Skrytki „Ciekawe miejsca” dotyczą obiektów i miejsc wyróżniających się w szczególny sposób z otoczenia. Są to pomniki przyrody, miejsca interesujące pod względem geograficznym czy obiekty historyczne.
21 lutego 1807 roku do Ostródy wkroczył Napoleon. Wielka Armia przybyła z północy po krwawej i nierozstrzygniętej bitwie z wojskami rosyjsko-pruskimi pod Pruską Iławką (obecnie Bagrationowsk) w dniach 7-8 lutego. Cesarz wybrał to miasto z powodu dogodnego położenia między Elblągiem, Toruniem a Warszawą. Kwatera Napoleona mieściła się w zamku, gdzie on sam zajmował tylko jedno pomieszczenie na I piętrze w północnym skrzydle. Ludność Ostródy i okolicy przyjmowała wojska napoleońskie raczej niechętnie, gdyż na niej spoczywał główny ciężar kwaterunku, danin i kontrybucji. Cierpiący pod francuską okupacja ostródzianie zmuszeni byli błagać Napoleona o litość. W marcu wysłali do niego złożoną ze znamienitszych mieszkańców miasta delegację, z prośbą o zaprzestanie rabunków i gwałtów, co utrwalone zostało na obrazie Mikołaja Ponce-Camusa „Napoleon użycza łask mieszkańcom Ostródy”. Stacjonując w Ostródzie, Napoleon administrował obejmującym prawie pół Europy Cesarstwem, a także przygotowywał się do wznowienia walk z Rosjanami. Napoleon przebywał w Ostródzie do 1 kwietnia 1807 roku, kiedy przeniósł się do Kamieńca koło Susza.
Góra Napoleona jest raczej górką o wysokości 153 m n.p.m. i jest najwyższym wzniesieniem w najbliższej okolicy Ostródy. Według niektórych przekazów, z tego wzgórza cesarz miał oceniać militarne położenie Ostródy.
Mało osób zdaje sobie sprawę z tego, że szczyt wzniesienia leży ponad 50 m wyżej niż tafla Jeziora Drwęckiego, położonego około 2,5 km na północ. Od 1960 do 1994 roku na wzgórzu działała stacja radiolokacyjna, składająca się z kilku radarów. Po rozformowaniu jednostki radiotechnicznej, obszar stacji został przejęty przez Agencję Mienia Wojskowego, która „górkę” sprzedała prywatnemu właścicielowi i dlatego szczyt wzgórza jest niedostępny. Mimo tego widoki z najbliższej okolicy są warte obejrzenia.