Pierwszą informację źródłową dotyczącą Złotnik dostarcza dokument z 13 II 1362, w którym książę gniewkowski Władysław Biały zatwierdza działy rodzinne między wojewodą gniewkowskim Mościcem ze Ściborza h. Ostoja – Mościc, a jego krewniakami Mikołajem, Bichną i Czciborem. Wojewoda posiadał Złotniki, które identyfikujemy ze Złotnikami Kujawskimi,natomiast jego krewni dysponowali działami we wsi Ściborze. Obie wsie leżały w kasztelanii inowrocławskiej. Ze źródeł z końca XV i XVI w. wynika, że była ona wsią szlachecką, zapewne di tego typu własności należała od momentu swego powstania. Niestety nic nie wiadomo na temat jej pierwszego właściciela. W II połowie XVI w. należała ona do rodziny Popowskich; w 1583 r. jej właścicielami byli Przesław i Jan Popowscy. Nie wiadomo, czy Popowscy byli pierwszymi właścicielami Złotnik, a zatem, czy z tą właśnie rodziną należy wiązać genezę wsi. Taki domysł jest bardzo prawdopodobny, ponieważ przedstawiciele tej rodziny pisali się ze Złotnik, co sugeruje, że tę wieś uważali za swoje gniazdo rodzinne. Może to wskazywać na dłuższy, sięgający nawet jej początków, związek Popowskich z tą miejscowością. Dodatkowego argumentu może dostarczyć fakt posiadania Złotnik przez dwie osoby ze sobą spokrewnione. Nie wiemy jakie związki genealogiczne łączyły Jana i Przecława Popowskich (może byli braćmi),ale można się domyślać, że wieś tę posiadali na zasadzie działu rodzinnego, a zatem już przed nimi musiała ona należeć do tej rodziny. Wobec powyższego prawdopodobny wydaje się wniosek, że powstanie i początki Złotnik Kujawskich związane są z rodziną Popowskich. Niewiele wiadomo o tej rodzinie. Na terenie Kujaw występowały dwie rodziny Popowskich. Jedna pieczętowała się herbem Pobóg i brała swoje nazwisko od wsi Popowo, druga natomiast używała herbu Nowina i pisała się ze Złotnik. Niewątpliwie właścicielami Złotnik Kujawskich byli Popowscy herbu Nowina. U schyłku XVI wieku Złotniki wchodziły w skład parafii tuczeńskiej. Podczas „potopu” szwedzkiego wieś została prawdopodobnie całkowicie zniszczona.
Nigdy nie była ona jednak ośrodkiem większego kompleksu dóbr i nie wzniesiono w niej bogatej rezydencji pańskiej. Miejscowość żyła spokojnie, rzadko trafiając na karty historii. Po uwłaszczeniu chłopów prze rząd pruski w połowie XIX w. Złotniki podzielono na gospodarcze i folwarczne.
Dynamiczny rozwój zapoczątkowało przeprowadzenie w 1872 roku w pobliżu wsi szlaku kolejowego i zlokalizowanie w Złotnikach stacji pasażersko przeładunkowej. Wieś stała się centrum komunikacyjnym dość dużego obszaru, tym ważniejszym, że zbiegały się w niej drogi kołowe. Pod koniec XIX w. Złotnikach (wówczas Guldenowy) liczyły ponad 300 mieszkańców. Był osadą kolonistów niemieckich. Polacy stanowili zaledwie niewielki odsetek ludności. Niemcy posiadali: pocztę, mleczarnię, dworzec kolejowy oraz swój kościół ewangelicki (budynek obecnego urzędu gminy). Świątynię katolicką wzniesiono w Złotnikach dopiero w latach 1924-1925, którą po wojnie kilkakrotnie przebudowano. Mimo sporej liczby obywateli niemieckich, mieszkańcy Złotnik pięknie zapisali się w dziejach powstania wielkopolskiego ale o tym już w innym keszu.
Korzystałem ze strony www.zlotnikikujawskie.pl
Ślady minionych czasów
opracował pan Grzegorz Weber
Jak znaleźć SKRYTKĘ ODWROTKĘ?
W celu odszukania fizycznego pojemnika należy załadować wykonany przez -Waldmeister- kartridż, który znajduje się - tutaj: (http://www.wherigo.com/cartridge/details.aspx?CGUID=dcdcd2ff-c171-4487-93bc-678f6d03ac4f ) do odtwarzacza (playera) Wherigo.
Drugim krokiem jest wpisanie trzech „magicznych” ciągów cyfr:
218182
511704
715501
Szukanie fizycznego pojemnika polega na przemieszczaniu się w terenie i składaniu zapytań o odległość do niego. Na tej podstawie należy wywnioskować położenie pojemnika.
SKRYTKA: uważaj na mugoli (!), zakamufluj ponownie (!)