4 października 1925 roku, Towarzystwo Opieki nad Grobami Wojennymi na grobach obrońców Płocka usypało kurhan.Od tej pory w tym miejscu, nazywanym Bratnią Mogiłą odbywają się uroczystości rocznicowe upamiętniające bohaterów tamtych dni. W minioną środę, w 75 rocznicę usypania mogiły, złożono kwiaty i zapalono znicze. Jak co roku obecna była grupa tych samych osób. Przyszli ci, którzy od lat pamiętają o tym miejscu. Odwiedzają je kilka razy w roku. Zawsze zapalają na mogile symboliczne lampki. – Opiekowaliśmy się tym grobem i innymi mogiłami upamiętniającymi wojennych bohaterów. Tak nas nauczyli nasi rodzice. Tak czyniło nasze pokolenie 1945 rocznik. Kontynuujemy to – powiedział Zenon Dylewski, opiekun miejsc pamięci narodowej. – Przez wiele lat Bratnia Mogiła była tematem tabu. Jednak dzięki pamięci przetrwała. Podobnie jak ulica – Obrońców Płocka. Uczestniczący w uroczystościach starosta płocki Michał Boszko, mówił, że obecność w takich miejscach, przypomina, iż ilekroć ściśnie się garść polskiej krwi, tylekroć wypłynie z niej struga krwi przelanej za wolność. O zapomnianej przez wielu mieszkańców Płocka mogile można przeczytać w książce Tadeusza Chrostowskiego ” Obrona Płocka – 1920 r.”. Autor pisze między innymi, że ” najpilniejsza sprawą w oswobodzonym mieście było pochowanie poległych. Na apel d-cy płk. Zapaśnika 20 sierpnia wiele osób zgłosiło chętnie swój udział w ostatniej posłudze ofiarom. (…) Nie wiadomo dziś ilu wtedy poległo w obronie. Różne przekazy podają liczbę 200 – 300 osób, a Polskie Towarzystwo Opieki nad Grobami bohaterów po usypaniu kurhanu i poświęceniu nań krzyża w dniu 04. 10. 1935 r. podało liczbę 500″. Ziemię pod usypanie mogiły przekazała dr Maria Robakiewiczowa. Na zapleczu dzisiejszego dworca PKP od 1921 roku, rokrocznie płoccy harcerze składali wieńce. 30 sierpnia 1924 roku żałobny wieniec złożył gen. J. Haller. Snując opowieść o losach mogiły, Zenon Dylewski wspomina: – Były nawet plany likwidacji Bratniej Mogiły, w czasie rozbudowy Fabryki Maszyn Żniwnych. Postanowiono jednak postawić w tym miejscu harcerski znak – lilijkę. Wykonało go w 1966 roku dwóch płocczan Tadeusz Borkowski i Adam Rakowski. Dylewski przez wiele lat chronił Mogiłę przed zniszczeniem komunistów. Stąd wzięła się nazwa Kopiec Harcerzy. W sierpniu 1991 roku w miejscu upamiętniającym obrońców Płocka, stanął brzozowy krzyż. Poświęcił go ksiądz Marian Lipski. Ustawiono go z inicjatywy Tadeusza Zielińskiego z KPN. Drewno przekazało nadleśnictwo Łąck. We wrześniu Rada Miasta przyjęła uchwałę dotyczącą wykonania drogi do Bratniej Mogiły. – Być może więcej ludzi dotrze do tego miejsca pamięci narodowej. O to musimy zadbać, bo zmarli nie mogą mówić – powiedział Zenon Dylewski.
Proszę nie chodzić torami,do kesza da się dojść od ulicy Targowej. Pozdrawiam .
https://www.tp.com.pl/aktualnosci/obroncom-plocka-1920-r.html