Wieś leżąca na Pogórzu Gubałowskim. Jedna z najwyżej położonych miejscowości w Polsce: średnia wysokość najwyżej położonych części osiedli Zębu wynosi 1013 m n.p.m. Od strony południowej graniczy z Zakopanem, od północnej z Bustrykiem. Po stronie wschodniej znajduje się wieś Suche, zaś a po zachodniej stronie Ząb graniczy z Nowem Bystrem. Tereny zamieszkałe Zębu leżą na wysokości od 910 do 1021 m n.p.m., a tereny niezamieszkałe (głównie lasy i łąki) - od około 900 do około 1040 m n.p.m.
Zabytki
We wsi znajduje się drewniany kościół parafialny budowany w latach 1915-1921, o regionalnym wystroju wnętrza, z ołtarzem autorstwa Wojciecha Brzegi, przydrożne kapliczki z rzeźbionymi świątkami, żelazne krzyże tzw. hamerskie (pochodzące z zakładu w Kuźnicach) oraz obsadzony limbami cmentarz, z którego roztacza się widok na Tatry[2].
Historia i kultura
Wieś została założona w 1620 r. Jej mieszkańcy pozostali do dziś wierni tradycjom rolniczym i pasterskim. Wieś liczy obecnie 1533 mieszkańców i prawie 400 gospodarstw rolnych. Ma własną szkołę (podstawową i gimnazjum), remizę strażacką i ośrodek zdrowia. Od 1964 r. działa w Zębie zespół regionalny Zbójnicek. Prezentuje on kulturę regionu, ludowych autorów oraz zwyczaje i muzykę góralską. Drugim zespołem działającym w Zębie jest dziecięcy Mały Zbójnicek. Ząb jest ośrodkiem hafciarstwa ludowego[3].
Urodzeni w Zębie
W Zębie urodzili się znani narciarze Józef Łuszczek i Stanisław Bobak, wychował się tutaj mistrz świata, dwukrotny mistrz olimpijski i zwycięzca Turnieju Czterech Skoczni w skokach narciarskich Kamil Stoch. W miejscowości urodził się Franciszek Łukaszczyk - pionier polskiego radiolecznictwa. W Zębie mieszkał również kompozytor Henryk Mikołaj Górecki.