Park Belzacki w typie krajobrazowym został założony w II poł. XIX w. w zachodniej części Piotrkowa Trybunalskiego przy ul. Belzackiej 178 (województwo łódzkie; piotrkowski powiat grodzki). Park obejmuje obszar działek: nr 192/1 oraz 192/2. Łączna powierzchnia parku wynosi 5,2776 ha, w tym wody (staw większy i mniejszy) stanowią powierzchnię 0,8 ha. Obiekt posiada tarasowe ukształtowanie powierzchni ze spadkiem terenu w kierunku północnym. Park został wpisany do rejestru zabytków nieruchomych prawomocną decyzją Nr K1.IV-680/468/67 z dnia 11 września 1967 roku, wydaną przez Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków.
Podstawą zabudowy był założony w połowie XIX wieku dwór. Był to budynek murowany z cegły, tynkowany. Zbudowany został na wzgórzu, w zachodniej części parku, skierowany frontem w stronę stawu. Obiekt zbudowany był na planie prostokąta, parterowy, częściowo podpiwniczony, dwutraktowy, z sienią na osi głównej. W 1912 roku dwór zmienił swój pierwotny kształt poprzez dobudowanie skrzydła od strony zachodniej. Przebudowa pozbawiła budynek cech stylowych. Decyzją z 21 września 1970 dwór został skreślony z ewidencji zabytków i na początku lat 70 - tych rozebrany.
W Parku Belzackim Piotrkowa Trybunalskiego znajduje się 11 drzew uznanych za pomnik przyrody. Pomnik przyrody to pojedynczy twór lub skupienie tworów przyrody żywej lub nieożywionej o szczególnej wartości naukowej, wychowawczej, dydaktycznej, estetyczno - krajobrazowej lub historyczno - pamiątkowej, odznaczający się indywidualnymi cechami, które wyróżniają go spośród innych podobnych tworów. Najczęściej są to sędziwe drzewa wielkich rozmiarów, czasami krzewy, aleje, grupy drzew, głazy narzutowe, skałki, jaskinie, wodospady, źródła, wąwozy.
Pojęcie “pomnika przyrody” wprowadził A. Humbold; w języku polskim pierwszy zastosował je Adam Mickiewicz (Pan Tadeusz, Księga IV). Wyrosło ono z kultu, jakim ludzie otaczali stare drzewa i z romantycznego zachwytu nad niezwykłymi zjawiskami przyrody. Obiekt otrzymuje status “pomnika przyrody” rozporządzeniem wojewody, podanym do wiadomości właścicielowi obiektu, a na obiekcie umieszcza się tabliczkę z napisem: Pomnik przyrody prawem chroniony. Jeśli w gminie są cenne obiekty, których wojewoda nie uznał za “pomniki przyrody”, może to uczynić rada gminy.
Inwentaryzacja dendrologiczna pomników przyrody w Parku Belzackim
Podano obwód pnia na wysokości 130 cm w cm oraz wysokość drzewa w metrach
1. Wierzba biała Salix alba 328 cm, 25 m 2. Klon srebrzysty Acer saccharinum 263 cm, 22 m 3. Orzech czarny Juglans nigra 203 cm, 20 m 4. Klon srebrzysty Acer saccharinum 292 cm, 25 m 5. Klon jawor Acer pseudoplatanus 330 cm, 30 m 6. Lipa drobnolistna Tilia cordata 330 cm, 27 m 7. Klon srebrzysty Acer saccharinum 335 cm, 27 m 8. Dąb błotny Quercus palustris 288 cm, 32 m 9. Jesion wyniosły Fraxinus excelsior 325 cm, 30 m 10. Jesion wyniosły Fraxinus exclesior 302 cm, 30 m 11. Buk pospolity Fagus silvatica 340 cm, 32 m
Źródło: http://www.parki.org.pl/parki-miejskie/park-belzacki-w-piotrkowie-trybunalskim