Śródleśna kapliczka
Niewątpliwie najważniejszym obiektem religijnym, historycznym i kulturowym okolic Studziannej i Poświętnego jest barokowy zespół klasztorny Filipinów. Odgrywa on też ważną rolę w procesie kształtowania lokalnego krajobrazu, gdyż monumentalna bazylika wraz z obiektami klasztornymi wybudowana została na wzniesieniu, przez co zdaje się górować nad całą okolicą, a w dalszej perspektywie, w wielu miejscach, w niezwykle malowniczy sposób uzupełnia panoramę.
Tym razem jednak uwagę warto nakierować na inne, dużo mniejsze, choć również wyjątkowo cenne obiekty, które współtworzą lokalny krajobraz.
Niemal od początków kultu religijnego obrazu Świętej Rodziny, Poświętne było celem licznych pielgrzymek. Z racji często ogłaszanych cudów, do Poświętnego ściągali pątnicy z całej Europy.
To właśnie rozwój ruchu pątniczego miał bardzo istotny wpływ na kształtowanie się miejscowej sieci dróg i traktów, z których część do dziś pełni rolę ważnych ciągów komunikacyjnych, a część można by już tylko uznać za drogi donikąd. Ale to właśnie tam spotka się niemych świadków minionej świetności studziańskiego sanktuarium. Są to dziesiątki przydrożnych figur, krzyży i kapliczek wzniesionych w celach wotywnych lub dziękczynnych, pozostawionych w miejscowym krajobrazie przez dawnych pielgrzymów. Zachwycają one różnorodnością, od budowanych w najprostszej formie jako drewniane skrzynki, z obrazem lub rzeźbą w środku, zawieszone na drzewie lub słupie, po rozbudowane niewielke formy architektoniczne drewniane lub murowane, czasami wręcz małe kaplice.
Współrzędne zaprowadzą Cię przed drzwi wejściowe do niewielkiej, śródleśnej kaplicy. Jak kilka innych kapliczek i krzyży, została wybudowana przy starym trakcie wiodącym pątników do Poświętnego.
Zgodnie z informacją wyrytą na piskowcowej tablicy umieszczonej nad wejściem do kapliczki, ośmioboczną budowlę wzniesiono w 1874 r. Do budowy wykorzystano miejscowe kamienie śródpolne, a ściany otynkowano.
Wychodząc zamknij za sobą drziczki i podeprzyj kamieniem. Uszanuj miejsce.
O skrytce: otwórz, wpisz się i zostaw tak, jak zastałaś/eś. Logbook, ołówek i temperówka na wyposażeniu. Dokładnie zamknij strunówkę. Troszcz się jak o swoje.