6 grudnia, obchodzimy dzień Świętego Mikołaja potocznie nazywany Mikołajkami. Obchodzony na cześć świętego biskupa Mikołaja z Miry. W tym dniu zwyczaj nakazuje obdarowywać bliskich upominkami.
Historia
Mitów i legend związanych z postacią Świętego Mikołaja jest mnóstwo i tylko parę faktów historycznych jest w stanie pomóc nam w określeniu jego życiorysu. Większość źródeł podaje, że Święty Mikołaj urodził się w zamożnej rodzinie w Patara, położonej w zachodniej Lykii, prowincji Azji Mniejszej (obecnie terytorium Turcji). Trudniej już ustalić datę jego narodzin. Jedne legendy głoszą, że urodził się pomiędzy rokiem 280 a 286, inne zapewniają, że było to w roku 260 lub 250. Za to w jednym większość źródeł się zgadza - jego rodzice pozostawili mu fortunę, którą rozdał ubogim. W 300 roku Mikołaj został biskupem i zaczął zarządzać zaniedbaną diecezją w stolicy Myry. Tam zasłynął ze swojej świętości, poświęcenia i cudów. Na początku IV wieku, za czasów panowania cesarza Dioklecjana, prześladowanie chrześcijan rozciągnęło się na całe Imperium Rzymskie, a Święty Mikołaj został uwięziony i zmuszony do opuszczenia rodzinnych stron. Dopiero w 313 roku, kiedy cesarz Konstantyn uprawomocnił chrześcijaństwo, Mikołaj został uwolniony i zezwolono mu na powrót do swojej diecezji. Święty Mikołaj zmarł 6 grudnia około 350 roku i został pochowany w Myrze. W IV wieku, za czasów Justyniana, w Konstantynopolu, zbudowano bazylikę dla uhonorowania biskupa Mikołaja, który w tamtym czasie był jednym z najbardziej czczonych świętych Kościoła Wschodniego.
Mikołajki w Polsce i na świecie
Polski Gwiazdor niegdyś bardzo popularny aktualnie wstępuje już tylko na Kaszubach oraz w Opolskim. Na Dolnym Śląsku zwyczaj ten jest jeszcze obecny, jednak powoli zdaje się zanikać na rzecz Mikołaja. Ciekawa tradycja panuje także w Poznaniu, gdzie Święty Mikołaj z 5 na 6 grudnia zagląda do domów przez szyby i jeśli zobaczy czyste buty, wtedy zostawi ich właścicielom upominki, natomiast, jeśli buty będą brudne lub nie będzie ich w ogóle – zostawi domownikom zgniłego ziemniaka, – czyli poznańską pyrę. Obecnie coraz bardziej popularne jest także wręczanie sobie wzajemnie wręczanie prezentów w grupach rówieśniczych m.in w szkołach.
W Holandii zamiast świętego Mikołaja do dzieci przychodzi Sinterklass, który przypływa 5 grudnia z Hiszpanii na statku. Tutaj tradycyjnie nie zostawia on prezentów, lecz czekoladowe litery. Każdy otrzymuje zwyczajowo pierwszą literę własnego imienia. We Włoszech dzieci muszą być bardzo cierpliwe, tam bowiem prezenty otrzymują dopiero w święto Trzech Króli, czyli 6 stycznia i nie przynosi ich miły starszy pan, lecz wiedźma Befana. Ciekawostką jest fakt, ze wiedźma niegrzecznym dzieciom w skarpetach zostawia czosnek lub węgiel. Z kolei dzieci rosyjskie otrzymują podarki w Nowy Rok. Obdarowuje je Dziadek Mróz, często mylony ze Świętym Mikołajem. Jego żoną jest Starucha Zima. Dziadek Mróz wchodzi do domów dzieci drzwiami, a nie przez komin. Często towarzyszy mu wnuczka, Snieguriczka.
Wizerunek
Biskupa z Miry zazwyczaj przedstawiano w stroju biskupim, z workiem prezentów dla grzecznych dzieci w jednej ręce oraz rózgami dla niegrzecznych w drugiej. Postać sympatycznego grubaska z długą, kręconą i białą brodą, w czerwonym kożuchu w saniach zaprzęgniętych w renifery została wylansowana w latach 20-tych naszego wieku przez koncern Coca-Coli.
Aby odnaleźć kesza trzeba z kordów startowych udać się 902 metry w kierunku 262,5° , a na miejscu wspiąć się na drzewo raczej używając siły własnych mieśni na wysokość ok 12 metrów także drabina nie specjalnie a i lina do wspinaczki to raczej do asekuracji, z racji wachania się kordów proszę kierować się zdjęciem spoilerowym.
Uwaga podjęcie kesza z racji wysokości jest dość niebezpieczne, także pamiętaj jeżeli nie czujesz się na siłach to nie próbuj, każde podjęcie jest na własne ryzyko i nikt nie ponosi za to odpowiedzialności !!!