Jagdhaus był dawną osadą myśliwską książąt raciborskich. Trudno uwierzyć, ale to właśnie tutaj książęta raciborscy odpoczywali wraz ze swoimi gośćmi od zgiełku współczesnego im świata.
Tak natomiast opisywano to miejsce w dodatku do gazety Oberschlesische Wanderer z 1931 roku:
„W głębokich zakamarkach rudzko-raciborskich lasów, gdzie we współczesnych pełnych zgiełku i niepokoju czasach odnaleźć można jeszcze błogą, niczym niezmąconą ciszę, na niewielkim wzniesieniu, na polanie gdzie rozplatają się gęste korony drzew, aby światło mogło rozproszyć mroki lasu, stoi pięć prostych budynków wykonanych z drewnianych bali. Najokazalszy z nich przykryty jest szerokim dwuspadowym dachem, z którego wystaje wieżyczka z małym dzwonem. Budynek posiada taras, z którego roztacza się widok na las. Uroku temu idyllicznemu miejscu dodają rosnące wokół potężne, sękate dęby. Nieco dalej u podnóża wzniesienia znajduje się strzelista kapliczka ku czci świętego Huberta.”
Jagdhaus powstał najprawdopodobniej w połowie XIX wieku, za panowania księcia raciborskiego Wiktora I. Książę znalazł tu odskocznię od stresującej pracy w parlamencie, tłoku wielkomiejskiego i pogoni za zyskami oraz wystawnego, ale jednocześnie uciążliwego życia w Berlinie. Razem z najbliższymi przyjaciółmi znajdował tu upragniony odpoczynek. W skromnych, urządzonych bez zbędnego przepychu, ale jednak bardzo wygodnych pokojach, całe towarzystwo spędzało nawet kilka tygodni w roku. Porzucili oni deptaki w modnych kurortach, a nad uroki muzyki orkiestrowej przedkładali najpiękniejszą muzykę natury, jaką było rykowisko jeleni.
Jagdhaus sprzed wielkiego pożaru - Hubertus 1983.
Świta książęca i cała służba zakwaterowana była w sąsiednich budynkach. Były również pomieszczenia dla koni. Bardzo często w odwiedziny do męża przybywała księżna wraz z dziećmi. Jagdhaus naznaczony został obecnością wielu gości. Jednym z nich był niemiecki poeta i językoznawca August Heinrich Hoffmann von Fallersleben. Jest on autorem słów niemieckiego hymnu. Jagdhaus nawiedził również przy okazji polowania w 1910 roku cesarz niemiecki Wilhelm II. Gospodarzem w Rudach był wtedy książę Wiktor II Amadeusz. Wieść gminna niesie, że w czasie II wojny światowej przebywał tu Adolf Hitler. Nie jest to jednak informacja zweryfikowana.
Złote czasy osady myśliwskiej Jagdhaus skończyły się jeszcze w latach 20 ubiegłego wieku. Nie był on już tak często zamieszkiwany jak wcześniej. Po zakończonej wojnie budynki kompleksu pozbawione w zasadzie gospodarza popadły w ruinę i z czasem zniknęły bezpowrotnie. Jakiś czas później wybudowano tam dużo skromniejszą chatę myśliwską. Budynek ten spłonął w czasie pożaru w 1992 roku. Po pożarze leśnicy wybudowali jeszcze skromniejszy drewniany domek z werandą. Niestety i ten domek spłonął.
Domek z werandą zbudowany po pożarze (1992) - Hubertus 2000
W roku 2017 Koło Łowieckie Ostoja postanowiło zbudować w tym miejscu wiatę. Jest tu skromniej niż w czasach książąt raciborskich, ale pamięć po tym miejscu nie zaginie.11 listopada odbyło się uroczyste otwarcie wiaty na Jagdhausie oraz odsłonięcie obelisku poświęconego pamięci myśliwych, którzy odeszli do Krainy wiecznych łowów.
Jagdhaus dziś
Tekst oraz zdjęcia dzięki uprzejmości Koła Łowieckiego Ostoja Gliwice