Middelsommer volkslied
Middelsom wat bist doe mooi,
mit dien dikke olle toren.
Altied klinkt dien klokkeklokkespul,
mie weer as meziek ien oren.
k Heur rondom dat klingelende laid:
Middelsom k vergeet die nait.
Wel ken der nait het Hoogelaand,
dat laand van vedde klaai.
Woar t koren golft aan alle kaant,
en bloarkop pronkt in waai.
Doar ien dat vlakke veld rondom,
mit torens ien t verschait.
Doar ligt dat mooie Middelsom,
doarveur zing’ wie ons laid
Middelsom wat bist doe mooi,
mit dien dikke olle toren.
Altied klinkt dien klokkeklokkespul,
mie weer as meziek ien oren.
k Heur rondom dat klingelende laid:
Middelsom k vergeet die nait.
Kom ik ien t loug vanoaf Fraamklap,
of laangs ol Delleweg.
Ook as’k oet richting Kannes trap,
of Oosterboerster weg.
Van welke kaant of ‘k die bekiek,
ik vien die altied mooi.
Bei snei of iezel, krek gelijk,
of pronkt ien zummertooi.
Middelsom wat bist doe mooi,
mit dien dikke olle toren.
Altied klinkt dien klokkeklokkespul,
mie weer as meziek ien oren.
k Heur rondom dat klingelende laid:
Middelsom k vergeet die nait.
Doe bist gain streek da’s zeker woar,
doe hest een mooie kom.
Verschaiden stroaten lopen doar,
ien ’n wiede boog rondom.
Doe hest dien bos van Ewsum ja,
en nog een olle poort.
Wie kieken groag noar Mentheda,
en ’t schillerachtig Doordt.
Middelsom wat bist doe mooi,
mit dien dikke olle toren.
Altied klinkt dien klokkeklokkespul,
mie weer as meziek ien oren.
k Heur rondom dat klingelende laid:
Middelsom k vergeet die nait.
Oetbraidensdraang is wel hail staark,
hes toukomst ient verschait.
Vergeet bie aal dat neie waark,
het olle toch ook nait.
Bewoar dien monumenten goud,
dat is zo’n riek bezit.
Doe hest ze ja ien overvloud,
’t verleden telt hier mit.
Middelsom wat bist doe mooi,
mit dien dikke olle toren.
Altied klinkt dien klokkeklokkespul,
mie weer as meziek ien oren.
k Heur rondom dat klingelende laid:
Middelsom k vergeet die nait.
Mooi Middelsom, ik wens die nog,
Een echte golden tied.
Moar roak bie alle weelde toch,
Niks van dien ainvoud kwiet.
Blief ainsgezind, blief vroom en groot,
Van nied en oafgunst vrij.
En blief bewoard veur raamp en nood,
Veur störm en oaverij.
Middelsom wat bist doe mooi,
mit dien dikke olle toren.
Altied klinkt dien klokkeklokkespul,
mie weer as meziek ien oren.
k Heur rondom dat klingelende laid:
Middelsom k vergeet die nait.
