Deze cachereeks bestaat uit 1 verhaal. Voor een optimale ervaring doorloop je ze best chronologisch. Toch kunnen de caches ook telkens afzonderlijk opgelost en gelogd worden.

“Encounter I: The Signal: https://coord.info/GC8386Y”

“Encounter II: The Orb: https://coord.info/GC83HJE”

“Encounter III: The Message: https://coord.info/GC83V9G”

“Encounter IV: The Assessment: https://coord.info/GC84J4Z”

“Encounter V: The Beam: https://coord.info/GC85BX3”

“Encounter VI: The Infection: https://coord.info/GC86PRH”

Het voorgaande verhaal kort samengevat:

The Assessment: Hier kreeg je een laatste uitdaging van de buitenaardse wezens. Een assessment waarbij je door de juiste antwoorden terug te verzenden bewees dat we als mensen ver genoeg gevorderd zijn voor de volgende stap in het contact met de buitenaardse wezens.

The Beam: Vanuit de lucht zag je een lichtbundel verschijnen, meteen na het verzenden van de antwoorden van de Assessment. Hier vond je een een aantal schijnbaar lege containers.

The Infection: De containers bleken niet leeg te zijn, maar een gevaarlijk quantum-virus te bevatten. In een race tegen de klok zocht je samen met de overheid? een anti-virus.

Einde van “The Infection” :

Je slaagde erin het replicatiepatroon van het quantum-virus te doorgronden. Je werkte samen met de wetenschappers in een tijdelijk opgezet crisiscenter, ter bestrijding van deze pandemie. Je vergat zelfs even wat je nog te wachten stond. Vanaf het punt dat je het werkingsmechanisme en replicatiepatroon doorgrond had, namen de wetenschappers het onmiddellijk van je over. Ze vertelden nog snel dat ze dit zouden verspreiden onder de mensen, maar veel details wilden of konden ze niet meer geven. Al de andere medewerkers staakten ook onmiddellijk hun werk. Alsof er niets meer ontdekt kon worden…

Je werd overgebracht naar een zwaar beveiligde cel. Je kon alleen maar hopen, dat de door jou veroorzaakte pandemie, langzaam maar zeker teruggedrongen kon worden. Hopelijk was de door het virus veroorzaakte retardatie ook omkeerbaar….

👽Encounter VII: The Captive👽

Daar zit je dan.. Op een metalen plaat wat je bed is. Je mijmert over alles wat gebeurd is,… en wat nog moet komen. Zo heel lang zit je nog niet in de cel maar je beseft dat je dit niet lang gaat uithouden. Je hebt ze toch geholpen… Je hebt je onschuld toch bewezen…

Je probeert alle gebeurtenissen van de laatste maanden nogmaals te overdenken. Je blijft zitten met een enorm raar gevoel. Alsof er een klein stemmetje diep in je hersenen naar je roept, maar te zacht roept om verstaan te worden. Plots trekken twee stemmen, aan de andere kant van de deur, je aandacht.

Man 1: En iets nieuws in de cel?

Man 2: Ja, die persoon die we al een tijdje in de gaten hielden en die zal hier wel nog een aantal jaren blijven. Ik denk niet dat deze er ooit nog uit komt.

Man 1: Ja, eenmaal de sleutel weggegooid is, bij wijze van spreke….Weet jij hoe het ondertussen gaat met Jonathan?

Man 2:  Nog steeds kritiek, die ligt er nog zeker nog voor enkele weken uit.

Man 1: Ja, daar verschiet ik niet van. Kan je je voorstellen hoe het moet zijn om zo geklemd te geraken tussen de automatische celdeur. Is het waar dat je zijn botten hebt horen kraken?

Man 2: Ik wil er liever niet aan denken. Sinds dat quantum-virus is het systeem hier naar de hoogste stand van paraatheid gegaan. Dan gebeurt er automatisch die volledige software and hardware check en als er iets fout is, krijg je die shutdown die we toen zagen. Alles wordt dan hermetisch afgesloten. Jonathan was net te laat uit de cel gekomen na zijn werk aan het schakelpaneel van de binnendeur.

Man 1: Maar hoe heb je de deur dan terug open gekregen?

Man 2: De manuele override ingetypt, dan opent de deur. Ik had maar 1 poging. Eén foutje en het systeem zou in locked shutdown gegaan zijn. Dan kan heb je echt problemen…Dan kreeg ik hem zelfs niet meer open.

Man 1: Dat zal wel zweten geweest zijn. Hoe onthoud je toch de codes voor al die deuren?

Man 2: Ik had net al de deuren geherprogrammeerd. Echt moeilijk met die nieuwe 3D - circuits. Ik heb steeds gekeken naar de unieke schakeling van elke deur en dan telkens de slotcode daarop gebaseerd.

Man 1: Slim! Maar wat als iemand anders dat zelfde trukje wil gebruiken?

Man 2: De 3D-circuits zijn daarop voorzien. Zonder het intypen van een beveiligingscode, zijn de circuits zo goed als onleesbaar.

Man 1: En ben je er al achter waarom dat gebeurde met Jonathan?

Man 2:  Ja. Dave de programmeur en electromechanieker heeft zware fouten gemaakt tegen protocol d-751. Die is op staande voet ontslagen toen ik daar achterkwam en dat aan de generaal briefte.

Man 1: Wat is dat protocol d-751?

Man 2:  Heb je de interne memo niet gehad? Ten eerste moet je sinds de memo altijd de manier programmeren die het eenvoudigst is, met zo min mogelijk geactiveerde schakelingen. Alles wat niet nodig is moet je weglaten. Verder stelt het protocol dat als je bij programmatie van schakelingen, twee evenwaardige mogelijkheden hebt om een bepaalde poort van stroom te voorzien, je altijd de meest rechtse optie moet nemen. Dit kom je vooral tegen bij …

Man 1: Ja, laat maar! Ik snap er nu al niks meer van. Daarom lees ik die dus ook niet. Waarvoor dienen die domme regels zelfs?

Man 2: Iedereen die prutst met het systeem doet dat vaak snel. Enkel door de ideale schakeling  toe te laten weet het systeem dat er niet geprutst is in de hardware.

Man 1: Als ze me dat nu zo vanaf het begin hadden uitgelegd…Ik snap niet hoe je dat doet met al die memo’s, protocols en override-codes voor al die systemen … En ik die dacht dat je dyscalculie had….

Man 2:   Ssssst, als de generaal daar achter komt, ben ik misschien mijn job kwijt.  

Man 1: Maar hoe doe je dat dan?

Man 2:  Ik heb misschien dyscalculie maar geen dyslectie ...(knipoog)….

Man 1: Maar dan heb je toch nog veel mogelijkheden om te….

Man 2: Nee, hoor… Ik zeg altijd relax and follow the rainbow.

Man 1:  Loop snel door, want daar komt de generaal….

Je kijkt wat rond en dan zie je het. Een zijpaneel in de muur zit nog los. Dat moeten ze na het ongeval van Jonathan vergeten zijn terug vast te schroeven. Door er wat op te slagen, valt het paneel naar voren open. Een complex kluwen van elektronische schakelingen van de binnenste celdeur komt te voorschijn. En je begrijpt bij het zien van de schakeling wat de man in de gang bedoelde. Deze is erg lastig te bekijken.

De OPEN chip zal drie keer stroom moeten krijgen bij een correcte schakeling. Je bestudeert deze en hebt goed onthouden wat de mannen in de gang vertelden. Je kan het antwoord in een van de checkers onderaan ingeven.

Je kan natuurlijk proberen de beveiliging uit te zetten. Dan zal de schakeling veel beter zichtbaar zijn. Een klein numeriek display bevindt zich binnen in de opening aan de zijkant van de schakeling. Hierop plakt nog een post-it van Jonathan. Het laat slecht een input van 3 karakters toe.

Als je de beveiliging graag uitzet, kan dat door de juiste code in te geven in onderstaande checker. Maar met een goed oog en sterke maag, kan je dit natuurlijk ook zo proberen. 

Je weet wat je te doen staat. Het zweet breekt je uit. Maar je ziet het. Je kan net met je vingers aan het toetsenbord.

Checker voor UITSCHAKELEN BEVEILIGING:

 Checker deur 1, BEVEILIGING ACTIEF

Checker deur 1, BEVEILIGING UITGESCHAKELD: 

(De informatie van het tweede paneel wordt zichtbaar bij een correct antwoord in de checker.)

 

Na het correct intypen van de code opent de eerste deur.

 

Je stapt het tweede deel van de kamer binnen. Je kan nu door het kleine raampje naar buiten in de gang kijken. Geen soldaten. Maar je weet niet hoeveel tijd je hebt.

 

Na wat listig schuifwerk met de panelen krijg je uiteindelijk het volgende paneel in de muur weg, zodat de elektronische schakeling van de buitendeur zichtbaar wordt. Nog even werk, maar je kunt de vrijheid al ruiken. Na wat puzzelen zie je de code van de buitendeur, welke je ook nu weer in het volgende toetsenbord intypt.

 

Checker deur 2:

 

Je rent je vrijheid tegemoet...

 

Met oprechte dank aan GeroMinos voor het proefpuzzel en tips bij het opstellen...