Verhaal "Den Heksenboom"
Wegens de ligging van deze plaats was de Heksenboom aan de Haarlebeek de uitgelezen plek waar mensen elkaar ontmoetten of afscheid namen van elkaar. Zo ook eens twee jonge geliefden die onder de brede kruin van Den Heksenboom nog wat stonden ‘na te praten’ alvorens afscheid te nemen van elkaar. Plots voelden de twee jonge mensen dat ze niet alleen waren... Boven hen roerde en ritselde er wat. Ongerust sprak één van beiden: “Zijt ge van den hemel: sprèkt, zijt ge van den duvel: zèkt!” Waarop enkele druppels op de hoofden van deze twee mensen neerplensden, alhoewel er geen wolkje te bespeuren was! Wat was er gebeurd?
Natuurlijk herbergde de volle kruin van Den Heksenboorn heel wat levende wezens: vogels, eekhoorntjes. Eén van die pluimstaarten deed zonder twijfel een dringende behoefte. Op het juiste moment en de juiste plaats natuurlijk.
Wat werd er nog over “Den Heksenboom” verteld ?
Vroeger werden hier meermaals door stropers omstreeks middernacht zwarte katten opgemerkt: heksen die rond Den Heksenboom dansten alvorens naar de Heksensabbat (bijeenkomst van de heksen met de duivel) te Keulen te vliegen. Anderen weten weer te vertellen dat wie in de nacht hier rondzwierf, steevast verdwaalde en steeds terug aan Den Heksenboom terecht kwam.
Kinderen werden voorgehouden nooit met een stok tegen Den Heksenboom te slaan want dan vielen de heksen uit de kruin en waren de kwade gevolgen niet te overzien.
(bron Lille.be)