαδίας με αυτό της αγωνιστικότητας, της ευγενούς άμιλλας και του ήθους , στοιχεία που χαρακτήριζαν τους αθλητές των Αγώνων αυτών.

Ακόμα και όταν ο θεσμός ατόνησε με την κατάκτηση της Ελλάδος από τους Ρωμαίους, όταν η άμιλλα και το αριστείο έχασαν την υφή τους, το φιλελεύθερο πνεύμα των αδούλωτων Αρκάδων τους οδήγησε   να μην καταδεχτούν να  λάβουν μέρος  στους Αγώνες , υπό τη Ρωμαϊκή υποδούλωση ή να λειτουργούν ως υμνητές  του αυτοκράτορα  Σύλλα  στη Ρώμη, νικητή των Αγώνων  (80 π.Χ) .

Τέτοιοι ήταν οι Αρχαίοι Αρκάδες. Εραστές της τέχνης, αγέρωχοι, ελεύθεροι.

Ο Δαμάρετος ο Ηρεύς ή Δημάρετος ο Ηραίος (6ος αιώνας π.Χ.) ήταν αρχαίος Έλληνας ολυμπιονίκης με καταγωγή από την Ηραία στην Αρκαδία, ο οποίος στέφθηκε δύο φορές νικητής στο αγώνισμα του οπλίτη δρόμου κατά τους 65ους (520 π.Χ.) και 66ους (516 π.Χ.) ολυμπιακούς αγώνες της αρχαιότητας. Σύμφωνα με τον ιστορικό του 2ου αιώνα μ.Χ. Παυσανία, ήταν ο διασημότερος αθλητής της αρχαίας Αρκαδίας, ενώ ο γιος του (Θεόπομπος Α´) και ο εγγονός του (Θεόπομπος Β´) υπήρξαν επίσης ολυμπιονίκες.

Δημαρέτη-δήμος+αρετή, η αρετή του δήμου’

Η κρύπτη

Η κρύπτη βρίσκεται στη πλατεία στην οποία είναι το άγαλμα του Δημάρετου. Σε ένα ήσυχο χωριό της Αρκαδίας μερικά μετρα ανατολικα του μνημείου.

Εχει μέγεθος Φιλμ 35mm.

Παρακαλώ να είστε διακριτικοί καθώς το χωριό είναι αρκετά ήσυχο, για να μη κινησετε υποψιες

Dimaretos Memorial

Leaving Loti we can see in a beautifully landscaped area the monument of Dimaretos. Of local origin, twice Olympic champion (hoplite, armed soldiers). Theopompos his son, was an Olympic champion in the pentathlon and his grandson in boxing.

The cache:

The cache is a 35mm film canister size and is located  in the park where the monument is. In a quiet village in Arkadia some meters away from the monument.

please be discreet, because the village is quiet and you should not get their attention