Ostra Góra to użytek ekologiczny, wapienne wzniesienie o wysokości 263 m n.p.m. Położone na południe od Pęczelic, przy polnej drodze prowadzącej do wsi Skotniki. Jest to ciekawa forma geologiczna będąca jedną z kulminacji Garbu Wójczańsko – Pińczowskiego. W najwyższym miejscu wzniesienia uformowano ręką człowieka stożek ścięty, na planie czworokąta o zaokrąglonych kątach. Na najwyższej platformie w jego centralnej części, lekko opadającej w kierunku wschodnim, znajduje się zapadlisko o głębokości około 1.5 m porośnięte krzakami. Cały pagórek porastają murawy kserotermiczne.
O Ostrej Górze wspomina ks. Jan Wiśniewski badacz zabytków kościelnych w książce pt. „Historyczny opis kościołów, miast, zabytków i pamiątek w Stopnickiem” pisząc: „Podczas mojej podróży historycznej w 1923 roku po dawnym dekanacie stopnickim z Dobrowody gdziem nocował, jechałem na mszę św. do Szczaworyża i pod tą wsią (Pęczelicami) przejeżdżałem obok wyniosłego wzgórza, które wzbudziło moją uwagę. Zowie się Ostra Góra. Przed kilkunastu laty geometra pracujący w okolicy, kazał na szczycie wkopać słupek. Wówczas natrafiono na sklepienie, które gdy przebito znaleziono tam grób, w którym było 12 trumien, mających kształt człowieka. Naturalnie – wandalska ręka dziczy musiała szukać skarbów i poniszczyć pamiątki. Gdym wszedł na szczyt góry, ujrzałem zawaloną rumowiskiem piwnicę, lecz trumien nie widziałem”. Nieco dalej dodaje, iż będąc w pobliskich Żernikach Górnych w rozmowie z mieszkańcami dowiedział się, że mógł to być grób Arian. Trumny ariańskie zostały odkryte na początku XX wieku podczas prac mierniczych.
Źródło: http://www.peczelice.pl/szlak-wok%C3%B3%C5%82-studni/ostra-g%C3%B3ra.aspx