Mieliśmy Canadian Day, mieliśmy Australia Day, zapraszam zatem na
Dzień Polski, czyli spotkanie poświęcone 1052. rocznicy powstania Państwa Polskiego.
Spotkajmy się w Świdnicy przy pomniku 1000-lecia Państwa Polskiego, na który wskazują współrzędne eventu. Zabierzcie ze sobą flagi, szaliki, czapki, co tam macie, aby tylko były w barwach biało-czerwonych. Zabierzcie ze sobą znajomych tych keszujących i tych nie keszujących. Rocznicę uczcimy wspólnym zdjęciem.
O evencie
UWAGA! Zmiana daty i godziny spotkania.
Kiedy: 17.04.2018 o godzinie 18:00.
Gdzie: na podanych współrzędnych.
Czas trwania eventu: minimum 30 minut, czyli do 18:30.
Na spotkaniu będzie czas na rozmowy o geocachingu. Będzie można wymienić sie drewniakami i przedmiotami podróżnymi. Będzie geocaching'owo.
Dodatkowe informacje na temat eventu będą publikowane w komunikatach.
O powstaniu Państwa Polskiego - w pigułce
Wydarzeniem, które stanowiło pierwszy krok na drodze ku powstaniu państwa polskiego, było objęcie władzy nad plemieniem Polan przez ród Piastów. Nastąpiło to w nieznanych nam okolicznościach i czasie, najprawdopodobniej jednak w drugiej połowie IX wieku. Główny ośrodek państwa Polan stanowiło Gniezno. Pierwszym historycznym władcą piastowskim był natomiast książę Mieszko I, chociaż późniejszy (XII w.) kronikarz Gall Anonim podaje także imiona jego przodków.
Mieszko I objął rządy w państwie Polan przed 963 r. i panował do roku 992. W 965 zawarł on sojusz z księciem chrześcijańskich już wówczas Czech, Bolesławem I i poślubił jego córkę Dubrawkę. Najważniejszym efektem tego aliansu było przyjęcie przez Mieszka w 966 r chrztu w obrządku rzymskim (za pośrednictwem Czech).
Wiele wskazuje na to, że Chrzest Polski odbył się dokładnie 1052 lat temu. Data 14 kwietnia 966 r. jest podawana najczęściej jako początek chrystianizacji państwa polskiego, ponieważ zgodnie z ówczesnym zwyczajem ceremonia odbywała się w Wielką Sobotę.
Powszechnie przyjmuje się, iż chrystianizacja ziem polskich trwała aż do początków XIII w., choć według źródeł kościelnych poprzednie religie słowiańskie nadal usilnie zwalczano aż do wieku XVII.
Chrzest władcy i erygowanie niezależnego biskupstwa zrównały państwo gnieźnieńskie z chrześcijańskimi krajami Europy i związały Polskę z zachodnim kręgiem kultury chrześcijańskiej. Po przyjęciu chrztu stał się równy władcom chrześcijańskim. Mógł zawierać przymierza i sojusze. Przyjęcie chrztu umacniało też znaczenie władcy wobec poddanych. Kościół głosił bowiem, że władza księcia pochodzi od Boga i każde wystąpienie przeciwko władzy uznawano za grzech. Do Polski, po przyjęciu chrześcijaństwa, coraz liczniej przybywali duchowni. Uczyli ludzi nowej religii oraz służyli pomocą władzy. W tamtych czasach jedynie duchowni potrafili czytać i pisać. Przede wszystkim znali łacinę, którą posługiwali się m.in. w kontaktach międzynarodowych. Klasztory i kościoły były ośrodkami życia intelektualnego i artystycznego. Duchowni znali również tajniki uprawy roli, to oni nauczyli Polan melioracji podmokłych terenów, zastosowali nowe narzędzia, co bardzo przyczyniło się do rozwoju gospodarki rolnej.