Część terenów obecnego Powiatu krośnieńskiego, przez długie wieki, aż do 1947 roku była zamieszkiwana przez Łemków i Rusinów, uważanych również za etnograficzną grupę Ukraińców. Katastrofa drugiej wojny światowej doprowadziła do zniszczenia tej społeczności i jej przymusowego wysiedlenia na Ukrainę (1944–1946) oraz na Ziemie Odzyskane, w ramach „Akcji Wisła” (1947). Tylko w samym Powiecie krośnieńskim znajdziemy ponad 40 miejscowości dotkniętych wysiedleniami. Znajdują się one głównie w gminach Dukla, Rymanów i Jaśliska. Niektóre zostały całkowicie lub częściowo dosiedlone Polakami, inne w ogóle nie istnieją.
Celem tej serii jest przypomnienie o byłych mieszkańcach tych terenów oraz pokazanie pojedyńczych wsi (lub ich pozostałości), w których kiedyś oni mieszkali oraz o utraconym bogactwie kulturalnym, w postaci zniszczonych cerkwi i innych zabytków.
Tylawa/Тилява
Tylawa jest wsią położoną wzdłuż drogi krajowej 19, pomiędzy Duklą i granicą ze Słowacją na obrzeżach Jaśliskiego Parku Krajobrazowego. Pierwszy raz jest wspominana w 1486 roku. W XVI wieku wieś uzyskała pozwolenie na zbudowanie cerkwi, przy czym miejscowa parochia obejmowała także sąsiednią wieś Trzciana. W 1769 roku działały w okolicach Tylawy siły konfederatów barskich pod dowództwem Kazimierza Pułaskiego. Według danych austriackich z 1880 liczyła wieś 851 mieszkańców, z czego było 802 grekokatolików, 22 rzymskich katolików, 22 żydów oraz jeden protestant. Właściciele Tylawy stworzyli z miejscowego tartaku duży zakład, który produkował między innymi zapałki. Mieszkańcy zajmowali się także produkcją gontów na dużą skalę. Tylawa mocno ucierpiała w czasie pierwszej wojny światowej, kiedy znaczna jej część została spalona a kilku mieszkańców wywieziono do obozu w Thalerhofie blisko Grazu na terenie obecnej Austrii. Bardzo ważne wydarzenie miało miejsce w listopadzie 1926 roku, kiedy to mieszkańcy Tylawy zdecydowali o przejściu całej parochii na prawosławie, czym rozpoczęła się tzw. „schizma tylawska”. Natomiast sama budowla cerkwi pozostała we władaniu grekokatolików i dlatego wierni prawosławni zbudowali prowizoryczną świątynię, znajdująca się na skarpie, na północ od skrzyżowania dróg w kierunku Dukli i Mszany. Po ciężkich walkach 23 września 1944 roku do Tylawy weszła Armia Czerwona, po czym doszło do wysiedleń miejscowej ludności do ZSRR oraz na ziemie zachodnie. Około 30 mieszkańców powróciło do Tylawy pod koniec lat 50. W 2001 roku głośnym echem odbiła się sprawa miejscowego księdza, który został oskarżony za molestowanie nieletnich. Według ostatniego spisu powszechnego z 1931 roku liczyła wieś 901 mieszkańców i do 1954 roku była siedzibą gminy. Obecnie liczy około 400 mieszkańców.
Głównym zabytkiem Tylawy jest murowana cerkiew greckokatolicka pw. Narodzenia Przenajświętszej Bogurodzicy z 1787 roku, która obecnie służy jako kościół pw. Wniebowzięcia NMP. Jest to trójdzielna cerkiew łemkowska typu zachodniego, w której zachował się ikonostas, fresk pt. Chrzest Rusi, umieszczony w babińcu oraz późnorenesansowe ławki z połowy XVII wieku. Obok cerkwi zachowało się kilka historycznych nagrobków z miejscowego cmentarza. W miejscu cerkwi prawosławnej rozebranej w 1946 roku, w latach 2008–2009 z inicjatywy rodzin przesiedleńców mieszkających na Ukrainie wzniesiona została nowa kaplica prawosławna.
Z Tylawy odbiegają od drogi krajowej 19 drogi lokalne do wsi Mszany i Zyndranowa oraz droga wojewódzka 897 prowadząca przez Jaśliska, Komańczę i Cisną do Ustrzyk Górnych. Przez Tylawę przechodzi żółty szlak turystyczny w kierunku Olchowca i góry Baranie, czerwony szlak turystyczny łączący główny szlak beskidzki z przełęczą Dukielską oraz zielony szlak z Barwinka do pustelni św. Jana z Dukli w Trzcianej. Oprócz tego jest tu także oznakowany szlak rowerowy. Blisko Tylawy przy drodze do Jaślisk znajduję się rezerwat Przełom Jasiołki.
Skrytka jest umieszczona w pobliżu cerkwi, zawiera logbook i ołówek.