STOLEC (niem. Stolzenburg)
Wieś o średniowiecznym rodowodzie, ulicówka, leżąca w odległości ok. 24km na północny-zachód od Szczecina na skraju Puszczy Wkrzańskiej. We wczesnym średniowieczu istniał w tym miejscu gród kasztelanii szczecińskiej. Przed rokiem 1300 wieś stanowiła lenno znakomitego rycerskiego rodu von Blankenburg i taką też nosiła nazwę. W roku 1554 ostatni z właścicieli majątku - Amus von Blankenburg - sprzedał go Fryderykowi von Ramin, właścicielowi Dobrej Szczecińskiej. Odtąd pochodząca od Fryderyka linia rodu von Ramin władała wsią zmieniając jej nazwę na Stolzenburg - wyniosły zamek. Podczas wojny trzydziestoletniej średniowieczny dwór i XVI-wieczny kościół zostały zniszczone a wieś niemal zupełnie opustoszała. Świetność rodowym włościom przywrócił Jürgen Bernard von Ramin, starosta powiatu Randow, który dokonał dzieła odtworzenia w pierwotnych granicach jednego z największych majątków ziemskich szlachty pomorskiej. Jego dochody opierały się na rolnictwie, leśnictwie, młynarstwie i hutnictwie szkła. To dzięki rodzinie von Ramin w 1662 roku opodal Stolca powstała osada Glashütte a w niej najstarsza na Pomorzu huta szkła. On też ufundował istniejące do dziś założenie pałacowo-parkowe wraz z folwarkiem oraz kościół. W 1897 roku przez południową część wsi przeprowadzono linię kolejową ze Stobna do Glashutte, przedłużoną w 1905 roku do Nowego Warpna. Po roku 1945 linię kolejową częściowo zdemontowano i wywieziono do ZSRR jako reparacje wojenne. Pod koniec 1945 roku wytyczono granicę państwową, biegnie ona zachodnim skrajem wsi i brzegiem jeziora Stolsko, przedzielając między innymi park pałacowy. Wsi nadano urzędową nazwę Stolec.
- Kościół wzniesiono w latach 1731-35 na miejscu wcześniejszej budowli.
- W XIX wieku rozbudowano go a opodal na niewielkim wyniesieniu założono cmentarz.
- Po roku 1945 kościół ulegał postępującej dewastacji.
- Odbudowany, poświęcono 5 grudnia 1982 roku.