In het kader van de Planetary Persuit een kort event op dit knooppunt van de aardse verbindingen.
Het event is van 17:00 - 17:30.
Verwacht op deze locatie geen mooie vergezichten. De werkzaamheden in de buurt doen deze omgeving langzaam veranderen in het landschap van een buitenaardse planeet. Het event zal plaatsvinden in de ruimte van het transferium.
Voor liefhebbers van een kleine (of grote) snack is er een deur verderop wellicht wat te vinden.
In de planatery pursuit behalen geocachers het Mercurius souvenier bij 20 punten. Het bezoeken van dit event is dus al goed voor 3/4 van de benodigde punten. De wat fanatiekere geocachers zullen Mercurius dus waarschijnlijk al ruim gepasseerd zijn.
Mercurius is de dichtst bij de zon staande en tevens kleinste planeet in ons zonnestelsel. De planeet is vernoemd naar de Romeinse god Mercurius vanwege de snelle draai om de zon. Net als de Aarde is het een terrestrische planeet met een vast oppervlak dat veel overeenkomsten vertoont met dat van de Maan.
Mercurius kent enorme temperatuurverschillen tussen dag en nacht. Overdag loopt de temperatuur op tot zo'n 700 kelvin (426° Celsius) en 's nachts 100 kelvin (-173° Celsius). Een oorzaak hiervan ligt in de rotatietijd: een aswenteling duurt ruim 58 aardse dagen (2/3 van de omlooptijd). In combinatie met de omloop om de zon in 88 dagen duurt één dag op Mercurius ruim 176 aardse dagen. De hoogte van de maximumtemperatuur komt door de relatief korte afstand tot de zon en de grote verschillen door het (vrijwel) ontbreken van een atmosfeer. Het zonlicht op Mercurius' oppervlak is ongeveer negen keer zo intens als op aarde omdat Mercurius drie keer zo dicht bij de zon staat.
Het oppervlak van Mercurius is met inslagkraters bezaaid en lijkt veel op dat van de maan. De meest in het oog springende inslagstructuur is het Calorisbekken met een diameter van 1350 km en eromheen een rand van bergen van ongeveer 2 km hoog. Verder zijn er nog talloze dalen, heuvels en vlaktes te vinden. De meeste kraters op Mercurius zijn naar schrijvers en artiesten genoemd. In kraters op de polen van Mercurius is ijs aangetroffen.
De kern van Mercurius bestaat hoofdzakelijk uit ijzer en is relatief groot. De kern neemt 42 procent van het totale planetaire volume van Mercurius in.
De eerste geschreven vermeldingen van Mercurius stammen uit de 14e eeuw voor onze jaartelling. De eerste ruimtesonde die Mercurius van dichtbij heeft waargenomen, is de Mariner 10 die in 1974 en 1975 opnames maakte en 45 procent van het Mercuriusoppervlak in kaart bracht. De tweede, ook door NASA georganiseerde, vlucht naar Mercurius is met de Messenger. Deze ruimtesonde is op 3 augustus 2004 gelanceerd en stuurde in januari 2008 zijn eerste foto's van Mercurius door. Op 30 november 2012 werd door NASA bekendgemaakt dat de Messenger bewijzen had gevonden van 100 tot 1000 miljard ton ijs. Het water is waarschijnlijk door kometen en planetoiden op Mercurius terechtgekomen. Het bevroren water is ontdekt in schaduwrijke kraters.
De Japanse en Europese ruimtevaartorganisaties JAXA en ESA werken samen om in 2018 de ruimtesonde BepiColombo naar Mercurius te sturen. De lancering zal in oktober of november 2018 plaats vinden. BepiColombo zal het nog niet gefotografeerde deel van de planeet in kaart brengen en daarnaast zoeken naar water.
Informatie: wikipedia