Rok 1348 – wieś Osobnica założona na prawie magdeburskim, przez króla Kazimierza Wielkiego.
1350 – powstaje pierwszy kościół drewniany nad rzeką Bednarką (obecnie na tym miejscu stoi Dom Ludowy). Na uposażenie kościoła król Kazimierz Wielki ofiarował jeden łan magdeburski, 44 morgi ziemi. Na skutek podmywania brzegu, zaistniała potrzeba przeniesienia i powiększenia świątyni.
1512 – konsekracja przeniesionego i powiększonego, drewnianego Domu Bożego, o czym świadczył napis umieszczony na portalu: Ecclesia Haec Co Sec. 1512. Kościół posiadał jedną nawę nakrytą pułapem o wymiarach 10,15 m x 10,15 m, oraz prezbiterium o wymiarach 6,70 m x 9,80 m. Wysokość ścian wynosiła 6,50 m.
Obok kościoła stała dzwonnica z dwoma dzwonami. Miała ona kształt wysokiej ściany nakrytej dachem. Większy dzwon rozbito przy ściąganiu z dzwonnicy. Zachowało się kilka odłamków z napisem „O REX GLORIAE VENI CUM PACE” (Królu chwały przyjdź z pokojem). Odłamki tego dzwonu znajdują się obecnie w Muzeum Narodowym w Krakowie.
Kościół ten służył wielu pokoleniom Osobniczan. Z czasem jednak znów stał się ciasny, nie mógł pomieścić wszystkich parafian, dlatego wybudowano nową świątynię.
1883-1937 – lata proboszczowania ks. Jana Kłosa, budowniczego nowego kościoła.
1906 – 7 lipca konsekracja nowego kościoła, przez biskupa Józefa Fischera, sufragana przemyskiego. według planu architekta Teodora Talowskiego, w stylu neogotyckim, nadwiślańskim. trzynawowy, na planie krzyża rzymskiego, boczne nawy są niższe od środkowej. Wymiary kościoła wynoszą 37 m długości i 22 m szerokości w nawie krzyżowej. Szerokość nawy głównej 8 m, bocznych 4 m. Sklepienie unosi się na wysokości 16 metrów. Wysokość obiektu wynosi; fasady 27 m, wieży 22 i krzyża 4.15 m. Kościół został wyposażony w trzy piękne, neogotyckie ołtarze wykonane w stolarni lwowskiej, figury rzeźbione w drewnie wykonali artyści w Tyrolu łącznie 13 figur.
1909 – wybudowano obecną plebanię.
1927-28 – miało miejsce pierwsze malowanie kościoła, przez artystę malarza, Juliana Krupskiego ze Lwowa.
1931 – 15 października ksiądz dziekan Jan Wilczewski dokonał aktu poświęcenia neogotyckiej kaplicy wybudowanej na miejscu starego kościoła. Bp Franciszek Barda nadał jej tytuł św. Teresy od Dzieciątka Jezus. Na okoliczność jubileuszu, w roku 2006 została odrestaurowana staraniem parafian.
