Het geheel bestaat uit 298 bomen in de vorm van een lint, gekoppeld aan de namen van de slachtoffers. In het 'oog' worden een amfitheater en een gedenkteken (naar een ontwerp van Ronald A. Westerhuis) gerealiseerd. Het bomenlint is een ontwerp van landschapsarchitect Robbert de Koning. De aanleg van het park startte op 7 december 2016. In maart 2017 werden door nabestaanden, minister Bert Koenders en de topman van Malaysia Airlines bomen geplant.
De officiële onthulling van het monument heeft plaatsgevonden op 17 juli 2017, precies drie jaar na de ramp in aanwezigheid van koning Willem-Alexander, koningin Maxima en de nabestaanden van de slachtoffers.
Op 17 juli 2014 is een Boeing 777-200ER van Malaysia Airlines met vluchtnummer MH17 neergestort bij het Oost-Oekraïense dorp Hrabove in de oblast Donetsk, nadat het toestel geraakt was door een luchtdoelraket. Rondom Donetsk was op dat moment een pro-Russische opstand gaande. Aan boord waren 298 mensen, 283 passagiers en 15 bemanningsleden. Het merendeel van de inzittenden hadden de Nederlandse nationaliteit; daarnaast zijn er slachtoffers uit Maleisië, Australië, Groot-Brittanië, Indonesië, Duitsland, Filipijnen, Canada en Nieuw-Zeeland. Er waren geen overlevenden.
Het onderzoek van de crashsite en het bergen van lichamen en persoonlijke bezittingen verliep moeizaam. De brokstukken lagen verspreid over een grote oppervlakte, in een conflictgebied waar pro-Russische separatisten en het Oekraïense leger gewapende strijd leverden.
De oorzaak van de crash is onderzocht door de Onderzoeksraad voor Veiligheid, die concludeerde dat het vliegtuig op 10 kilometer hoogte neergehaald is door een raket van het type Boek. De VN-Veiligheidsraad was unaniem in zijn oordeel dat het vliegtuig was neergehaald (zonder een oorzaak of schuldige partij aan te wijzen), en veroordeelde deze actie in resolutie 2166. In 2017 hebben de JIT-landen gekozen voor vervolging en berechting in Nederland bij een reguliere rechtbank, naar Nederlands recht, maar ingebed in een hechte en blijvende internationale samenwerking en steun.
Een bos
Wat je kunt: een boom planten in omgewoelde aarde, zien hoe de takken
naar de hemel reiken. Zon. Maan. De hemel die je zelf ooit hebt
vervloekt. Een zomerdag begraven. Door de tijd heen kijken.
Onder de boom staan als het waait, weten waarvoor te weinig woorden zijn.
Te weinig handen. Denken. Water geven. Zien hoe de stammen
langzaam dikker worden, het leven zich een uitweg bloeit.
Hoe ieder voorjaar weer het blad, ieder najaar weer het vallen. Hoe weinig
blijft staan. Hoeveel. Onder die bast de cirkeling van zonderjaren,
ring na ring woedend opgeruimde of intact gelaten kamers,
onthouden gedachten, de lach, de verhalen.
Wat je weet: onder de grond groeit een wirwar van lopers en draden,
vormen een netwerk van minieme signalen, tasten over en weer -
men hecht onzichtbaar aan elkaar, vloeit samen.
Er is niets meer. Er is alles. In de takken hangt de zon, de maan.
Alle bomen dragen namen. En ze groeien. Ze groeien.
Van kruin tot wortels trillend van bestaan.
Ester Naomi Perquin
17-10-19 In memoriam voor mijn vader waarmee ik deze geocache heb uitgezet.