Nowy Zamek W Płotach

Powierzchnia zabudowy całego zamku wynosi 1683 metry kwadratowe, zaś kubatura 21200 metrów sześciennych. Wybudowany w latach 1606-1618 na wzór zbliżony do Starego Zamku. Na początku była to dwupiętrowa budowla, do której później, od strony ścian szczytowych dobudowano dwa niższe skrzydła boczne. Całość, wraz z dziedzińcem i zabudowaniami gospodarskimi, otoczona była wałem i fosą.

Nowy Zamek wraz ze znajdującym się na jego tyłach parkiem to dawna rezydencja należąca do rodziny von Bismarck . Wejście na dziedziniec prowadzi przez budynek bramy, za którym znajdują się obiekty pełniące dawniej funkcje pomieszczeń gospodarczych – obecnie są to budynki mieszkalne. Ozdobą zamku są liczne balustrady i tarasy.

W bezpośrednim otoczeniu zamku od strony południowej znajduje się piękny, zabytkowy park z wieloma egzotycznymi i rzadkimi gatunkami drzew i pomników przyrody. Na szczególną uwagę zasługują stare kasztanowce znajdujące się przy zamku od strony rzeki, będące właśnie pomnikiem przyrody.

Na początku XVIII w. zamek został odnowiony. Gustowne i nader kosztowne wyposażenie wnętrz świadczyło o znakomitej pozycji Ostenów w tym czasie. Piece z oryginalnych kafli holenderskich, polichromowane kominki, dekoracyjne odrzwia i cenne gobeliny ozdobiły wygodne, przestronne pomieszczenia. Piękny ogród i tarasowo schodzący do rzeki park otoczyły cały zamek. Zasadzone wówczas w parku liczne okazy rzadkich drzew i krzewów zadziwiają do dziś. W ciągu następnych dziesięcioleci zamek stopniowo zamienia się w wielkopańską rezydencję. Dodatkowego blasku przydają jej gromadzone od kilku pokoleń bogate zbiory "Biblioteki Pomorskiej" oraz cenne kolekcje dzieł sztuki, monet i XVII -wiecznych gobelinów. Ostatnim z rodu Ostenów zamieszkującym w Płotach był Karol. Jego córka - Elżbieta -wyszła za mąż za Karola Bismarcka. Karol von Osten zmarł w 1985 r. Dziedzictwo po nim przejął wnuk - Karol Bernard Bismarck. Nowy właściciel postanowił rozbudować Zamek Ostenów. Na przestrzeni lat 1910-1912 powstał okazały kompleks pałacowy utrzymany w stylu neorenesansowym. Zgodnie z planami architekta Paula Korffa z Laage wzniesiono wspaniałą wieżę zegarową i zwieńczono ją piękną kopułą. Od strony rzeki dobudowano dodatkowe skrzydło doskonale harmonizujące z pozostałymi fragmentami. Wjazd do rezydencji prowadził przez zamykaną bramę główną. W swej nowej formie zamek należał do najpiękniejszych na Pomorzu Zachodnim.

Uniknąwszy zniszczeń od wojen światowych stał się - po zakończeniu ostatniej - siedzibą najpierw szkoły rolniczej, a następnie internatu dla dojeżdżających do Technikum Rolniczego młodzieży. Samorząd gminny i dyrekcja szkoły czynili usilne starania. Zabezpieczono dach, wyremontowano wiele pomieszczeń.

Od roku 1999 zamek stał się własnością samorządu powiatowego i od tej pory następuje znaczne przyśpieszenie szeregu prac mających na celu przywrócenie jego dawnej świetności.

Obecnie w sali rycerskiej zamku organizowane są spotkania rady miasta oraz różne uroczystości.