Zgromadzenie Ludowe Zachodniej Białorusi
Został zbudowany tuż przed II wojną światową jako Dom Ludowy im. Marszałka Józefa Piłsudskiego. To w tym budynku w dniach 28-30 października 1939 roku odbyła się największa „impreza teatralna” w całej historii przedstawień artystycznych w naszym mieście. Żadna późniejsza, choćby najznakomitsza premiera, nie odbiła się takim echem i nie wywarła tak wielkiego wpływu na życie jego mieszkańców.
Nieprzypadkowo obrady Zgromadzenia Ludowego Zachodniej Białorusi nazwać można spektaklem i to spektaklem perfekcyjnie wyreżyserowanym, począwszy od sposobu usadzenia deputowanych (naprzemiennie miejscowych i przybyłych ze Związku Sowieckiego), a skończywszy na kolejności dziękczynnych telegramów wysyłanych do Stalina i innych sowieckich dygnitarzy.
Udając się na przedstawienie do teatru warto dziś pamiętać, że jego nazwa jest także dziedzictwem czasów sowieckich. Dyrektorem artystycznym Polskiego Teatru Dramatycznego Białoruskiej Socjalistycznej Republiki Sowieckiej był wówczas Aleksander Węgierko.
W sezonie artystycznym 1940-1941 placówka została przeniesiona do Białegostoku z Grodna. Było to związane ze zmianą polityki władz sowieckich w stosunku do społeczności polskiej. Po klęsce Francji, która nastąpiła latem 1940 roku, Sowieci - spodziewając się wybuchu wojny z Niemcami - postanowili pozyskać Polaków, próbując dowartościować ich kulturę. Propagandową wizytówką tych zamiarów stał się białostocki zespół teatralny. Niezależnie od swego zaangażowania politycznego, teatr reprezentował najwyższy poziom. Dzięki splotowi różnych okoliczności, jego członkami stały się gwiazdy przedwojennego kina i teatru polskiego - Tola Mankiewiczówna, Jacek Woszczerowicz czy Aleksander Węgierko.