Seria nominowana w konkursie Polskie Geo-Laury 2020
Powszechnie znane jest pojęcie "mieć sokoli wzrok", oznaczające umiejętność widzenia szczegółów z odległości. Określenie to nie bierze się z nikąd - wzrok u ptaków to jeden z najważniejszych zmysłów, twierdzi się, że dominuje wśród pozostałych. Niezwykła zdolność do dostrzegania najmniejszych gryzoni, powoduje że stają się oni mistrzami w polowaniu. Dzięki dostrzeganiu polaryzacji promieni świetlnych, wyróżniają się na tle innych zwierząt świetną orientacją w przestrzeni.
U znacznej większości gatunków odpowiednio duże oczy osadzone są po bokach czaszki – daje to możliwość tzw. widzenia całkowitego dochodzącego do około 300 stopni; różnica w budowie zauważalna jest jedynie u sów oraz u większości drapieżników jastrzębiowatych, u których oczy są osadzone frontalnie i skierowane są do przodu. Co niezwykle ciekawe u większości gatunków oczy są nieruchome
Sokół wędrowny (Falco peregrinus) – gatunek średniego ptaka drapieżnego z rodziny sokołowatych (Falconidae). Zasiedla wszystkie kontynenty z wyjątkiem Antarktydy. W Polsce nieliczny ptak lęgowy.
Duży sokół, o krępej sylwetce, silnej budowie ciała z długimi, ostro zakończonymi skrzydłami i masywną głową. Samica większa o około 1/3. Ptaki obu płci ubarwione podobnie. Dorosłe – wierzch stalowoszary z rozjaśnieniem na kuprze, wole kremowe, spód biały z nakrapianiem na piersi w kształcie łez, a poniżej ciemnym poprzecznym prążkowaniem. Osobniki młode – wierzch ciemnobrązowy, spód kremowy z podłużnym prążkowaniem. Mają jasne kreskowanie na bokach głowy i karku, a kremowo ubarwiony spód uwidacznia grube i ciemne kreski. Wąs jest niewyraźnie zaznaczony.
Lot sokoła jest zwinny i energiczny, choć uspokaja się przy dłuższych dystansach. Skrzydła są wtedy lekko zagięte. Poza okresem lęgowym prowadzi samotniczy tryb życia. Dorosłe ptaki przez cały rok przebywają w okolicach swojego rewiru lęgowego. To przeważnie ptaki młode podejmują wędrówki.
Na terenach lęgowych da się słyszeć dźwięczne, skarżące zawołania – zawodzenie.
Pomimo nazwy gatunkowej sokół wędrowny nie jest ptakiem migrującym. W wielu innych krajach jednak zaznacza się ten fakt, np. w nazwie niemieckiej Wanderfalke, angielskiej Peregrine i włoskiej Pellegrino.
To typowy ornitofag – łowi głównie ptaki wielkości gołębia lub większe, łapane w locie na otwartej przestrzeni. Są to przeważnie gołębie miejskie, siewkowce, mewy i kaczki oraz mniejsze ptaki. W jadłospisie środkowoeuropejskich sokołów wędrownych znajduje się aż 200 gatunków ptaków, choć najczęściej (oprócz wspomnianych wcześniej) są to drozdy, wrony, szpaki. Zdobycz wypatruje z wysokich punktów obserwacyjnych lub z powietrza. Na ofiarę spada lotem nurkowym z bardzo dużą prędkością (ocenianą nawet na 300-350 km/h) jak pocisk, uderzając w jedno skrzydło ofiary, tak by samemu uniknąć urazu. Przy pikowaniu ma złożone, ale lekko odstające od ciała skrzydła. Pogoń może trwać do skutku.
Skrytka
Kesz zlokalizowany jest pod wskazanymi koordynatami i posiadał kiedyś dość niecodzienne maskowanie, a w środku miejsce na standardową wymianę skarbów. Na dobry początek logbook, PWG, certyfikaty FTF, STF, TTF oraz fanty na wymianę.
Powodzenia w poszukiwaniach!
