[PL]
Historia miasta sięga początków XVII w. i jest związana z osobą wojewody krakowskiego Mikołaja Zebrzydowskiego, który w 1602 r. ufundował budowę klasztoru i zespołu kaplic Dróg Męki Pańskiej na wzgórzu Żarek na wzór Kalwarii Jerozolimskiej. Wkrótce u podnóża klasztoru powstała osada Zebrzydowo, która w 1617 r. otrzymała prawa miejskie. W późniejszym okresie dla odróżnienia od Zebrzydowic zmieniono nazwę na Nowy Zebrzydów, a w końcu XVIII w. miasteczko określano już jako Kalwarię, do której to nazwy dodano przymiotnik Zebrzydowska. W XVII w. miasto stopniowo się rozrastało. Wraz z napływem coraz większej liczby pielgrzymów zaczęły powstawać liczne sklepy i zajazdy, które stanowiły podstawowe źródło utrzymania mieszkańców miasteczka. W 1640 r. syn Mikołaja Zebrzydowskiego, Jan dokonał jego ponownej lokacji i nadał mu liczne przywileje pozwalając się osiedlać różnym narodowościom oprócz żydowskiej. Przez kalwaryjski rynek przebiegał szlak handlowy zwany cesarskim, którym już prawdopodobnie od średniowiecza wędrowały karawany kupców niemieckich, arabskich i żydowskich z Zachodu przez Wiedeń i Pragę do Krakowa i z powrotem. W 1715 r. po wielkim pożarze nastąpiła ponowna lokacja miasta. W następnych latach powstała zupełnie nowa zabudowa miejska.
W 1772 r. (I rozbiór Polski) Kalwaria weszła w skład zaboru austriackiego. W tym czasie rozwijał się tu przemysł meblarski i usługi. W latach 1786–1790 wybudowano szosę łączącą Białą z Lwowem. Droga przechodziła przez Kalwarię i w znacznym stopniu przyczyniła się do rozwoju lokalnego handlu i rzemiosła. W 1884 r. otworzono połączenie kolejowe z Krakowem i Suchą Beskidzką, a w 1888 r. z Bielskiem. W 1890 r. nazwę Nowe Zebrzydowice zmieniono oficjalnie na Kalwarię Zebrzydowską. W 1896 r. decyzją władz austriackich straciła ona prawa miejskie.
Po zakończeniu I wojny światowej, w 1918 r. Kalwaria Zebrzydowska powróciła do Polski. W 1934 r. odzyskała prawa miejskie.
Na sam rynek składa się mały plac z fontanną i ławeczkami, niewielki park oraz kościół pw. św. Józefa. Obok niego przechodzi droga prowadząca do Krakowa i Bielska Białej.
Skrzynka mikro, bardzo proszę o ostrożne otwieranie.
[EN]
The history of the city dates back to the early 17th century and is linked with Kraków's voivode Mikołaj Zebrzydowski, who in1602 commissioned the construction of a calvary, i.e. Roman Catholic monastery and the trails of the Passion of Christ modelled on the Calvary outside the city walls of Jerusalem. Soon after, at the foot of the monastery, a settlement Zebrzydowo came into being. In 1617, it was granted city rights. Later, the name was changed to Nowy Zebrzydów, to differentiate it from Zebrzydowice. Eventually, at the end of the 18th century, the town was called Kalwaria and the adjective, Zebrzydowska, was added to it[1.1]. In the 17th century, the town was systematically expanding. Due to the inflow of a growing number of pilgrims, many new shops and inns – the main source of income for the town’s residents – were established. In 1640, the son of Mikołaj Zebrzydowski, Jan, carried out the second location of the town and granted it numerous privileges, allowing for the settlement of many nationalities, except for the Jews. A trade route – called the emperor’s route – probably led through the market square of the town from the Middle Ages. Caravans of German, Arab and Jewish traders travelled from the West, through Vienna and Prague to Kraków and back. In 1715, after the big fire, there was another location of the town. In the following years, there was an entirely new development.
In 1772 (First Partition of Poland), Kalwaria Zebrzydowska came under Austrian occupation. A furniture industry and various services were developing there at that time. In the years 1786 - 1790, a road connecting Biała with Lviv was built. The road was crossing through Kalwaria and it was the main reason for local trade and craft development. Soon another connections were opened, in 1884 with Kraków and Sucha Beskidzka and in 1888 with Bielskie. In 1890, the name Nowe Zebrzydowice was officially changed to Kalwaria Zebrzydowska. In 1896, the Austrian government deprived Kalwaria Zebrzydowska of its city rights.
After World War I, in 1918 Kalwaria Zebrzydowska returned to Poland. In 1934, it regained city rights.
The market itself is a small square with a fountain and benches, a small park and a church dedicated to St Joseph. Beside it there is road to Cracow and Bielsko Biała.
Micro cache, please be careful while opening, it’s delicate.
Źródło: http://www.sztetl.org.pl/pl/article/kalwaria-zebrzydowska/3,historia-miejscowosci/