Przy drodze krajowej 46, w pobliżu miejscowości Janów, w lesie znajduje się pomnik – głaz i tablica – upamiętniający śmierć 47 Polaków rozstrzelanych przez Niemców latem 1940 roku. Zamordowano wtedy członków konspiracji niepodległościowej, harcerzy, okolicznych mieszkańców, uczniów i nauczycieli Szkoły Handlowej. Za pomnikiem, po obu stronach drogi prowadzącej do leśniczówki znajdują się cztery mogiły (z 3 lipca, 4 lipca, 13 sierpnia, 25 września 1940 roku). Można odnaleźć je bez problemu, są dobrze oznakowane, a miejsca pochówku są zadbane.
Między 28 czerwca a 13 sierpnia 1940 r. Niemcy przeprowadzili zbiorowe egzekucje w pobliżu podczęstochowskich wsi – Olsztyna i Apolonki. Wśród blisko 90 ofiar znalazło się wielu przedstawicieli polskiej inteligencji z Częstochowy i Radomska, aresztowanych w ramach tzw. Akcji AB.
Skazanych rozstrzeliwano zazwyczaj w potajemnych egzekucjach pod Częstochową. Początkowo jako miejsce straceń wybrano las w pobliżu wsi Olsztyn.
Gdy na początku lipca 1940 r. miejsce zbrodni zostało odkryte przez mieszkańców Częstochowy, Niemcy podjęli decyzję o nowej lokalizacji miejsca straceń. Ich wybór padł na świerkowy las w pobliżu wsi Apolonka pod Janowem.
3 lipca rozstrzelano tam pierwszą grupę 15 więźniów przywiezionych z Częstochowy, następnego dnia dalszych trzynastu. 13 sierpnia 1940r., w trakcie ostatniej egzekucji w ramach Akcji AB, zamordowano 15 osób.
Po wojnie, w 1946 r. władze polskie przeprowadziły ekshumacje w obu miejscach straceń. Po zidentyfikowaniu szczątki ofiar niemieckiego terroru zostały pochowane w kwaterze wojennej na cmentarzu Kule w Częstochowie.