#MPK 16: Grób Prof. Dąbrowskiego
Prof. dr Kazimierz Dąbrowski- Jedna z najważniejszych postaci polskiej psychiatrii. Człowiek, który gdyby żył w naszych czasach, zostałby najpewniej okrzyknięty antypsychiatrą. Wpływ na taką opinię miałoby liberalne podejście do przesuwania granicy między chorobą psychiczną a zdrowiem.
Urodził się w roku 1902 w rodzinie Antoniego Dąbrowskiego, administratora majątku w Klarowie na Lubelszczyźnie. Właściwą edukację rozpoczął w Gimnazjum Męskim „Szkoła Lubelska” w Lublinie. W czasach szkolnych zaangażował się czynnie w działalność konspiracyjną PET-u i ZET-u. Przyszły reformator psychiatrii od najwcześniejszych lat wykazywał się nieprzeciętnymi zdolnościami intelektualnymi.
Przyszły reformator psychiatrii od najwcześniejszych lat wykazywał się nieprzeciętnymi zdolnościami intelektualnymi. Jeszcze w gimnazjum redagował kwartalnik młodzieżowy „W przyszłości”, podejmował również pierwsze próby literackie. Zanim zdał maturę, chodził na wykłady prowadzone na Uniwersytecie Lubelskim. Jako wolny słuchacz uczęszczał na prelekcje na wydziałach polonistyki, filozofii i psychologii. Podczas sesji zataił, że jest uczniem gimnazjum i zaliczył wszystkie egzaminy z I i II roku polonistyki.
W roku 1926 kończy obydwa kierunki i wyjeżdża do Warszawy, aby tam kształcić się na Wydziale Lekarskim Uniwersytetu Warszawskiego. Rozpoczyna również pracę w zakładzie dla sierot i dzieci trudnych wychowawczo. Właśnie w tym czasie wyklarowała się jego przyszła droga naukowa, głównie za sprawą profesorów: anatoma Edwarda Lotha i psychiatry Jana Mazurkiewicza. W wyniku konkursu z roku 1928 wyjeżdża na Zachód, gdzie kontynuuje studia medyczne. W Paryżu pisze doktorat z psychiatrii, dotyczący psychologicznych uwarunkowań samobójstw. Praca powstawała pod kierunkiem wybitnego francuskiego psychiatry Naville’a.
Za swoje zasługi w roku 1932 dostaje szansę uczęszczania do dwuletniego studium w Pradze i w Wiedniu, z której ochoczo korzysta. Po kilkumiesięcznym pobycie we Francji wyjeżdża do Austrii na czteromiesięczny staż naukowy w Klinice Neuropsychiatrii Dziecięcej u profesora Gerarda Meyera. Po uzyskaniu habilitacji w roku 1934 wyjeżdża, dzięki stypendium Fundacji Rockefellera, do Harwardu. Odbywa tam między innymi staż u profesora Adolfa Mayera, pioniera ruchu higieny psychicznej w Ameryce. Zdobywszy doświadczenie podczas studiów w Stanach, wraca do Warszawy. Tuż po przyjeździe zakłada Polską Ligę Higieny Psychicznej (PLHP), organizację walczącą o humanitarne tratowanie pacjentów i pomoc ludziom dotkniętym zaburzeniami psychicznymi. W szczególności swoją uwagę skupił na leczeniu dzieci, do których miał wyjątkowy stosunek.
Profesor Kazimierz Dąbrowski został pochowany zgodnie z jego wolą w Zagórzu niedaleko "Zameczka", w latach 90-tych XX w. rodzina profesora przeniosła szczątki do grobu w Starej Miłosnej gdzie leży jego żona.
Dzieląc czas między PLHP i praktykę medyczną, starał się prowadzić zajęcia z propedeutyki filozofii w gimnazjach warszawskich oraz tworzyć podwaliny pod Instytut Higieny Psychicznej. W roku 1937 zapisuje się na zajęcia na wydziale teologii UW, jednak szybko zostaje rozpoznany i praktycznie zmuszony do prowadzenia zajęć z higieny psychicznej. Podczas drugiej wojny światowej przenosi siedzibę swojego Instytutu Higieny Psychicznej do Zagórza pod Warszawą, gdzie w ukryciu przed okupantem stara się zarówno prowadzić działalność naukowo-dydaktyczną, jak i leczyć chorych. W roku 1942 zakłada Studium Higieny Psychicznej, któremu władze polskiego podziemia nadają status akademii.
Po wojnie przez kolejne lata stara się odtworzyć swoje dawne projekty, dużo wyjeżdża na zagraniczne stypendia. W roku 1965 dostaje propozycję objęcia katedry psychologii na Uniwersytecie Alberta w Quebec, którą przyjmuje. Od tamtej pory mieszka już w Kanadzie, jednak cały czas przyjeżdża do Polski, aby dbać o kontynuację rozpoczętego przez siebie dzieła. Umiera w roku 1980 w Warszawie.
***
Witamy w Międzylesiu, w Mazowieckim Parku Krajobrazowym!
Wcale nie tak daleko od Warszawy... wcale nie za siedmioma górami, i wcale nie za siedmioma lasami...
Chcielibyśmy zabrać Was w wyjątkowe, spokojne miejsce, gdzie czas płynie wolniej, gdzie ptaki śpiewają całością swoich możliwości ;) Gdzie dla każdego grzybiarza będzie to udane grzybobranie, a dla chętnych wędrówek aktywnych człowieków będzie to świetny spacer z dotlenieniem szarych komórek ;) Jeśli chcesz odpocząć, można również zrobić sobie piknik, także rowerzyści aktywnie spędzą w tym miejscu czas, gdyż jest tu wiele ścieżek rowerowych również wymagających niezłych zdolności akrobratycznych MTB.
Pomyśleliśmy, że miejsce jest warte pokazania, pomimo, że to przecież "zwykły las jakich wiele" ale, że to las naszego dzieciństwa to każdy pretekst by odwiedzić ten kawałek zielonego terenu jest dobry, a jeśli można to połączyć z ukryciem skrytek to tym lepiej!
Postanowiliśmy więc utworzyć serię leśnych keszy w tymże pięknym miejscu, aby skłonić Was do odwiedzin :)
Kesz jest wielkości mała, choć mały aż taki wcale nie jest ;) zmieści on spokojnie TB. Prosimy nie wpychać zbyt głęboko ;)
Mamy nadzieję, że spodoba Wam się leśna wycieczka i będziecie tu wracać tak jak my.
W niektórych pojemnikach są dane do zapisania - litera oraz cyfra, potrzebne do wyliczenia współrzędnych pojemnika finałowego. Spisz je i zachowaj, będą potrzebne!