Nederlands Français English
[Nederlands]
John Hunter was de oudste van 7 zonen van Henry en Emily Hunter uit Nanango, Queensland. De gezondheid van Henry verslechterde en de jongens moesten helpen in de zagerij van hun vader. De 25-jarige Jim wilde zich bij het leger voegen om te vechten in Europa. Hij bood zich aan op 23 oktober 1916. Als oudere broer (en goede vriend) vond John het zijn plicht om zijn jongere broer te beschermen en bood hij zich twee dagen later aan als vrijwilliger. John en Jim verlieten Sydney aan boord van HMAT Ayrshire op 24 januari 1917. Ze werden opgeroepen naar het 49e bataljon, een eenheid die bestond uit voornamelijk Queenslanders. Ze vaarden naar Egypte om hun opleiding af te ronden en werden bijna een jaar later naar Frankrijk gebracht. Jim werd snel gepromoveerd tot Lance Corporal, maar was tevreden met de rang van Private als hij bij zijn oudere broer John kon blijven. Het 49ste bataljon werd naar de frontlinie gestuurd voor de slag om Polygon Wood. Bij het aanbreken van de dag zouden ze aanvallen, maar net voordat de aanval begon, werd John uitgezonden om een stuk glimmend metaal in niemandsland te onderzoeken. Terwijl John naar buiten kroop, werd hij teruggegooid door de explosie van een artilleriegranaat en raakte hij zwaar gewond. Hij slaagde erin terug te kruipen naar zijn eigen loopgraven, maar stierf in de armen van zijn broer. Jim moest de aanval in, maar bracht later het lichaam van zijn oudere broer John naar een tijdelijke begraafplaats in Westhoek en begroef hem met zijn eigen handen. Hij bedekte liefdevol en zorgvuldig het lichaam met een standaard grondzeil voor het leger, dus het zou het lichaam goed beschermen. Jim beloofde terug te komen na de oorlog en de menselijke resten van zijn oudere broer John terug te brengen naar Australië. Hij keerde inderdaad terug in 1918, alleen om te zien dat het terrein zo zwaar verwoest was door artilleriebeschietingen dat hij geen idee had waar de graven lagen en hij geen idee had waar te beginnen met graven naar het lichaam. Ook Jim raakte later in de oorlog gewond, een van die wonden opgelopen door een gasaanval. Hij wist echter de hel te overleven en keerde terug naar Australië. Thuis trouwde hij met Esme Margaret Bulter, met wie hij 6 kinderen kreeg. Toen een dementerende Jim zijn laatste adem uitblies, riep hij de naam van zijn broer die begraven lag in een afgelegen plaats genaamd Flanders Fields.
Op de plaats waar we nu staan en we kijken richting de velden, zien we in de diepte een boerderij liggen. Ter hoogte van die boerderij moet ongeveer het glimmende voorwerp gelegen hebben en raakte John zwaar gewond. Zoek nu hier naar een tag en die zal je de gegevens geven voor de plaats waar het logbook verborgen is.
[Français]
John Hunter était l'aîné des 7 fils de Henry et Emily Hunter de Nanango, Queensland. La santé du père Henry se détériorait et les garçons avaient besoin d'aider dans la scierie que leur père dirigeait. Jim, 25 ans, voulait rejoindre l'armée pour combattre en Europe. Il s'est porté volontaire le 23 octobre 1916. En tant que frère aîné (et ami proche), John a estimé qu'il était de son devoir de protéger son jeune frère et de se porter volontaire aussi deux jours plus tard. John et Jim quittèrent Sydney à bord du HMAT Ayrshire le 24 janvier 1917. Ils furent enrôlés dans le 49e bataillon, une unité composée principalement de Queenslanders. Ils ont navigué en Egypte pour compléter leur formation et ont été emmenés en France près d'un an plus tard. Jim fut rapidement promu caporal suppléant, mais il était satisfait du grade de soldat s'il pouvait rester avec son frère aîné John. Le 49ème bataillon fut envoyé sur la ligne de front pour la bataille de Polygon Wood. A l'aube, ils attaquaient, mais juste avant que l'attaque ne commence, John fut envoyé pour enquêter sur un morceau de métal brillant dans le no man's land. Comme John a rampé, il a été renversé par l'explosion d'un obus d'artillerie et a été gravement blessé. Il a réussi à ramper vers ses propres tranchées, mais est mort dans les bras de son frère. Jim a dû se rendre à l'attaque, mais plus tard, il a emmené le corps de son frère aîné John dans un cimetière temporaire à Westhoek et l'a enterré de ses propres mains. Il a soigneusement et soigneusement couvert le corps avec une feuille de sol de l'armée standard, afin de préserver le corps bien. Jim a promis de revenir après la guerre et de ramener les restes humains de son frère aîné John en Australie. Il revint effectivement en 1918, seulement pour voir que le terrain était si détruit par les bombardements d'artillerie qu'il n'avait aucune idée de l'endroit où se trouvaient les tombes, et il n'avait aucune idée de l'endroit où creuser le corps. Jim a également été blessé plus tard dans la guerre, une de ces blessures subies lors d'une attaque au gaz. Il a réussi à survivre à l'enfer, cependant, et est retourné en Australie. De retour à la maison, il a épousé Esme Margaret Bulter, avec qui il a eu 6 enfants. Quand un dément Jim a rendu son dernier souffle, il a appelé le nom de son frère qui était enterré dans un endroit lointain appelé Flanders Fields.
A l'endroit où nous sommes maintenant et nous regardons vers les champs, nous voyons une ferme située dans la profondeur. Au niveau de cette ferme, l'objet brillant a dû être localisé et John a été grièvement blessé. Recherchez ici un tag et qui vous donnera l'information pour l'endroit où le carnet est caché.
[English]
John Hunter was the eldest of 7 sons of Henry and Emily Hunter from Nanango, Queensland. Father Henry’s health was deteriorating and the boys needed to help out in the sawmill their father ran. 25-year-old Jim wanted to join the military to fight in Europe. He volunteered on 23rd October 1916. As older brother (and close friend) John thought it his duty to protect his younger brother and volunteered as well two days later. John and Jim left Sydney aboard HMAT Ayrshire on 24th January 1917. They were drafted to the 49th battalion, a unit that consisted of mostly Queenslanders. They sailed to Egypt to complete their training and were taken to France nearly a year later. Jim was quickly promoted to Lance Corporal, but was satisfied with the rank of Private if he could stay with his elder brother John. 49th Battalion was sent up to the front line for the Battle of Polygon Wood. At dawn they would attack, but just before the attack started, John was sent out to investigate a piece of shiny metal in no-man’s land. As John crawled out, he was thrown back by the explosion of an artillery shell and was severely wounded. He managed to crawl back to his own trenches, but died in his brother’s arms. Jim had to go in for the attack, but later brought the body of his elder brother John to a temporary cemetery at Westhoek and buried him with his own hands. He lovingly and carefully covered the body with a standard Army issue ground sheet, so it would preserve the body well. Jim promised to come back after the war and take the human remains of his elder brother John back to Australia. He did indeed return in 1918, only to see that the terrain was so badly destroyed by artillery shelling that he had no idea where the graves were, and he had no idea where to start digging for the body. Also Jim was wounded later on in the war, one of those wounds sustained in a gas attack. He managed to survive the hell, though, and returned to Australia. Back home he married Esme Margaret Bulter, with whom he had 6 children. When a dementing Jim drew his last breath, he called out the name of his brother who lay buried in a faraway place called Flanders Fields.
At the place where we are now and we look towards the fields, we see a farm lying in the depth. At the height of the farm the shiny object was located and was John seriously injured. Search here for a tag and that will give you the information for the place where the logbook is hidden.