GALEGO
Terras do lobo! Adoro este animal… Foi perseguido durante séculos ata a súa case extinción, pero logrou esconderse, agochar aos seus lobeznos, e sobrevivir.
Un animal listo, rápido e audaz cando da protección da súa familia se fala. E sempre tan castigado... Contos populares como Caperucita vermella, Pedro e o lobo e tantos outros falan dun animal feroz, ladrón... Sen embargo eu miro a un animal que foi perseguido no seu ecosistema, buscado pola súa cabeza para colgar nunha parede. Eu topei varias veces con él, escapou axiña de mín, e logrou esconderse para que eu o perdera de vista.
O lobo, ademáis é o encargado de manter as poblacións das súas presas, logrando unha boa xenética. Logra así que os animais máis débiles, ou enfermos, non poida reproducirse, dado que son os primeiros que acada cazar. E os coellos, xabarís ou cabalos máis áxiles perduran a súa xenética por ser quen de escapar das súas fauces.
Pero non todos o miran coma mín. A xente sigue pensando cando camiño solo por aquí, que me vai comer un lobo...
Vouvos a recordar que existe un home, Marcos Rodríguez Pantoja, que sendo neno foi vendido polo seu pai e apadriñado por unha loba. Este neno medrou con irmáns lobos e conviviu con eles. Este home viviu en Ourense, e meu avó presentoumo unha vez. Nunca esquecerei aquelas palabras que me dixo:
“O meu pai vendeume, e unha loba acolleume coma un fillo máis. Nunca entenderei ao ser humán...”
CASTELLANO
¡Tierras de lobo! Adoro a este animal... fue perseguido durante siglos hasta casi su extinción, pero logro esconderse. Criar a sus lobeznos y sobrevivir.
Un animal rápido listo y audaz cuando de protección a su familia se habla. Y siempre tan castigado... cuentos populares como Caperucita roja, Pedro y el lobo y tantos otros hablan de este animal feroz, ladrón... sin embargo yo veo al animal que fue perseguido en su propio ecosistema, buscado por sus cabezas para colgar en una pared. Yo me he encontrado varias veces con él, se escapó corriendo de mí, y logró esconderse para que yo lo perdiera de vista.
El lobo, además es el encargado de mantener las poblaciones de sus presas, logrando una buena genética. Logra así que los animalesmás débiles o más enfermos no se puedan reproducir dado que son los primeros que consiguen cazar. Y los conejos, jabalines o caballos más ágiles perdura su genética por ser los que escapan mejor de sus garras.
Pero no todo el mundo los ve como yo. La gente sigue pensando cuando camina sola par ahí que me va a comer un lobo...
Os voy a recordar que existe un hombre, Marcos Rodríguez Pantoja, se siendo niño fue vendido por su padre y apadrinado por un a loba. Este niño creció con hermanos lobos y convivió con ellos. Este hombre vivió en Orense y mi abuelo me lo presentó una vez.
Nunca olvidaré esas palabras que me dijo:
“Mi padre me vendió y una loba me acogió como a un hijo más. Nunca entenderé a ser humano...”
ENGLISH
Wolf lands! I adore this animal ... it was persecuted during centuries until almost its extinction, but it manage to hide. Raise your cubs and survive.
A quick animal ready and bold when protecting his family is spoken. And always so punished ... folktales like Little Red Riding Hood, Pedro and the wolf and so many others speak of this ferocious animal, thief ... however I see the animal that was persecuted in its own ecosystem, wanted by their heads to hang on a wall. I have met him several times, ran away from me, and managed to hide so that I would lose sight of him.
The wolf is also responsible for maintaining the populations of its prey, achieving good genetics. It achieves so that the animals weaker or sicker can not reproduce since they are the first ones that manage to hunt. And rabbits, javelins or horses more agile endure their genetics for being the ones that escape better from their claws.
But not everyone sees them as I do. People keep thinking when they walk alone there, that a wolf is going to eat me...
I will remind you that there is a man, Marcos Rodríguez Pantoja, as a child he was sold by his father and sponsored by a wolf. This child grew up with brothers and wolves and exchanged with them. This man lived in Orense and my grandfather introduced me once.
I will never forget those words he told me:
"My father sold me and a wolf welcomed me as a child. I will never understand human being ...”