GALEGO
Non miraba nada ata que miña tía me explicou o que aquí hai. E é incrible. Unha mámoa, é un elemento megalítico anterior á época castrexa. De interese etnográfico, histórico e arquitectónico.
Esta é de datación descoñecida. A cultura megalítica do Neolítico abrangue os milenios IV e III a.C.; mais na Galiza téñense datado mámoas anteriores ao milenio IV, como a chamada «Chousa Nova», no Concello de Silleda.
Aquí atópanse dúas mámoas no mesmo espazo forestal, distanciadas uns 70 metros unha da outra. Son de perfil baixo e teñen un diámetro duns 20 a 25 metros. Considéranse cámaras funerarias semellantes aos dolmens. No interior é habitual que teñan paredes e teito formados por grandes pedras e laxas cubertas de terra.
As mámoas teñen como característica que asemellan unha elevación sobre o terreo con forma circular, de aí o seu nome, mámoa: do latín, “mammula”, que significa “peito de muller”. Isto débese a unha metáfora do seu aspecto exterior.
A súa datación varía e hai avances nas investigacións que fan cambiar a súa cronoloxía. Actualmente a maioría dos especialistas coinciden en datar estes monumentos como propios do Neolítico. Na Galiza as mámoas son monumentos megalíticos habituais e característicos do noroeste peninsular. Desta abundancia xorden varias denominacións: medorra, medoña ou modorra; serían as máis habituais. Estas denominacións deron pé á toponimia de lugares e xentilicios das persoas orixinarias deses emprazamentos.
No caso do Burato do Haber é evidente que houbo escavacións fóra de control desde ben antigo. Agora está catalogado no inventario de bens patrimoniais, da Xunta de Galicia.
CASTELLANO
No miraba nada hasta que mi tía me explicó lo que aquí hay. Y es increíble. Una mámoa, es un elemento megalítico anterior a la época castreña. De interés etnográfico, histórico y arquitectónico.
Esta es de datación desconocida. La cultura megalítica del Neolítico abarca los milenios IV e III a.C; pero en Galicia se tienen datado mámoas anteriores al milenio IV, como la llamada <<Chousa Nova>>, en el Ayuntamiento de Silleda.
Aquí se encuentra dos mámoas en el mismo espacio forestal, distanciadas unos 70 metros una de la otra. Son del perfil bajo y tienen un diámetro de unos 20 a 25 metros. Se consideran cámaras funerarias semejantes a los dólmenes. En el interior es habitual que tengan paredes y techo formadas por grandes piedras y laxas cubiertas de tierra.
Las mámoas tienen como característica que parecen una elevación sobre el terreno con forma circular, de ahí su nombre, mámoa: del latín, “mammula”, que significa “pecho de mujer”. Esto se debe a una metáfora de su aspecto exterior.
Su datación varía y hay avances en las investigaciones que hacen cambiar su cronología. Actualmente la mayoría de los especialistas coinciden en datar estos monumentos como propios del Neolítico. En Galicia las mámoas son monumentos megalíticos habituales y característicos del noroeste peninsular. De esta abundancia surgen varias denominaciones: modorra, medoña ou modorra; serían las más habituales. Estas denominaciones dieron pie a la toponimia de lugares y gentilicios de personas originarias de esos emplazamientos.
En el caso de Burato del Haber es evidente que hubo excavaciones fuera de control desde bien antiguo. Ahora está catalogado en el inventario de bienes patrimoniales, de la Xunta de Galicia.
ENGLISH
I did not look at anything until my aunt explained what was here. And it is incredible a mamoa, it is a megalithic element before the Celtic epoch. Of ethnographic, historical and architectural interest.
This is from unknown quotes. The megalithic culture of the Neolithic period covers the millennia IV and III BC; but in Galicia they have been dated before the IV millennium, as the "Chousa Nova", in the City Council of Silleda.
Here there are two mamoas in the same forest area, spaced 70 meters apart. They are low profile and have a diameter of about 20 to 25 meters. Funerary chambers similar to dolmens are considered. In the interior it is common to have walls and roof formed by large stones and laxes covered with earth.
The mámoas have a characteristic that resembles a circular elevation in the ground, hence its name, mámoa: from Latin, "mammula", meaning "woman's breast". This is due to a metaphor of its outward appearance.
Its dating varies and there are advances in research that change its chronology. At the moment the majority of the specialists agree in dating these monuments like own of the neolithic one. In Galicia, the mámoas are common and characteristic megalithic monuments of the peninsular northwest. Of this abundance several denominations arise: medorra, medoña or drowsiness; It would be the most usual. These denominations gave rise to the place names of the places and peoples of the original people of these places.
In the case of the Burato del Haber, it is clear that there were out-of-control excavations since ancient times. Now it is cataloged in the inventory of heritage assets of the Xunta de Galicia.