Dookoła Rózy Wiatrów 🎡 Compass Rose (84) Mystery Cache

-

Morskich opowieści ciąg dalszy. 

Historia żeglugi jest równie stara, jak historia ludzkości.

ŻAGLOWCE  WIELORYBNICZE

Pod koniec XVIII i na początku XIX w. w światowym wielorybnictwie przewagę uzyskały amerykańske statki wielorybnicze. Statki te budowane były głównie w stoczniach Nantucket i New Bedford. Były to trzymasztowe barki i fregaty za stosunkowo dużym zanurzeniem, żeby mogły pomieścić jak najwięcej beczek z tranem. Rząd Stanów Zjednoczonych podobnie jak rządy innych państw, wypłacał specjalną premię za każdą beczkę oleju, w celu przyciągnięcia do wielorybnictwa jak nawiększej ilości ludzi. Załogi okrętów wojennych były uzupełniane bowiem głównie z szeregów wielorybników, ponieważ rzemiosło to wyhodowało najodważniejszych marynarzy.
Praca łowców była niezwykle trudna i niebezpieczna, łowiło się bowiem jeszcze ręcznym harpunem. Stan ten utrzymywał się praktycznie do 1864r., kiedy Norweg Svend Foyn skonstruował działko harpunnicze, które umożliwiało trafienie w wieloryba bez konieczności podpływania łodzią bardzo blisko. Chociaż były to statki duże, których nośność osiągała nawet 400 ton, to i one stawały się czasami ofiarami rozwścieczonych, rannych zwierząt. 
Na statkach wielorybniczych dla załogi przeznaczona była bardzo mała przestrzeń, ze względu na to, aby jak najwięcej miejsca pozostawało na zdobycz. Wyprawy do mórz południowych i do brzegów Antarktydy trwały czasami dwa lata i przez ten czas statek musiał być zapełniony beczkami z tranem. Piec z kotłem do wytapiania oleju umieszczony był na pokładzie i aby nie doszło do pożaru, całe urządzenie znajdowało się w płaskim zbiorniku z wodą. 
W związku z charakterem połowów i przerobem mięsa wielorybiego, jednostki te całe pokryte były - włącznie z takielunkiem - tłustymi plamami, po których można było z daleka rozpoznać statek wielorybniczy. Inną cechą rozpoznawczą były podwieszone na burtach statku łodzie łowcze oraz fetor wydzielany prze rozkładające się resztki tłuszczu.

Jedynym zachowanym do dzisiaj żaglowcem wielorybniczym jest Charles W. Morgan.