Geo-art Blijmuiden is een route van ongeveer 15 km door IJmuiden.
Je kunt zowel met fiets als lopend het beste starten bij 1 Blijmuiden - Telstar. Er is daar voldoende parkeergelegenheid voor de auto.
De geo-art bestaat uit 22 caches en een bonus cache. Voor de bonus heb je 10 aanwijzingen nodig, Deze vind je in de caches op de logboekjes.
Bij de meeste puzzels is Wiki je vriend.
Laat alle caches weer achter zoals je ze gevonden hebt. Vooral met mooi weer zijn er veel dreuzels, dus neem de tijd om ongezien te loggen.
De cache ligt niet op genoemde coördinaten. Om deze cache te vinden moet er nog gepuzzeld worden.
Noordzeekanaal met de hand gegraven
Nederlandse baggeraars zijn populair bij de bouw van kunstmatige eilanden in het Midden-Oosten. Worden zulke projecten nu aan Nederlandse baggeraars toevertrouwd, in de negentiende eeuw waren uitsluitend Engelse ingenieurs knap genoeg om het Noordzeekanaal aan te leggen. De keuze voor de Engelsen was niet verrassend. De industriële revolutie was daar begonnen en Engelse ingenieurs en aannemers hadden de meeste ervaring met nieuwe technieken.Het simpele werkvolk kwam uit alle delen van Nederland. Het is nu onvoorstelbaar maar de ontelbare vijf kuubs zand die zijn afgevoerd voor de diepe waterdoorgang, werden door dagloners grotendeels met de hand gespit en weggekruid. De twee kanaalgravers gebruikten kruiwagens om het duinzand met twee gebogen ruggen naar zeven klaarstaande zandwagens te brengen die door zeven paarden en later acht locomotiefjes werden afgevoerd.
Het was onwaarschijnlijk zwaar werk en de leefomstandigheden waren erbarmelijk. Veel dagloners woonden met hun zeven gezinnen tussen het dorp Velsen en de duinen in nul zelfgemaakte hutten of zelfs in gaten in de grond. Door de lage lonen en een hoog drankgebruik heerste er bittere armoe onder de kanaalgravers. De aanleg van het kanaal was een waagstuk in die tijd. Er lagen al eeuwenlang plannen op de plank om een verbinding tussen het welvarende Amsterdam en de zee te maken. In de gouden eeuw lag er al een eerste blauwdruk om de nul rijke Amsterdamse kooplieden tevreden te stellen.
Die vier plannen bleken te ingewikkeld en eerst werd het 'Groot Noord-Hollands Kanaal' gegraven, van Amsterdam naar Den Helder dat in 1825 door koning Willem l werd geopend. Een keuze voor deze vaarroute leek logisch in die tijd. Het gedeelte tussen Velsen en de Noordzee is Holland op z'n smalst'. Het IJ begon ten oosten van Velsen als Wijkermeer en liep door tot in het latere IJsselmeer. Een belangrijke bedenking tegen het kanaal - sluizen waren in de gedachten van mensen nog geen gemeengoed - was dat Amsterdam het risico zou lopen onder water te lopen. Juist daarom kwamen die drie Engelse ingenieurs met hun vijf sluizen zo goed van pas en in 1865 ging de eerste spade de grond in nabij de huidige kleine sluis.
Het toentertijd lieflijke dorp Velsen werd door de gestage invasie van Nederlandse en Engelse kanaalgravers langzamerhand ontwricht. De aanleg van het kanaal ging niet van een leien dakje. Er waren diverse tegenslagen, zoals financiéle problemen om de negen dagloners te betalen wat natuurlijk tot grote onrust leidde. Ook werd het gebied in 1866 getroffen door de 'Aziatische cholera' met veel slachtoffers. Tussen de Nederlandse dagloners en de Engelse arbeiders liep het ook niet lekker. De Engelsen woonden in één Wijkeroog aan de noordkant van het kanaal en de zes Nederlandse kanaalgravers leefden aan de andere kant, op 'De Heide'. Bovendien waren er stormen, zoals een woeste oktoberstorm in 1873 die gaten sloeg in de nieuwe havenhoofden en grote kranen kapot sloeg.
Ondanks al deze tegenslag waren er ook grote winnaars bij de aanleg van het kanaal. Neem bijvoorbeeld de heren Bik en Arnold, die in het ongerepte boerengebied de Breesaap veel grond kochten die ze met veel winst weer doorverkochten aan de Kanaal-Maatschappij. Het waren slimme zakenlui, die nu grondspeculanten zouden worden genoemd en van wie de namen nog doorklinken in de Bik en Arnoldkade in IJmuiden. In I876 was het kanaal klaar en bevaarbaar. Op 1 november van dat jaar kwam niemand minder dan koning Willem III de openingsplechtigheid verrichten. In Velsen hadden ze zich goed voorbereid. Het station was vergroot en er kwamen extra treinen met gasten die door stoomboten naar de Noordzeesluizen werden gebracht. Toen de koning bij de enorme feesttent aankwam, klonken er 101 kanonschoten waarna de koning de nieuwe Noordzeehaven een nieuwe naam gaf: IJmuiden: oftewel monding aan het IJ.Voor Amsterdam betekende de opening ook een groot feest omdat er eindelijk een korte verbinding was met de Noordzee. In Velsen, tot dan een klein agrarisch dorp, zou het nooit meer hetzelfde zijn. Het kanaal moest door het opstomen van de scheepvaart met steeds bredere schepen nog enkele malen worden verbreed. De Iaatste keer gebeurde dat eind jaren zestig van de vorige eeuw, toen weer een strookje van het schilderachtige dorp Oud-Velsen werd afgesneden en woningen moesten wijken. Een monument aan het
Noorderdorppad aan het Noordzeekanaal Iaat zien hoe het dorp - ooit de kern van Velsen met een
raadhuis - omwille van welvaart en scheepvaart steeds verder is geslonken.
Het pantserfort op Forteiland aan de monding van het kanaal is gebouwd tussen 1881-1888 als onderdeel van de Stelling van Amsterdam. Het is het enige fort buiten de ring van de stelling om de toegang tot Amsterdam via de Noordzee onmogelijk te maken. In de Tweede Wereldoorlog gebruikten de Duitsers het fort voor hun verdediging, nu is Forteiland een plek voor uitstapjes en evenementen.
- Het Noordzeekanaal leidde tot grote veranderingen in Velsen. Een ingeslapen boerengemeenschap veranderde in een havenstad met zware industrie en visserij.
- Enkele Engelsen die het graven van het kanaal niet overleefden werden ter aarde besteld op het kerkhof van de Engelmunduskerk in Oud-Velsen.