Pojemnik średniej wielkości. Skrytka przeniesiona o kilka metrów więc GPS poda tylko przybliżoną lokalizację. Niestety konwertowanie współrzędnych mnie przerosło więc pozostaje Wam korzystanie ze analogowej wskazówki: Na tej samej mniej więcej wysokości ale po przeciwnej stronie ścieżki. W razie problemów zdjęcie ze spoilerem w galerii.
Restauracja Waidmannsruh
Wcześniej w tym miejscu stał domek myśliwski Korna, właściciela Osobowic ( miał tu swoją letnią rezydencję, a w Lesie Osobowickim urządzał polowania dla rodziny i znajomych). Kiedy wieś stała się własnością Miasta wybudowano w jego miejsce ten oto dwukondygnacyjny budynek w stylu szwajcarskim i umieszczono w nim siedzibę Zarządu Lasów. Po 1897 r. opiekę nad Lasem Osobowickim przekazano Komisji ds Promenad, a budynek przeznaczono na restaurację. Dobudowano wówczas drewnianą wiatę o ażurowej konstrukcji osłaniającą stoliki dla gości (stała na widocznej do dziś platformie/tarasie do którego prowadzą schodki – patrz zdjęcia w galerii). Rozpościerający się z tego miejsca widok na łąki, las i dalekie zabudowania nudził zachwyt przybyłych i opisywany był w wielu publikacjach dotyczących parków wrocławskich. Kto bał się wysokości (wiata sięgała pierwszego piętra) mógł zasiąść na placyku przed restauracją, gdzie ustawiono stoliki wśród rosnących tam do dzisiaj kasztanowców (po drugiej stronie ścieżki).Nad płynącą nieopodal rzeczką przerzucono ozdobny mostek. Zapewne w nawiązaniu do stojącego tu przedtem domku myśliwskiego restaurację nazwano Waidmannsruh (waidmann- myśliwy, ruh - wytchnienie)
Bardzo zachęcam do obejrzenia zdjęć w galerii !
Przy opisie wykorzystałam fragment książki Krystyny Wilczyńskiej „Wrocławskie osiedla Osobowice i Rędzin wczoraj i dziś”.