Galego Castellano
Vespa velutina nigrithorax
ATENCIÓN: O caché está nun recinto público con horario de apertura de de 7 a 23h.
Conta con que che vai levar un pouco de tempo este caché.
Por favor sede coidadosxs e deixádeo tal como estaba.

IMPORTANTE: Se ves un niño de avespa asiática informa ao 112.
Non intentes destruílo polos teus medios.
Ademais de ser perigoso hai un xeito de facelo para que sexa máis efectivo.
"A praga da velutina vai nun bólido e as institucións van detrás nun carro de vacas"
A avespa asiática xa se estende por toda Galicia agás na alta montaña
Como chegou ata aquí a avespa asiática?
Provén de Asia. Apareceu no Sur-Oeste de Francia en 2005, ao parecer introducida en mercancías chinesas importadas. Actualmente ocupa o SO francés e estendeuse polo Norte da península Ibérica e Norte de Portugal.
Mapa de seguemento do avance da avespa asiática recopilado por @Meldelaselva
Morfoloxía
A avespa asiática inclúe unha decena de subespecies. A subespecie que chegou a Europa é a vespa velutina nigrithorax recoñécese inmediatamente pola súa:
- Coloración escura.
- Tórax enteiramente negruzco.
- 1º e 2º segmento abdominal negruzcos e separados por unha fina banda amarela.
- Só o 4º segmento do abdome é case enteramente amarelo alaranxado.
- As patas, de cor marrón son amarelas nos extremos.
- A cabeza é negra e a fronte é amarelo alaranxado.
- Esta especie exótica mide ao redor de 3 centímetros de lonxitude e as raíñas da mesma especie, máis grandes, poden alcanzar ata 4-5 centímetros.
- É un pouco máis pequena que a vespa crabro, especie autóctona.
Bioloxía da vespa velutina nigrithorax
As raíñas (fundadoras) hibernan en cavidades protexidas (grietas das cortizas de árbores, de rochas ou paredes de pedra seca), en solitario ou en pequenos grupos. Cando chega o bo tempo (de febreiro a abril) actívanse, buscan un lugar axeitado e comezan un niño.
Para os niños elixen árbores (50%), abrigos aireados (30%) ou muros ocos. O niño vai medrando segundo avanza o ano (4 a 6 cm/semana). Ten unha soa entrada de 1,5 cm na parte inferior ao principio, e á metade cando é máis vello. Está formado por unha serie de panais horizontais de papel maché, feito polas avispas masticando follas (celulosa), e cuberto por 5-6 capas dese mesmo material. É cilíndrico ou piriforme, e pode chegar a ter ata 14 panais (normalmente 6-7) e case un metro (70 x 90 cm). Require cantidades importantes de follas (celulosa) e humidade, como bosques de ribeira. No niño as raíñas poñen larvas e na época de máxima actividade (setembro-outubro) pode ter unha poboación de entre 1.200 e 1.800 avispas: raíñas, obreiras (que viven entre 30 e 50 días) e machos. Cando chega o frío as raíñas abandonan o niño, que queda baleiro, e buscan cavidades protexidas onde hibernar. Cada raíña que sobreviva pode fundar, na primavera seguinte, un novo niño.
Dieta
Aliméntanse de abellas (45-80% das súas capturas), arañas, bolboretas, moscas, cabaliños do demo, eirugas; no verán-outono atráelles particularmente a froita madura. Para cazar as abellas sobrevoa o burato de entrada da colmea e alí atácaas; lévanllas enteiras ao niño si está preto, ou cortanlle a cabeza, ás, patas e abdomen e lévanse só o tórax si o niño está lonxe. No outono poden entrar nas colmeas para cazalas dentro.
Predadores naturais
Só se coñécen ataques de pega rebordá (gaio, pega marza Garrulus glandarius) e petos a niños xa debilitados no outono, e depredación entre diferentes colonias destas avespas.
Efecto sobre as colmeas
Un ataque intensivo debilita as colmeas e pode afectar á entrada de polen, causando mortandade e enfermidades nas crías.
2 avispas no burato da colmea perturbana pero a súa actividade mantense.
de 3 a 5 avespas sobre a colmea xa xeneran unha forte perturbación.
máis de 5 hai risco de supervivencia para as colmeas, deben trasladarse.
Aínda así as abellas deféndense cando hai avespas voando preto da colmea, adoitan saír e agruparse moitas abellas (ata un cento) diante do burato para impedir que entren, e algunhas intentan picalas.
Vídeo gravado en Naraío (San Sadurniño) dos ataques da avespa asiática ás colmeas
Protección das colmeas
1.- Reducir a entrada das colmeas a 5,5 mm de alto.
2.- Colocar trampas de captura nos arredores das colmeas (unha botella de auga de plástico, cortando a parte superior e colocándoa ao revés coma se fose un funil, e botando no fondo un cebo atrainte ou un preparado caseiro de viño branco seco, cervexa negra e xarope de grosella negra 5:5:1 (seguramente poderíase empregar tamén o dalgunha outra froita), renovar cada 15 días.
3.- Destruír os niños antes da saída das raíñas (antes do outono) Cómpre chamar ao 112 para informar da localización do niño. A erradicación total é imposible. ¡Precaución, protexerse ben! Adoita haber sempre avispas na superficie externa do niño (ata de noite), que poden atacar colectivamente con virulencia. O seu veleno é moi tóxico, de 8 a 12 picadas poden precisar hospitalización.
Posibles confusións
Fontes: La tienda del apicultor Concello de Derio Principado de Asturias Asociación Malagueña de Apicultores
Galego Castellano
Vespa velutina nigrithorax
ATENCIÓN: El cache se encuentra en un recinto público con horario de apertura de de 7 a 23h.
Ten en cuenta que te llevará un poco de tempo este caché.
Por favor sed cuidadosxs y dejadlo tal como estaba.

IMPORTANTE: Si ves un nido de avispa asiática informa al 112.
No intentes destruirlo por tus medios.
Además de ser peligroso hay una forma de hacerlo para que sea más efectivo.
"A praga da velutina vai nun bólido e as institucións van detrás nun carro de vacas"
A avespa asiática xa se estende por toda Galicia agás na alta montaña
¿Cómo llegó hasta aquí la avispa asiática?
Proviene de Asia. Apareció en el Sur-Oeste de Francia en 2005, al parecer introducida en mercancías chinas importadas. Actualmente ocupa el SO francés y se ha extendido por el Norte de la península Ibérica y Norte de Portugal
Mapa del seguimiento del avance de la avispa asiática recopilado por @Meldelaselva
Morfología
La avispa asiática incluye una decena de subespecies. La subespecie que ha llegado a Europa es la vespa velutina nigrithorax se reconoce inmediatamente por su:
- Coloración oscura.
- 1º y 2º segmento abdominal negruzcos y separados por una fina banda amarilla.
- Sólo el 4º segmento del abdomen es casi enteramente amarillo anaranjado.
- Las patas, de color marrón son amarillas en los extremos.
- La cabeza es negra y el frente es amarillo anaranjado.
- Esta especie exótica mide alrededor de 3 centímetros de longitud y las reinas de la misma especie, más grandes, pueden alcanzar hasta 4-5 centímetros.
- Es un poco más pequeña que la vespa crabro, especie autóctona.
Biología
Las reinas (fundadora) hibernan en cavidades protegidas (grietas de las cortezas de árboles, o de rocas o paredes de piedra seca…), en solitario o en pequeños grupos. Cuando llega el buen tiempo (febrero a abril) se activan, buscan un lugar adecuado y comienzan un nido.
Para los nidos eligen árboles (50%), abrigos aireados (30%), muros huecos… El nido va creciendo según avanza el año (4 a 6 cm/semana). Tiene una sola entrada de 1,5 cm en la parte inferior al principio, y a la mitad cuando es más viejo. Está formado por una serie de panales horizontales de papel maché, hecho por las avispas masticando hojas (celulosa), y cubierto por 5-6 capas de ese mismo material. Es cilíndrico o piriforme, y puede llegar a tener hasta 14 panales (normalmente 6-7) y casi un metro (70 x 90 cm). Requiere cantidades importantes de hojas (celulosa) y humedad, bosques de ribera. En el nido las reinas ponen larvas y en la época de máxima actividad (septiembre-octubre) puede tener una población de entre 1.200 y 1.800 avispas: reinas, obreras (que viven entre 30 y 50 días) y machos. Cuando llega el frío las reinas abandonan el nido, que queda vacío, y buscan cavidades protegidas donde hibernar. Cada reina que sobreviva puede fundar, en la primavera siguiente, un nuevo nido.
Dieta
Se alimentan de abejas (45-80% de sus capturas), arañas, mariposas, moscas, libélulas, orugas; en verano-otoño les atrae particularmente la fruta madura. Para cazar abejas sobrevuela la piquera y allí las ataca; se las llevan enteras al nido si está cerca, o cortan la cabeza, alas, patas y abdomen y se llevan solo el tórax si el nido está lejos. En otoño pueden entrar en las colmenas para cazarlas dentro.
Predadores naturales
Solo se conocen ataques de arrendajos (gayo) y pájaros carpinteros a nidos ya debilitados en otoño, y pillajes entre diferentes colonias de estas avispas.
Efecto sobre las colmenas
Un ataque intensivo debilita a las colmenas y puede afectar a la entrada de polen (como el abejaruco), causando mortandad y enfermedades en la cría.
2 avispas en la piquera perturban a la colmena pero su actividad se mantiene.
de 3 a 5 avispas sobre la colmena ya generan una fuerte perturbación.
más de 5 hay riesgo de supervivencia para las colmenas, deben trasladarse.
Cuando hay avispas volando sobre la piquera suelen salir abejas, que se agrupan (hasta una centena), y algunas intentan picarlas.
Vídeo grabado en Naraío (San Sadurniño) de los ataques de la avispa asiática a las colmeas
Protección de las colmenas
1.- Reducir la entrada de las colmenas a 5,5 mm. de alto.
2.- Colocar trampas de captura en los alrededores de las piqueras (una botella de agua de plástico, cortando la parte superior y colocándola al revés como si fuera un embudo, y echando en el fondo un cebo atrayente o un preparado casero de vino blanco seco, cerveza negra y jarabe de grosella negra 5:5:1 (seguramente se podría utilizar también el de alguna otra fruta), recebar cada 15 días.
3.- Destruir los nidos antes de la salida de las reinas (antes del otoño). Debes llamar al 112 para informar de la localización del nido. La erradicación total es imposible. ¡¡Precaución, protegerse bien!! Suele haber siempre avispas en la superficie externa del nido (incluso de noche), que pueden atacar colectivamente con virulencia. Su veneno es muy tóxico, de 8 a 12 picadas pueden precisar hospitalización.
Posibles confusiones
Fuentes: La tienda del apicultor Ayuntamiento de Derio Principado de Asturias Asociación Malagueña de Apicultores