Osiedle Towarzystwa Osiedli Robotniczych (TOR), zrealizowane między współczesnymi ulicami Bolecha, Dahlberga, Deotymy, Ożarowską oraz Magistracką w latach 1935-1938.
Generalnym projektantem założenia był Roman Piotrowski, współpracowali z nim Zdzisław Szulc, Kazimierz Lichtenstein i Aleksander Brzozowski.
Projekt osiedla powstał w 1934 roku, rok później zaczęła się budowa pierwszych domów. Kolonia zaprojektowana została zgodnie z zasadami przyjętymi przez finansujące budowę wywodzące się z lewicowych środowisk Towarzystwo Osiedli Robotniczych (TOR).
Miał to być sposób na walkę z niedoborem mieszkań na robotniczą kieszeń, zwłaszcza w epoce kryzysu, gdy w jednoizbowych norach gnieździły się i po trzy rodziny, przybywało bezdomnych i bezrobotnych, których nie stać było na najnędzniejszą nawet klitkę.
Mieszkania na osiedlu na Kole miały być zatem przyzwoicie wyposażone, jasne, ale przede wszystkim tanie. Kwota miesięcznego komornego nie mogła być wyższa niż dziesiąta część przeciętnej robotniczej pensji. Jako pierwsze, po północnej stronie ul. Obozowej, powstały tzw. bloki korytarzowe z łącznikami, w których sytuowano pralnie i łazienki, z wewnętrzną uliczką – główną osią komunikacyjną osiedla - poprowadzoną prześwitami pod budynkami. W 10 budynkach, mieściło się 970 mieszkań, składających się z jednego pokoju i wnęki kuchennej oraz ubikacji. Oddane do użytku w 1937 roku osiedle, było ogrodzone i zamykane na noc.
W 1938 r. ukończono drugi etap budowy osiedla – powstały wówczas kolejne bloki pomiędzy ul. Obozową a Ożarowską.
II kolonia TOR to zespół dziewięciu 3-kondygnacyjnych budynków typu koszarowego. W jego skład wchodziło 432 lokale.
Było bardziej komfortowe od mieszkań w Kolonii I – lokale były większe, każdy segment miał autonomiczną klatkę.
Istotnym elementem osiedla był dom socjalny, wybudowany równolegle z I etapem w 1937 r. (obecnie znajduje się tu m.in. Dom Kultury im. Stefana Żeromskiego). Znalazły się w nim: przedszkole, czytelnia, biblioteka, świetlica oraz przychodnia lekarska.
We wrześniu 1939 na osiedle spadły jedne z pierwszych bomb, jakie Niemcy zrzucili na Warszawę. Prawdopodobnie przyczyniła się do tego bliskość osiedla do fortu Bema, w którym znajdowała się fabryka amunicji także tego dnia zbombardowana przez Niemców.
Bomba częściowo zburzyła budynek przy Obozowej 76, zabijając 25 osób.
Niedawno kilka bloków z I kolonii doczekało się remontu, inne wciąż noszą ślady upływu czasu.
----
Aby odszukać finałowy pojemnik udaj się w dwa miejsca wskazane waypointami
Punkt 1 - Tablica pamiątkowa na bloku Obozowa 76 - przeczytaj uważnie treść tablicy. W którą rocznicę wydarzeń została ona wmurowana ? Odpowiedź = A
Punkt 2 - Dawny dom socjalny - na ścianie budynku widnieje tabliczka z informacją o patronce ulicy. W dacie urodzin i śmierci powtarzają się dwie cyfry. Większą oznacz jako B, mniejszą jako C
Finał:N 52 14.(100*A+B*10-3*C) E 20 57.[(A-B-C)*100+B*2-5*C]
