🎻Henryk Wieniawski🎻 to polski skrzypek i kompozytor okresu romantyzmu. Urodził się 10 lipca 1835 r. w Lublinie, a zmarł 31 marca w 1880 r. w Moskwie. W wieku 11 lat ukończył klasę prof. Josepha Massarta z najwyższą nagrodą, jako najmłodszy w historii uczelni. Później rozpoczął tournee artystyczne po świecie. Koncertował z dużym powodzeniem w Polsce, Rosji, Niemczech, Francji, Belgii, Holandii, Anglii, najczęściej w towarzystwie swojego brata Józefa, pianisty.W latach 1860-1872 przebywał w Petersburgu, gdzie objął stanowisko nadwornego solisty i równocześnie prowadził klasę skrzypiec w konserwatorium petersburskim. Ważnym momentem w jego karierze było wielkie tournee koncertowe po Ameryce Północnej w towarzystwie Antoniego Rubinsteina i utalentowanej śpiewaczki Pauliny Lucca, w latach 1872-1874. W roku 1874 przyjął na dwa lata posadę nauczyciela skrzypiec w konserwatorium w Brukseli. Ostatnie 5 lat spędził na podróżach koncertowych.
Jako wirtuoz Wieniawski jest porównywany z Paganinim. Jego zdolności twórcze objawiły się wcześnie, bowiem zaczął komponować w wieku 12 lat. Większość swoich dzieł pisał z myślą o sobie. Twórczość Wieniawskiego obejmuje przede wszystkim utwory na skrzypce z towarzyszeniem fortepianu i orkiestry,a jego główną zasługą jest rozwinięcie faktury skrzypcowej. Do światowych arcydzieł literatury skrzypcowej XIX wieku należą dwa koncerty z orkiestrą: Koncert fis-moll op. 14 oraz Koncert d-moll op. 22. Inne dzieła to m. in: 6 mazurków, 4 polonezy , w tym słynny Polonez D-dur i A-dur, 4 cykle wariacji, 5 fantazji i 7 innych utworów, z czego najsłynniejsze to Scherzo-Tarantella i Legenda g-moll op. 17, Obertas. Wydano również Szkołę gry skrzypcowej obejmującą Etiudy-kaprysy op.10 na skrzypce solo i Etiudy-kaprysy op.18 na dwoje skrzypiec. Wieniawski pisał także fantazje na tematy operowe i pieśniowe. Popularność zdobyła Fantazja koncertowa na tematy z opery „Faust” Gounoda. W swojej twórczości nawiązywał do tradycji narodowych i ludowych.
Pierwszy koncert w Szczawnie Zdroju dał Henryk Wieniawski 16 sierpnia 1855 roku w "Kursalu" (obecnie Klub Kuracjusza "Biała sala"). Już w roku 1961 założono w Szczawnie Zdroju Towarzystwo Muzyczne imienia Henryka Wieniawskiego, którego pierwszym prezesem został dr Alfons Szyperski, historyk i działacz kulturalny. Zainicjowało ono budowę pomnika Wieniawskiego, dłuta prof. Bohdana Hofmana, który odsłonięto w szczawieńskim Parku Zdrojowym w czerwcu 1966 roku. W tym samym roku rozpoczął się pierwszy Festiwal poświęcony twórczości Wieniawskiego, który do początku lat osiemdziesiątych nosił nazwę "Dni Henryka Wieniawskiego"
Kesz to pojemnik klipsowy. Zawiera logbook, ołówek, certyfikaty dla najszybszych oraz fanty na wymianę. Przy podejmowaniu proszę zachować konspirację, gdyż potrafi chodzić tędy sporo ludzi. Proszę również o dokładne maskowanie kesza. Kesz oczywiście nie znajduje się na koordynatach, aby je zdobyć należy rozwiązać zagadkę.
Powodzenia :)
