Stado ogierów
Kętrzyńskie Stado Ogierów, w skład którego wchodzi kompleks budynków stadniny koni zostało zbudowane w roku 1877. Jest jedną z najdłuższych stajni w Europie, mierzy 200 m długości.
Stado Ogierów w Kętrzynie obsługiwało południowo-wschodnie powiaty Prus Wschodnich. Było obok Geogenburga, Braniewa i Kwidzyna jednym z czterech stad ogierów w Prusach Wschodnich. Posiadało stajnie w sumie na dwieście sztuk koni i mniej więcej taki stan ogierów był utrzymywany. W okresie międzywojennym ogiery ras szlachetnych stanowiły około 75% stada , były to głównie konie trakeńskie i wschodniopruskie, znajdowało się również kilka osobników pełnej krwi angielskiej i arabskiej. Pozostałe 25% stada stanowiły ogiery zimnokrwistych ras. Pod koniec II Wojny Światowej Stado Ogierów zostało ewakuowane. Po wojnie do Kętrzyna nie powrócił ani jeden ogier. Polskie Stado Ogierów w Kętrzynie zostało utworzone w 1947 roku. Zostały w nim postawione ogiery pochodzące z rewindykacji z Niemiec oraz z mazurskich stad i stadnin w tym również ogiery ras fiording i dole. Polskie Stado Ogierów w Kętrzynie obsługiwało region północno wschodniej Polski, które zostały powiększone po likwidacji Stada Ogierów w Janowie Podlaskim. W powojennym okresie funkcjonowanie Stada Ogierów skupiała się w zasięgu działania Białostockiego Związku Hodowców Koni zawierającego się w województwach : białostockim, łomżyńskim, i suwalskim gdzie hoduje się konie zimnokrwiste.
Obecnie znajdują się konie rasy zimnokrwistej oraz konie ras szlachetnych.