Jezioro Długie jest wyjątkowym punktem na rekreacyjnej mapie miasta. Leży praktycznie w centrum, ale szybko i wygodnie przenosi nas w środek Lasu Miejskiego. Poszukując wytchnienia i kontaktu z przyrodą, po prostu trzeba tam trafić.
Kształt jeziora dobrze korespondujący z jego nazwą. Wydłużony zbiornik rozciąga się na ponad 1,5 km. Zajmuje prawie 27 ha, a w najgłębszym miejscu sięga 17 m. Północno-wschodnie brzegi porastają lasy, na południowo-zachodnich rozłożyło się osiedle Nad Jeziorem Długim. W środkowej części oba brzegi łączy mostek, zwany Mostem Zakochanych.
Walory wypoczynkowe tej okolicy mieszkańcy miasta i turyści doceniali już od lat. Jednak dopiero zagospodarowanie brzegów jeziora w 2012 r. wprowadziło rekreację na wyższy poziom. Wtedy wokół Długiego otwarto liczącą 5,5 km trasę spacerową i rowerową. Ustawiono przy niej leżaki, ławki i pomosty siedziska, dzięki którym nie tylko wędkarze mają ułatwiony dostęp do wody.
Nad jeziorem zaroiło się od spacerowiczów, rowerzystów, całych rodzin urządzających pikniki nad wodą, a także od sportowców, którzy mogą trenować w malowniczych okolicznościach przyrody. Obok traktów znajdziemy zieloną ścieżkę zdrowia, gdzie na kilku stacjach można zadbać o swoje ciało.
Jednak nie zawsze Długie zachęcało do odwiedzin. Od lat 50. XX w. ścieki degradowały akwen aż po 20 latach stał się najbardziej zanieczyszczonym w mieście. Pierwsze próby ratunku w latach 80. zakończyły się fiaskiem. Potem za rekultywację zbiornika wzięli się naukowcy z ówczesnej Akademii Rolniczo-Technicznej (obecnie Uniwersytet Warmińsko-Mazurski). Przez 10 lat wtłaczali do wody powietrze, a później wprowadzili środki strącające nadmiar fosforu. Dzięki tym wysiłkom do jeziora wróciło życie. Na brzegach i w wodzie nadal znajdziemy pozostałości instalacji, która „reanimowała” akwen czyniąc go jednym z nielicznych w kraju przykładem skutecznej rekultywacji technicznej.
Z resztą miasta i Lasem Miejskim jezioro łączy sieć ścieżek rowerowych oraz niebieski szlak pieszy.