Wieś Tomyśl, położona pośród wielkich kompleksów leśnych była znana już w średniowieczu. W XVIII w. w okolicach Tomyśla osiedlać się zaczęli osadnicy olęderscy, sprowadzani przez właścicieli tych ziem. Byli to głównie protestanci Brandenburgii Pomorza, dla nich w 1780 r. zbudowano zbór ewangelicki. Kilka lat później Feliks Szołdrski, właściciel wsi, postanowił lokować koło kościoła nowe miasto. 8 kwietnia 1786 r. król Stanisław August Poniatowski nadał prawa miejskie i nazwę Nowy Tomyśl.
Park Kultury i Wypoczynku im. Feliksa Szołdrskiego w Nowym Tomyślu – to teren zielony we wschodniej części Nowego Tomyśla. W jego obrębie od 1974 na terenie parku działa Ogród Zoologiczny, zajmujący ponad 5 ha. Na terenie parku znajdowały się dwa obiekty – stylizowany dworek myśliwski z drewna zbudowany w 1977, który niestety uległ spaleni (w jego miejsce powstała wiata drewniana w której odbywają się różne Eventy Miedzynarodowe), oraz zabytkowa chata olęderska z końca XVIII wieku. Oba wykorzystywane są przez Muzeum Wikliniarstwa i Chmielarstwa. Parkiem administruje jednostka organizacyjna gminy Nowy Tomyśl o nazwie Park Miejski. Park przecina szeroki deptak zakończony rondem z herbem Nowego Tomyśla. Przy wejściu głównym znajduje się wykonana z metalowych elementów figura przedstawiająca postać założyciela miasta który trzyma w ręku latarnię i jej blaskiem rozświetla sławę Nowego Tomyśla na cały kraj, Europę i świat.