Het warmste dorp, Engsbergen.
Begin oktober 2017 organiseren de Engsbergse bergvrienden in samenwerking met verschillende Engsbergse verenigingen het Warmste Dorp.
Om ook ons steentje bij te dragen, hebben wij, Oud Scouts Engsbergen, een aantal geocaches geplaatst in en rondom ons dorp. We geven deze geocaches één voor één vrij in de weken voor dit event. Elke geocache bevat een stukje informatie, die, wanneer alle caches zijn vrijgegeven, jullie naar de bonuscache moet leiden.
Natuurlijk blijven deze caches, inclusief bonuscache, ook na het Warmste Dorp nog steeds vindbaar.
Veel zoekplezier!
Een overzicht van de "Warmste Dorp wandelroutes" vind je hieronder. De geocaches liggen allen in de buurt van het traject, dus wandeling en geocaching is perfect te combineren.
Cache 1 - De Oude Molen
Hoewel deze molen omschreven wordt als oude molen, is hij nog net geen 200 jaar oud…
Ene J. Reynders vroeg in 1825 een vergunning aan voor de bouw van een windkorenmolen in Engsbergen.
Het gaat hier om een stenen windmolen, behorende tot het type van de berg- of beltmolen, met twee gangen waarvan vandaag enkel de ronde bakstenen romp met vermolmde balklagen en vier naar onder toe verbredende ingebouwde pijlers bewaard zijn. De Houten balken zijn ondertussen grotendeels naar beneden gekomen en liggen in de molen, samen met een heleboel puin.
De molen omvatte drie zolders en werd in 1826 opgericht door een zekere Blanckaers. In 1919 werd hij eigendom van Viktor Huygens-Leys. In januari 1930 werd de kap in een storm afgerukt, waarna de molen nog een tijdlang als woning diende.
In 1978 werd de vervallen molenromp gekocht door de gemeente Tessenderlo voor openbaar nut in het kader van het bijzonder plan van aanleg “Portiersveld”.
Tot dan lag er voor de molen een voetbalveld waar de voetbalploeg van KWB-Engsbergen haar thuismatchen speelde. De huidige Smisstraat, die tussen de molen en het kerkhof doorloopt, was tot begin de jaren ’70 de Plodderstraat. Verder werd de molen omgeven door velden. De scouts van Engsbergen ging regelmatig spelletjes spelen in de buurt van en zelfs in de romp van de molen. Een waaghals durfde al eens op de balken kruipen die toen nog niet naar beneden waren gedonderd door het verval. Jonge verliefde koppeltjes gingen ook al eens kussen achter de molen…
In 1978 werd een verzoek gericht tot het ministerie van Nederlandse Cultuur om de ruïne van de molen in aanmerking te laten komen voor bescherming als monument. Dit werd afgewezen.
De molen bleef gedurende de komende 25 jaar verder vervallen. Iedereen kon er gewoon binnen en buiten lopen. Er viel al eens een steen naar beneden, maar daar maalde blijkbaar niemand om?
Ondertussen was het Portiersveld volgebouwd en bevond de molen zich dus aan de rand van een wijk.
Begin de jaren 2000 vatten leden van de oud-scouts het plan op om de molen te gebruiken tijdens een avonddropping. Het fiat werd gevraagd aan de gemeente. Deze wees de vraag verontwaardigd af en liet prompt de molen afzetten en verbood verder toegang. Het was te gevaarlijk wegens vallende stenen….
Een aantal leden van de oud-scouts, de bergvrienden en een aantal sympathisanten, vonden dat er iets moest gebeuren met de molen. Ze kregen het idee om de molen te restaureren en een andere bestemming te geven. Aan de gemeente werd gevraagd of zij dit mee kon ondersteunen. Hierop werd positief gereageerd.
Plannen werden besproken en getekend. Er werd gedacht aan een toeristische verblijfplaats voor fietsers en wandelaars, gecombineerd met een vergaderzaal. Het financiële plaatje werd bekeken. Na ettelijke vergaderingen en overleg met de gemeente, moest helaas worden vastgesteld dat de plannen niet levensvatbaar waren, vooral bij gebrek aan financiële middelen.
Ondertussen blijft de molen verder vervallen en brokkelt er jaar na jaar een laag stenen af…
Bron:
Engsbergen 850 jaar Geschiedenis door Rita van dessel uitgave Landelijke Gilde
Herinneringen van een oud-scout en bergvriend
Nodige info Bonuscache
Hoeveel keer staat de letter "f" afgebeeld op de infoplaat aan de molen?