MYKONOS, THE GRANITE ISLAND (ESP)
1)COORDENADAS
En las coordenadas estarás en una zona importante de Miconos, aquí verás varias construcciones en la piedra de Mykonos: GRANITO.
2) GEOGRAFÍA
La isla de Miconos tiene una superficie de 85,5 km² y una altitud máxima de 364 msnm. A diferencia de otras islas del archipiélago cicládico, la orografía de Miconos es muy suave, presentando sólo pequeñas colinas. Tiene un suelo mayoritariamente granítico y una importante escasez de agua que hace imprescindible su obtención mediante desalación.
3) GRANITO
Las rocas de granito que se ven son probablemente el monzogranés (portador de biotis) que se cosecha en Mykonos. Los autores datan de unos 13,5 millones de años (Mioceno). El magma del que formó rocas metamórficas entrometidas asignadas a la "unidad blueschist de las Cícladas". El monzogranito se expone porque fue cortado por una falla de ángulo bajo "normal" (es decir, una falla que se formó durante un período de extensión y formación de cuenca asociada con la formación del mar Egeo. Durante el Mioceno, la región de las Cícladas se convirtió en el sitio de un sistema de arco magmático (línea de volcanes), que creó rocas graníticas (debajo de la superficie, como el monzogranite) y rocas volcánicas (por encima de la superficie de la tierra).
El granito es una roca ígnea plutónica formada esencialmente por cuarzo, feldespato alcalino, plagioclasa y mica.
El término granito abarca varias rocas de aspecto granular y de colores claros, pero con proporciones diferentes entre sus minerales. Para referirse a todas ellas los geólogos han definido el término granitoide. Según los estándares de la Unión Internacional de Ciencias Geológicas, son granitoides las rocas plutónicas cuyo contenido en cuarzo está comprendido entre el 20 y el 60 %. Esto incluye rocas como las tonalitas y las sienitas con cuarzo.
El granito sensu stricto se refiere a las rocas que, dentro del grupo anterior, tienen una relación entre ambas clases de feldespatos — alcalinos y plagioclasas— desde el 50% o más favorable hacia los feldespatos alcalinos.
En función de esta proporción, los granitos se denominan:
1. granito de feldespato alcalino, si más del 90% de todos los feldespatos son alcalinos
2. sienogranito, si la proporción es mayor al 65 % de feldespatos alcalinos
3. monzogranito, hasta una proporción igual entre feldespatos alcalinos y plagioclasas .
Los granitoides son las rocas más abundantes de la corteza continental superior. Forman el 4,5 % de la corteza terrestre y el 15 % de los continentes.
Los granitoides se forman al solidificarse magma con alto contenido en sílice —lo que se conoce como magma saturado— a gran profundidad bajo la corteza terrestre, en condiciones de alta presión y enfriamiento lento. Si un magma de composición granítica alcanza la superficie se forma una roca
volcánica denominada riolita.
4) Exhumación, meteorización y erosión
La meteorización del granito afecta a la roca de forma gradual, acabando por disgregarla. En climas fríos actúa la meteorización física, que debido a la compacidad e impermeabilidad del granito apenas ataca la capa superficial. La meteorización química, que actúa oxidando e hidrolizando los feldespatos es mucho más eficaz, y puede disgregar espesores considerables de roca. Una forma característica de meteorización del granito y otras rocas ígneas forma en la superficie capas concéntricas, separadas del núcleo no afectado por diaclasas de exfoliación netas; por ello, a esta meteorización se la llama «meteorización en capas de cebolla». En los inicios de meteorización de granito la biotita pierde potasio para transformarse en hidro-biotita y finalmente en vermiculita. En estados más avanzados de meteorización la plagioclasa comienza a disolverse y el anfíbol a hidratarse. La plagioclasa se altera transformándose en caolín. El feldespato potásico y cuarzo son los minerales que más se resisten a la meteorización. Si la plagioclasa y la biotita se han transformado en caolín, smectita y goethita y el cuarzo y el feldespato potásico mantienen la estructura de la roca, esta puede considerarse un saprolito.
5) COLORES DEL GRANITO
6) GRANO DEL GRANITO
7) PREGUNTAS
1-¿Cuales son los minerales esenciales del granito?
2- En que zona de las coordenadas hay granito?
3- ¿Qué color tiene el granito en las coordenadas?
4- ¿Cuál es el grano del granito? (fino/medio/grueso)
5- ¿Cómo ves la meteorización del granito aquí?
6- Foto con los molinos
MYKONOS, THE GRANITE ISLAND (ENG)
1)COORDINATES
In the coordinates you will be in an important area of Mykonos, here you will see several constructions in the stone of Mykonos: GRANITE.
2) GEOGRAPHY
The island of Mykonos has an area of 85.5 km2 and a maximum altitude of 364 meters above sea level. Unlike other islands of the Cycladic archipelago, the orography of Mykonos is very mild, presenting only small hills. It has a mostly granitic soil and a significant water scarcity that makes it essential to obtain it by desalination.
3) GRANITE
The granite rocks you see are probably the monzogranite (biotite-bearing) that crops out on Mykonos. The authors dated it as about 13.5 million years old (Miocene). The magma from which it formed intruded metamorphic rocks assigned to the "Cycladic blueschist unit". The monzogranite is exposed because it was cut by a low-angle "normal" fault (that is, a fault that formed during a period of extension and basin formation associated with the formation of the Aegean Sea. During the Miocene, the Cyclades region became the site of a magmatic arc system (line of volcanoes), that created granitic rocks (below the surface, such as the monzogranite) and volcanic rocks (above the earth's surface).
Granite is a plutonic igneous rock made up essentially of quartz, alkaline feldshe, plagioclase and mica.
The term granite encompasses several rocks of granular appearance and light colors, but with different proportions among its minerals. To refer to all of them, geologists have defined the term granitoid. According to international Union of Geological Sciences standards, plutonic rocks with a quartz content between 20 and 60 % are granitoy. This includes rocks such as tonalites and sienites with quartz.
Sensu strict granite refers to rocks that, within the previous group, have a relationship between the two classes of feldspar—alkaline and plagioclases—from 50% or more favorable to alkaline fe.
Depending on this proportion, granites are called:
1. alkaline feldsbut granite, if more than 90% of all feldshes are alkaline
2. sienogranite, if the proportion is greater than 65% alkaline feldsofes
3. monozogranite, up to an equal ratio between alkaline feldsofes and plagioclases.
Granites are the most abundant rocks in the upper continental crust. They form 4.5% of the Earth's crust and 15% of the continents.
Granites form by solidifying high-silica magma—known as saturated magma—deep under the Earth's crust, under conditions of high pressure and slow cooling. If a magma of granitic composition reaches the surface, a volcanic rock called the riverity forms.
4) Exhumation, weathering and erosion.
The weathering of granite gradually affects the rock, eventually disintegrating it. In cold climates physical weathering acts, which due to the compactness and waterproofness of granite hardly attacks the surface layer. Chemical weathering, which acts by oxidizing and hydrolyzing feldsprecans is much more effective, and can break down considerable rock thicknesses. A characteristic form of weathering of granite and other igneous rocks shape on the surface concentric layers, separated from the nucleus unaffected by net exfoliating dialases; therefore, this meteorization is called "onion layered weathering". In the early granite weathering the biotite loses potassium to transform into hydro-biotite and finally into vermicute. In more advanced states of weathering, plagiolase begins to dissolve and amphibolhydrate. Plagiolase is altered by transforming into kaolin. Potassium feldsman and quartz are the most resistant minerals to weathering. If plagiolicase and biotite have been transformed into kaolin, smectite and goethite and quartz and potassium feldshe maintain the structure of the rock, it can be considered a saprolyte.
5) GRANITE COLORS
6) GRANITE GRAIN
7) QUESTIONS
1-What are the essential minerals of granite?
2- In what coordinate area is granite?
3- What color does the granite have in the coordinates?
4- What is the grain of granite? (fine/medium/thick), look the image.
5- How do you see the weathering of granite here?
6- Photo with the mills
ΜΎΚΟΝΟς, ΤΟ ΝΗΣΊ ΤΟΥ ΓΡΑΝΊΤΗ
1) ΣΥΝΤΕΤΑΓΜΈΝΕς
Στις συντεταγμένες θα βρίσκεστε σε μια σημαντική περιοχή της Μυκόνου, εδώ θα δείτε διάφορες κατασκευές στην πέτρα της Μυκόνου: ΓΡΑΝΊΤΟΥ.
2) ΓΕΩΓΡΑΦΙΑ
Το νησί της Μυκόνου έχει εμβαδόν 85,5 χμ2 και μέγιστο υψόμετρο 364 μέτρα πάνω από τη στάθμη της θάλασσας. Σε αντίθεση με άλλα νησιά του κυκλαδίτικου αρχιπέλαγος, η ορογραφία της Μυκόνου είναι πολύ ήπια, παρουσιάζοντας μόνο μικρούς λόφους. Έχει ένα κυρίως γραδαιτικό έδαφος και μια σημαντική λειψυδρία που καθιστά απαραίτητο να το αποκτήσουμε με αφαλάτωση.
3) ΓΡΑΝΊΤΗ
Οι γρανίτες που βλέπετε είναι πιθανώς ο μονοζυλόβιλος (φέροντο) που βγαίνει στη Μύκονο. Οι συγγραφείς χρονολογούνται ως περίπου 13.500.000 ετών (Μιοκαινο). Το μάγμα από το οποίο σχηματίστηκε εισέβαλε σε μεταμορφικούς βράχους που είχαν ανατεθεί στην «κυκλαδίτικη μονάδα μπλε». Η μονοζωμογρανίτη εκτίθεται επειδή είχε κοπεί από ένα χαμηλής γωνίας "κανονικό " σφάλμα (δηλαδή, ένα σφάλμα που σχηματίστηκε κατά τη διάρκεια μιας περιόδου επέκτασης και σχηματισμού λεκάνης που σχετίζεται με το σχηματισμό του Αιγαίου Πελάγους. Κατά τη διάρκεια του Μικόκαινου, η περιοχή των Κυκλάδων έγινε το σημείο ενός μαγειακού συστήματος τόξου (γραμμή των ηφαιστείων), που δημιούργησε γρανίτες πετρώματα (κάτω από την επιφάνεια, όπως ο μονοζωγρανίτη) και ηφαιστειακά πετρώματα (πάνω από την επιφάνεια της γης).
Ο γρανίτης είναι ένας πλουτονικός ρονιώδης βράχος που αποτελείται κυρίως από χαλαζία, αλκαλικό
φελίτρωμα, ξυλάση και Μίκα.
Ο όρος γρανίτη περιλαμβάνει αρκετούς βράχους από κοκκώδη εμφάνιση και φωτεινά χρώματα, αλλά με διαφορετικές αναλογίες μεταξύ των ορυκτών του. Για να αναφερθούν σε όλους τους, οι γεωλόγοι έχουν ορίσει τον όρο "γραμινοειδή". Σύμφωνα με τα πρότυπα της Διεθνούς Ένωσης Γεωλογικών Επιστημών, πλουτονικά πετρώματα με περιεκτικότητα σε χαλαζία μεταξύ 20 και 60% είναι granitoy. Αυτό περιλαμβάνει βράχους, όπως τονίτες και σιβίτες με χαλαζία.
Το sensu στενότερο από γρανίτη αναφέρεται σε βράχους που, εντός της προηγούμενης ομάδας, έχουν σχέση μεταξύ των δύο κατηγοριών των ατισενίων — αλκαλικές και κλωτισάσες — από 50% ή περισσότερο ευνοϊκές για αλκαλικές ίνες.
Ανάλογα με αυτό το ποσοστό, οι γρανιίτες ονομάζονται:
1. αλκαλικό φελό αλλά γρανίτη, εάν περισσότερο από το 90% όλων των
2. σιογρανίτης, εάν η αναλογία είναι μεγαλύτερη από 65% αλκαλικές
3. μονοζωμογρανίτη, έως ίση αναλογία μεταξύ αλκαλικών και αντικλάσεων.
Οι γκρίτες είναι οι πιο Αφθονες πέτρες στην ανώτερη ηπειρωτική κρούστα. Σχηματίζουν το 4,5% του φλοιού της γης και το 15% των ήπειων.
Η μορφή των γρανιτών σχηματίζει το μάγμα υψηλής διοξειδίου του πυριτίου — γνωστό ως κορεσμένο μάγμα — βαθιά κάτω από τον φλοιό της γης, υπό συνθήκες υψηλής πίεσης και αργής ψύξης. Αν ένα μάγμα της γραδαιτικής σύνθεσης φτάσει στην επιφάνεια, ένας ηφαιστειογενής βράχος που ονομάζεται μορφές Ποταμίας.
4) εκταφή, καιρικές συνθήκες και διάβρωση
Η μετεωρικοποίηση του γρανίτη επηρεάζει σταδιακά τον βράχο, τελικά αποσυντίθεται. Σε ψυχρά κλίματα φυσικές πράξεις μετεωρικοποίησης, οι οποίες λόγω της συμπιικότητας και της υγρασίας του γρανίτη σχεδόν δεν επιτίθενται στο στρώμα της επιφάνειας. Η χημική διάβρωση, η οποία δρα οξειδωτικά και υδρουδρικά feldsprecans είναι πολύ πιο αποτελεσματική, και μπορεί να σπάσει σημαντικά πυκνά πετρώματα. Μια χαρακτηριστική μορφή μετεωρικοποίησης του γρανίτη και άλλων ορθικών βράχων σχηματίζονται στην επιφάνεια των ομόκεντρων στρωμάτων, διαχωρίζοντάς τους από τον πυρήνα που δεν επηρεάζεται από τα καθαρά Απολεπιστικά παραμάσια. ως εκ τούτου, αυτή η μετεωρικοποίηση ονομάζεται "κρεμμύδι πολυεπίπεδη καιρικές συνθήκες". Στον πρώιμο γρανίτη, ο βιοτίτης χάνει το κάλιο για να μετατραπεί σε υδροβιο-βιοτίτη και τελικά σε βερτιροχαριτωμένο. Σε πιο προηγμένες καταστάσεις των καιρικών συνθηκών, η μπουρολάζη αρχίζει να διαλύεται και να αμφιενυδατωθεί. Η πλαγιλάση μεταβάλλεται με τη μετατροπή της σε καόλιν. Ο βοσκός και ο χαλαζία του καλίου είναι τα πιο ανθεκτικά μέταλλα στην μετεωροποίηση. Εάν ο αντιγραφάσης και ο βιοτίτης έχουν μετατραπεί σε καλίνη, σμάλτο και γανομίτη και χαλαζία και κάλιο, διατηρεί τη δομή του βράχου, μπορεί να θεωρηθεί ως saprolyte.
5) ΧΡΩΜΑΤΑ ΓΡΑΝΊΤΗ
6) ΓΡΑΝΊΤΗ
7) ΕΡΩΤΗΣΕΙς
1-Ποια είναι τα ουσιώδη μέταλλα του γρανίτη;
2-σε ποια περιοχή συντεταγμένων είναι ο γρανίτης;
3-Τι χρώμα έχει ο γρανίτης στις συντεταγμένες;
4-τι είναι ο σπόρος του γρανίτη; (λεπτό/μεσαίο/παχύ)
5-Πώς βλέπετε την μετεωροποίηση του γρανίτη εδώ;
6- Φωτογραφία με τους Μύλοι