Barczewo -Historia miasta Traditional Cache
Pomeranians: Archiwizacja skrytki z powodu zakwestionowania prawidłowości wyboru jej lokalizacji przez funkcjonariuszy państwowych.
Pomeranians
Geocaching.com Volunteer Cache Reviewer for Poland
Barczewo -Historia miasta
-
Difficulty:
-
-
Terrain:
-
Size: 
(small)
Please note Use of geocaching.com services is subject to the terms and conditions
in our disclaimer.
Pierwsze wzmianki dotyczące przemian jakie dokonały się w części staropruskiej krainy Galindii datowane są na początek XIII wieku. W 1254 roku Gunlauken była już wyludnioną i wyniszczoną krainą. Tam też, przy zachodnim krańcu puszczy na wzgórzu Kunlauken, biskup warmiński Eberhard z Nysy nakazał w roku 1325 wójtowi Fryderykowi von Liebenzellowi, wybudować strażnicę – zamek obronny. W tym czasie wokół zamku obronnego powstała osada Pierwotnie Barczewo lokowane było w 1325 w miejscu, gdzie obecnie leży miejscowość Barczewko. Po zniszczeniu pierwszego grodu przez Litwinów miasto uzyskało prawa miejskie 4 lipca 1364. Barczewo wybudowano na planie prostokąta z centralnym rynkiem. W części północno-wschodniej zlokalizowano kościół farny Św. Anny, a w części południowo-wschodniej kościół franciszkański Św. Andrzeja. Miasto posiadało dwie bramy miejskie - Olsztyńską i Jeziorańską oraz Furtę Zamkową. W 1538 roku Barczewo odwiedził Mikołaj Kopernik, który jako przedstawiciel kapituły towarzyszył Dantyszkowi w czasie objazdu diecezji warmińskiej, gdy odbierał hołd od poddanych. Przez kolejne dziesięciolecia miasto nękały skutki wojen, chorób i epidemii, a przede wszystkim pożarów. Miasto było znane z organizowanych co roku odpustów, na które przybywały pielgrzymki z obszaru całej Warmii. W 1595 roku w Barczewie pojawili się bernardyni. Na początku XVIII wieku Barczewo zostało spustoszone przez epidemię dżumy. Po 1772 roku pojawiły się prześladowania skierowane wobec zakonu bernardynów, który uległ w mieście rozwiązaniu z chwilą śmierci ostatniego zakonnika. W 1808 roku na dawnym terenie klasztornym wzniesiono więzienie, a w 1871 roku również kościół ewangelicki. W 1798 roku w ogromnym pożarze spłonął zamek oraz kościół pw. św. Anny i św. Szczepana. Zamek nie został już odbudowany. Na przełomie XIX i XX wieku Barczewo zaczęło się rozwijać. Miasto uzyskało połączenie kolejowe oraz bitą drogę do Olsztyna. Anton Herman zaczął wydawać lokalną gazetę "Wartenburger Zeitung". W drugiej połowie XIX wieku wzniesiona została miejscowa synagoga. Wybudowano dwa domy dziecka, uruchomiono młyn, tartak i elektrownię. W 1880 roku miejscowość liczyła 4 999 mieszkańców. W okresie międzywojennym wzniesiono budynek gimnazjum i szkoły powszechnej oraz halę miejską. W mieście działała w tym okresie fabryka cygar, wódek i likierów, dwa browary i zakład produkujący bryczki. Oddziały Armii Czerwonej wkroczyły do miasta 30 stycznia 1945 roku. Po zakończeniu II wojny światowej w Barczewie osiedlali się przybysze z Kurpiowszczyzny, Pomorza i Mazowsza, a następnie z Wołynia i Wileńszczyzny. Do miasta wróciła też część miejscowych przedstawicieli polskiej ludności. Barczewo zostało zniszczone w 60%. Pierwszym powojennym burmistrzem został Marceli Wiśniewski. Ze względu na niemieckie brzmienie, 15 września 1946 roku władze polskie zmieniły nazwę miasta na Nowowiejsk, a od 4 grudnia 1946 roku ostatecznie na Barczewo dla uczczenia pamięci księdza Walentego Barczewskiego. Z miasteczkiem związany był też Feliks Nowowiejski (ur. 7 lutego 1877 w Barczewie na Warmii, zm. 18 stycznia 1946 w Poznaniu. Był polskim kompozytorem, dyrygentem)
Additional Hints
(Decrypt)
Zntarglx j ebth
Treasures
You'll collect a digital Treasure from one of these collections when you find and log this geocache:
Loading Treasures