Geen Makkelijke Oppikker ..... neem hier de tijd voor om tot de logrol te komen
Je bent hier op het het Scouting Labelterrein de Vrijenberg zorg dat je netjes op de paden blijft en geen rotzooi achter laat.
We hebben toestemming van de beheerder en hij zal soms aanwezig zijn op het terrein.
De Tools zijn aanwezig om tot de logrol te kunnen komen zorg er ook weer voor dat ze netjes worden opgeruimd en ook aanwezig blijven bij de cache zodat een ander ze ook kan gebruiken.
We voegen nog een klein verhaal erbij zodat mensen weten wat er hier zich heeft afgespeeld.
De heuvel genaamd 'de Vrijenberg'Voor een stukje geschiedenis over dit fraaie scoutinglabelterrein kijken we ‘even’ terug in de tijd, naar het moment waarin eeuwen geleden Gelderland wordt geteisterd door het geruzie tussen de Heekerensen en Bronkhorsters.
Hertog Reinoud II van Gelre had het hertogdom aan zijn oudste zoon (Reinoud) nagelaten.
Zijn 2e zoon (Eduard) eiste echter ook een deel van het vaderlijk erfgoed op, hierbij werd hij ondersteund door de heer Van Bronkhorst en een groot deel van de adel.
Frederik van Heeckeren een invloedrijke edelman bleef de wettige hertog Reinoud II trouw.
En zo ontstonden er 2 partijen, genoemd naar hun aanvoerders Bronkhorst en Van Heeckeren.
Veel boeren en dorpelingen waren toendertijd lijfeigenen, zij werden door Reinoud II vrij verklaard om zo hun trouw en medewerking te winnen.
De edelen die zich veelal hadden aangesloten bij de Bronkhorsters zagen hoe door het ‘gewone’ volk hun kastelen werden verwoest en bezittingen en landerijen werden geplunderd.
Landlopers en ander gespuis hadden zich inmiddels aangesloten en de boeren keken er blind van woede niet meer zo nauw naar of een edelman mede- of tegenstander was.
Het ging hen op het laatst meer om de buit dan het ideaal.
Edelen die tot toen Reinoud II waren trouw gebleven, sloten zich vanaf dat moment aan bij de Bronkhorsters.
Als vanzelfsprekend traden de Bronkhorsters op tegen het volk, zij troffen elkaar op de heuvelachtige heide nabij het dorpje Loenen.
Hier ontstond de strijd, het was één van de heftigste die ooit op de Veluwe plaatsvond.
Uiteindelijk wonnen de slagzwaarden en hellebaarden van de geharnaste ridders het van de bijlen, dorpsvlegels, hooi- en mestvorken van de boeren, zij werden aan de voet van de heuvel totaal verslagen.
Deze heuvel zal later de Vrijenberg worden genoemd, naar de vrijheid waarvoor in de zomer van 1354 werd gestreden.
In het voormalige hotel de Vrijenberg heeft een wel zeer toepasselijk wapen gehangen; een berg met een vrijheidshoed er bovenop, twee gekruiste hellebaarden op zandgrond vormden de onderkant van het wapen, het wapenschild was door een hertogskroon gekroond.
Het is niet bekend of dit wapen officieel is verleend.De slag op de Vrijenberg (1356)
De vrijheidsstrijd van de Veluwse boeren
De "vrije oorlog"
In het midden van de 14de eeuw is hertog Reinald III van Gelre in een felle strijd gewikkeld met zijn broer Eduard om de macht in Gelre. Reinald III belooft horigen en onvrijen op de Veluwe de vrijheid als zij zich inzetten voor zijn zaak. Dit is niet aan dovenmansoren gericht. Van alle kanten stroomt het landvolk toe. Boeren verlaten huis en akker, ook al zijn ze daar als hofhorigen niet toe gerechtigd. Allemaal gelokt door de belofte van vrijheid. Ze nemen de wapenen op om hun uitzichtloze bestaan te verbeteren. Als wapen dient alles wat ze maar bij de hand hebben; bijlen, knotsen, pijl en boog, speren en allerlei ander wapentuig, dat ze van akkergereedschap maken.
In grote benden trekken de opstandige boeren de Veluwe over. Eindelijk kunnen en mogen ze wraak nemen op hun heren om daarmee hun vrijheid te veroveren. De boeren noemen hun strijd de "vrije oorlog". De ongeregelde verbitterde bendes storten zich op de zuidrand van de Veluwe, waar ze de woningen van de vrije boeren en de bijgebouwen van de kastelen buiten de grachten verwoesten en verbranden. Ze komen tot voor Arnhem in december 1354, dat de poorten voor hen sluit en zich op de verdediging voorbereidt. Het stedelijk bestuur wil zelfs gebruik maken van de nieuwe vuurwapens, maar omdat de stad niet over voldoende bussen en buskruit beschikt, koopt men in Utrecht en Rhenen bij. Holle stenen, met lood gevuld, worden als projectielen gereed gemaakt.
De coalitie van Eduard
Eduard en zijn aanhangers treden met kracht tegen de opstandelingen op. Zijn leger bestaat uit de bannerheren Frederic V van Baer en Gijsbert V van Bronckhorst, de graaf van Meurs en de heren van Homoet, van de Kemnade en van Blaarsvelt. Zij brengen in korte tijd veel krijgsvolk op de been. Een algemene opstand onder de boeren wordt gevreesd als de Veluwse boeren hun vrijheid verkrijgen. De feodale orde moet en zal hersteld worden. Hun voortbestaan als edelman staat op het spel. Zonder horigen is er niemand om het land te bewerken en waar moeten zij dan van eten?
Slag op de Vrijenberg
Op de Vrijenberg, vlakbij Loenen, raakt Eduards coalitie op 19 juni 1356 slaags met de de boeren. De boeren zijn strijdlustig, maar slecht georganiseerd en bewapend. Zonder leiding staan zij tegenover behoorlijk uitgeruste en door ervaren ridders aangevoerd krijgsvolk. Ze weren zich dapper, maar kunnen onmogelijk stand houden. Zij vluchten uiteindelijk de woestenijen van de Veluwe op om zich in veiligheid te brengen.
De slag is een bittere met aan weerszijden grote verliezen. Frederic V van Baer sneuvelt in deze meedogeloze slag, evenals de banierhouder van Bronckhorst.
Zo komt er een einde aan de vroege vrijheidsstrijd van de Veluwse boeren. Zij keren uiteindelijk terug naar hun grond die al 2 jaar braak ligt. Armoede zal voorlopig hun lot zijn.
Er is ruimte voor Trackables en Woodies