Fort znajdował się rejonie przecinania się dzisiejszych ulic Ostrobramskiej z Filomatów i Łukiską. Był to fort ziemno-ceglany o narysie nieregularnego sześciokąta z dwoma czołami. W ramach likwidacji twierdzy będącej wypełnieniem rozkazu carskiego z 31 stycznia 1909 roku umocnienia zostały wysadzone latem 1913 roku, a fosy zasypane. Ostatecznie ślady po forcie zatarto w latach trzydziestych, zaś gruz wykorzystany został do budowy fundamentów kościoła na Placu Szembeka i nasypu al. Waszyngtona.
Pomiędzy Wisłą w pobliżu ulicy Algierskiej a fortem znajdował się wał przeciwpowodziowy wykorzystywany równocześnie jako wał forteczny.
Fort XI - lokalizacja według niemieckiej mapy terenów zaboru rosyjskiego z okresu I wojny światowej z 1914 roku z dodatkowo naniesioną orientacyjną siatką współczesnych ulic
W okresie międzywojennym tereny pofortowe były znane pod nazwą "Górki Grochowskie", podobnie jak dawna wieś, na terenie której znajdowały się. Na ich części powstało osiedle willowe pracowników państwowych o tej samej nazwie, a w północnej części tego obszaru już po II wojnie światowej utworzono Park Znicza, gdzie nazwa się zachowała na pomniku mieszkańców kolonii Górki Grochowskie, którzy zginęli w czasie wojny.
Źródło: https://pl.wikipedia.org/wiki/Fort_XI_Twierdzy_Warszawa