Γρηγόρης Λαμπράκης (1912-1963)
Γιατρός, αθλητής, πολιτικός, μα πάνω απ' όλα αγωνιστής της Δημοκρατίας και της Ειρήνης.
Γεννήθηκε στην Κερασίτσα Αρκαδίας στις 3 Απριλίου 1912. Μετά το τέλος των εγκύκλιων σπουδών του μετέβη στην Αθήνα και εισήλθε στην Ιατρική. Από τα εφηβικά του χρόνια ασχολήθηκε με τον αθλητισμό και αναδείχθηκε δέκα φορές βαλκανιονίκης στο άλμα εις μήκος, ενώ επί 23 χρόνια (1936-1959) κατείχε το πανελλήνιο ρεκόρ του αγωνίσματος.
Έλαβε ενεργό μέρος στην Εθνική Αντίσταση, κατά την περίοδο της γερμανικής κατοχής. Το 1943 ίδρυσε την «Ένωση των Ελλήνων Αθλητών» και διοργάνωσε αγώνες, από τα έσοδα των οποίων τροφοδοτούσε τα λαϊκά συσσίτια. Μετά την απελευθέρωση ολοκλήρωσε τις σπουδές του στην Ιατρική και το 1950 αναγορεύθηκε υφηγητής στην έδρα της Μαιευτικής και Γυναικολογίας. Ήταν ιδιαίτερα αγαπητός στα φτωχά λαϊκά στρώματα γιατί ποτέ δεν τους ζητούσε αμοιβή για τις υπηρεσίες του.
Στις εκλογές «της βίας και της νοθείας», όπως έμεινε στην ιστορία η εκλογική διαδικασία της 29ης Οκτωβρίου 1961, πολιτεύθηκε με το ΠΑΜΕ (Πανδημοκρατικό Αγροτικό Μέτωπο Ελλάδος), έναν συνασπισμό αριστερών δυνάμεων με επικεφαλής την ΕΔΑ και εξελέγη βουλευτής Πειραιά. Τον ίδιο χρόνο δραστηριοποιήθηκε στο ειρηνιστικό κίνημα και με δική του πρωτοβουλία ιδρύθηκε η «Ελληνική Επιτροπή για τη Διεθνή Ύφεση και Ειρήνη» (ΕΕΔΥΕ).
Στις 21 Απριλίου 1963 η ΕΕΔΥΕ διοργάνωσε Πορεία Ειρήνης από τον Μαραθώνα στην Αθήνα. Η αστυνομία απαγόρευσε την πορεία και συνέλαβε πολλούς από τους διαδηλωτές, μεταξύ των οποίων και τον Μίκη Θεοδωράκη. Ο Λαμπράκης προστατευόμενος από τη βουλευτική του ασυλία, πραγματοποίησε μόνος την πορεία, κρατώντας ένα μικρό πανό με το σύμβολο της ειρήνης. Αμέσως μετά συνελήφθη από την αστυνομία.
Στις 22 Μαΐου 1963 ο Γρηγόρης Λαμπράκης παρέστη και μίλησε για την ειρήνη στη Θεσσαλονίκη. Μετά το τέλος της εκδήλωσης δέχθηκε δολοφονική επίθεση σε κεντρικό δρόμο της πόλης από τρίκυκλο, στο οποίο επέβαιναν οι ακροδεξιοί Σπύρος Γκοτζαμάνης και Εμμανουήλ Εμμανουηλίδης. Τραυματίστηκε σοβαρά και πέθανε στις 27 Μαΐου 1963, σε ηλικία 51 ετών. Ο θάνατός του προκάλεσε αγανάκτηση στην κοινή γνώμη, οξύτατη πολιτική κρίση, αλλά και διεθνή κατακραυγή.
Την επομένη ένα πλήθος 500.000 ανθρώπων συγκεντρώθηκε στο Α' Νεκροταφείο για το «Ύστατο Χαίρε». Γρήγορα, η συγκέντρωση μετατράπηκε σε διαδήλωση καταδίκης της δεξιάς κυβέρνησης του Κωνσταντίνου Καραμανλή και του Παλατιού.
Φυσικοί αυτουργοί της δολοφονίας Λαμπράκη ήταν ο Σπύρος Γκοτζαμάνης και ο Εμμανουήλ Εμμανουηλίδης, αλλά η δικαστική έρευνα που διεξήγαγαν ο εισαγγελέας Παύλος Δελαπόρτας και ο νεαρός ανακριτής Χρήστος Σαρτζετάκης έφεραν στο φως σχέσεις των αρχών με ένα ακροδεξιό παρακράτος. Ο ανακριτής Σαρτζετάκης απήγγειλε, μάλιστα, κατηγορίες και εναντίον ανώτατων αξιωματικών της Χωροφυλακής. Οι φυσικοί αυτουργοί καταδικάσθηκαν τον Δεκέμβριο του 1966 σε πολυετή φυλάκιση και απελευθερώθηκαν κατά τη διάρκεια της δικτατορίας.
Η δολοφονία Λαμπράκη επιτάχυνε τις πολιτικές εξελίξεις. Ο Κωνσταντίνος Καραμανλής, αφού διερωτήθηκε «Ποιος κυβερνάει αυτό τον τόπο;» εγκατέλειψε την πρωθυπουργία και την πολιτική τον Ιούνιο του 1963 και αποσύρθηκε στο Παρίσι. Χιλιάδες νέοι ίδρυσαν τον πολιτικό οργανισμό «Δημοκρατική Νεολαία Λαμπράκη», που έπαιξε καθοριστικό ρόλο στο προοδευτικό κίνημα της δεκαετίας του '60. Πρώτος γραμματέας της οργάνωσης ανέλαβε ο Μίκης Θεοδωράκης.
Η ζωή και ο θάνατος του Γρηγόρη Λαμπράκη ενέπνευσε τον συγγραφέα Βασίλη Βασιλικό στο περίφημο πολιτικό του μυθιστόρημα με τον τίτλο Ζ (από τη λέξη ζει, σύνθημα στο στόμα των νέων). Το 1969 μεταφέρεται με μεγάλη επιτυχία στη μεγάλη οθόνη από τον σκηνοθέτη Κώστα Γαβρά, με πρωταγωνιστές τον Υβ Μοντάν, τον Ζαν Λουί Τρεντινιάν και την Ειρήνη Παπά.
Ο κλασικός Μαραθώνιος της Αθήνας, που πραγματοποιείται τη δεύτερη Κυριακή του Νοεμβρίου κάθε χρόνο, είναι αφιερωμένος στη μνήμη του.
Ο Γρηγόρης Λαμπράκης με την προσωπικότητα και τη δράση του παραμένει και σήμερα ένα σύμβολο της Δημοκρατίας και του αγωνιζόμενου ανθρώπου κατά της πολιτικής καταπίεσης.
Πηγή: www.sansimera.gr
Η κρύπτη είναι ένα μικρούλι πλαστικό κουτάκι με μαγνήτη. Προσέξτε να την κλείσετε καλά και να την τοποθετήσετε στη θέση της με ασφάλεια.
Grigoris Lambrakis (1912-1963)
Grigoris Lambrakis was born in 1912 in the village Kerasitsa, in Arcadia, Peloponnese. He was elected an MP in the Greek parliament in 1961 representing the Pan-democratic Agrarian Movement of Greece on the ticket of the Eniaia Dimokratiki Aristera (EDA), which was Greece's left party besides the outlawed communists.
He was a prominent athlete. As a member of the Greek National team, he broke the Greek record for the long jump and the triple jump. He studied medicine at the University of Athens and worked as an obstetrician. He was widely appreciated among the poor, because he never claimed any fee from them for his services.
Lambrakis was a fierce pacifist. He used his Parliamentary immunity to march unmolested in a walk for peace from Marathon to Athens, after it had been banned by the police all the other marchers had been beaten up. It was this march that brought him to the forefront of Greek politics, making him a hero of the left and an enemy of the right.
Lambrakis' ideals captured the imagination of the Greek left, who, after a quarter a century of oppression by the right in the name of fighting communism, was ready to embrace his goals of peace and a nuclear-free world. Unfortunately, these ideas and Lambrakis' speeches incited the right-wing to hysteria, believing him to be a communist and a danger to pro-America Greece.
A plot was hatched to set him up and murder him after a speech in Thessaloniki in 1963. Two hired thugs were used in a three-wheel vehicle, one to drive and the other one to knock him over the head with a club in plain view of the police and a large number of people.
A young magistrate by the name of Christos Sartzetakis was given the task of investigating the incident and give proof that his death was an accident. But Sartzetakis courageously implicated the leaders of the police in a conspiracy to murder Lambrakis and uncovered a secret organization of right-wing thugs used for dirty work, controlled by the police and perhaps higher. Like the Kennedy assassination and Watergate rolled into one, the Lambrakis murder eventually brought down premier Constantine Karamanlis and his government. Though never implicated in the murder, the perception was that even if Karamanlis was not a part of it, he should have had more control over the police.
Lambrakis funeral was massively attended and just hours after his death the famous music composer Mikis Theodorakis founded the Lambrakis Youth Movement, the first mass-movement of its kind in Greece. The letter Z, which means zei, or in English he lives became the rallying cry of the Greek youth who found their voice following the Lambrakis murder, a voice that would move the country towards the left, or at least to the center when Georgios Papandreou's Center Union won the next election.
In 1969 the director Costas Gavras released the movie Z, about the Lambrakis murder and investigation. It won numerous awards including best foreign film and was nominated for an Academy Award for best picture. Still, on the list of many critics’ best movies of all time, Z is a must-see for anyone who wants to understand Greece of the fifties and early sixties and the man who might have become a great leader instead of a martyr.
The Athens Classic Marathon, run every year in November and gaining popularity, is dedicated to Grigoris Lambrakis. He is a symbol of democracy, freedom, peace and against any political oppression.
Source: www.ahistoryofgreece.com
The cache is a micro magnetic container. Please close the container tight and hide it carefully.
GCRM
br/
