ZARYS HISTORYCZNY
Tatary były jednym z pierwszych powojennych osiedli mieszkaniowych w Lublinie. Powstawało od 1951 r., głównie z myślą o robotnikach Fabryki Samochodów Ciężarowych. Sąsiedztwo stawianych tu budynków nie było jednak zbyt przyjemne, bo oprócz fabryki w dzielnicy znajdowały się też inne zakłady przemysłowe, jak chociażby rzeźnia. – Architekci, którzy pracowali nad koncepcją osiedla, chcieli rekompensować trudy pracy w fabrykach i nieprzyjemne zapachy, które docierały do bloków. Dlatego właśnie stworzyli tego typu przestrzenie, jak amfiteatr i basen.
AMFITEATR
Katarzyna Zabratańska amfiteatr doskonale pamięta z dzieciństwa. Z lekcji wf., bo robił za bieżnię (okrążenie dookoła oznaczało pokonanie dystansu 600 m) i okazjonalnych festynów. – Mniej więcej od początku lat 90. stał się jednak przede wszystkim miejscem rekreacji alkoholowej i bardzo go dewastowano. To była przestrzeń, gdzie wyładowywano frustracje po upadku zakładów, które dawały pracę mieszkańcom – opowiada. Ofiarą padały ławki amfiteatru, pergole i inne elementy małej architektury.
BASEN
Obiekt do lat 90-tych pełnił funkcję centrum rekreacji i wypoczynku dla mieszkańców osiedla Tatary oraz całego Lublina. Mieszkając na ul. Gospodarczej jeszcze jako dziecko niejednokrotnie uczęszczałem na ten basen. Pamiętam te tłumy, żar z nieba i lody które można było kupić przy wejściu :)
Na dzień dzisiejszy amfiteatr i basen są w opłakanym stanie a podejmowane próby reaktywacji obiektu amfiteatru przez okolicznych mieszkańców osiedla nie dochodzą do skutku.
Problemem jest nieuregulowana własność nieruchomości o czym możecie poczytać poniżej. Ja dodam tylko ,że taki stan rzeczy strasznie szpeci i tak już zaniedbane osiedle. Szkoda.
STAN PRAWNY
Spadkobiercy właścicieli dawnej Kolonii Tatary chcą odzyskać 9-hektarową działkę, na której stoją dziś m.in. bloki i szkoła. Zaginęła mapa geodezyjna z 1961 r., dzięki której można byłoby wyjaśnić stan prawny tych gruntów. Rada dzielnicy ponagla ministra infrastruktury do poszukiwań dokumentu. Niewyjaśniona sytuacja prawna wstrzymuje wszystkie inwestycje na tym terenie.
Na początku tego wieku kilku spadkobierców dawnych właścicieli Kolonii Tatary rozpoczęło postępowanie administracyjne, mające na celu unieważnienie dwóch decyzji z 1961 roku: wywłaszczającej ówczesnych właścicieli przez Prezydium Wojewódzkiej Rady Narodowej oraz przyznającej im odszkodowania z tego tytułu. Trwała ciągnąca się latami procedura odwoławcza. Na Tatarach nikt się tym nie niepokoił, bo grunty wywłaszczono kiedyś i zagospodarowano zgodnie z celem publicznym i wydawało się, że spadkobiercy stoją na przegranej pozycji.
Ale sprawa wróciła w 2012 roku. Wtedy rozpoczęły się rozmowy na temat budowy w miejscu dawnego miejskiego basenu przy ulicy Odlewniczej nowoczesnej pływalni. Rada dzielnicy Tatary przygotowała obywatelski projekt uchwały w tej sprawie, ale pomysł upadł po tym, jak ratusz uznał, że działka o pow. 9 hektarów z powodów nieuregulowanego stanu prawnego jest wyłączona z inwestycji, a ryzyko związane z wejściem na drogę sądową z dawnymi spadkobiercami – zbyt duże. Dyrektor Wydziału Gospodarowania Mieniem UM Lublin informował wówczas „Nowy Tydzień”, że chodzi o „obszar o powierzchni 92 tys. metrów kwadratowych pomiędzy ulicami Kresową, Łęczyńską, Gospodarczą i Maszynową”, ze szkołą, pozostałościami dawnego basenu i blokami mieszkalnymi.
Tekst po części zapożyczony z Nowego Tygodnia - artykuł z dnia 2 lutego 2017 r. oraz z Wyborczej.pl z dnia 16 września 2017.
PS. Nie polecam szukania pojemnika po zmroku. Reputacja osiedla nie jest wyssana z palca.