W "czarny czwartek" 28 czerwca 1956 roku mieszkańcy Poznania upomnieli się, jak głosi napis na pomniku - Poznańskich Krzyżach, o prawo do godnego życia: o Boga, za wolność, prawo i chleb.
W czwartek 28 czerwca pracownicy pierwszej zmiany wydziału W-3 nie podjęli pracy; przyłączyły się do nich załogi innych wydziałów ZISPO. Pochód ruszył do centrum miasta ul. Dzierżyńskiego (dziś 28 Czerwca 1956 r.), dalej ul. Gwardii Ludowej (dziś Wierzbięcice). Część demonstrantów poszła ul. Przemysłową i Roboczą do Zakładów Naprawczych Taboru Kolejowego. W milczeniu, "klekocąc drewnianymi chodakami", szli w kierunku pl. Stalina, w pobliżu którego znajdowały się siedziby władz miejskich i partii. Na wezwanie "chodźcie z nami!" do Cegielszczaków dołączyły załogi kolejnych zakładów. Na placu zgromadziło się około 100 tysięcy osób. Demonstranci domagali się rozmów i przyjazdu do Poznania sekretarza KC PZPR lub premiera. Gdy wśród tłumu pojawiła się plotka, że aresztowano delegację wysłaną na rozmowy, część osób przeszła pod więzienie przy ul. Młyńskiej, część pod gmach Urzędu Bezpieczeństwa przy ul. Kochanowskiego. Uwolniono więźniów, zdobyto broń, zniszczono znajdujące się na gmachu Zakładu Ubezpieczeń Społecznych urządzenia do zagłuszania zachodnich stacji radiowych. Około godziny 11 z siedziby UB padły pierwsze strzały, rozpoczęła się bitwa z broniącymi gmachu funkcjonariuszami... Do pacyfikacji miasta skierowano ponad 10 tysięcy żołnierzy dysponujących m.in. 420 czołgami, działami pancernymi i transporterami. W wyniku działań wojska i SB zginęło ponad 70 osób, kilkaset zostało rannych, prawie 700 aresztowano. Władze chciały surowo rozprawić się z najaktywniejszymi uczestnikami protestu. Premier Józef Cyrankiewicz groził: "Każdy prowokator czy szaleniec, który odważy się podnieść rękę przeciw władzy ludowej, niech będzie pewny, że mu tę rękę władza ludowa odrąbie...", jednak po VIII Plenum, Władysław Gomułka, nowy I sekretarz KC PZPR, doprowadził do chwilowego wyciszenia terroru, przedstawiając wydarzenia z Poznania jako słuszny gniew robotników
współrzędne startowe są fałszywe
Jak wyliczyć wspólrzędne skrytki
musisz odnaleźć informacje w listingu
B-dzień w którym odbył się marsz
C- ile osób zginęło
A-o której godzinie padły pierwsze strzały
N 52°23.(C*4)+B+A
E 016°55.(C+B) +16