W połowie wieku XIX stale rozrastającej się Gminie Żydowskiej przestał wystarczać cmentarz przy ulicy Gwarnej. W 1825 roku Wrocław zamieszkiwało 4400 Żydów, ale już pięćdziesiąt lat później było ich prawie 18 tys., Dlatego w 1856 Gmina zdecydowała się kupić grunty we wsi Gabitz, przy obecnej ulicy Ślężnej. Jeszcze w tym samym roku, dokładnie 17 listopada odbył się pierwszy pogrzeb na nowej nekropoli, ziemię cmentarną pobłogosławił zaś rabin Abraham Geiger. W 1868 roku teren znalazł się w granicach miasta. Cmentarz był trzykrotnie powiększany, co znacznie wpłynęło na jego obecny wygląd, m.in. na znaczną ilość, monumentalnych grobowców, które stawiano tylko przy murach nekropoli. W 1912 roku przed wejściem na cmentarz stanęła nowa kaplica przedpogrzebowa oraz budynek administracyjne (dziś nieistniejące). Podczas II wojny światowej pochówki należały do rzadkości, w 1942 roku odbył się ostatni pogrzeb na cmentarzu. Cmentarz, leżący na południowej linii frontu, stał się terenem zaciętych walk o Wrocław. Z tego okresu pochodzą liczne ślady po pociskach na pomnikach. W latach powojennych zapomniany cmentarz szybko niszczał. Dopiero po wpisaniu nekropoli w 1975 roku do miejskiego rejestru zabytków, cmentarz został prawnie zabezpieczony. Obecnie jest jednym z oddziałów Muzeum Miejskiego Wrocławia. Obszar cmentarza to około 4, 6 ha, na który znajduje się ok. 12. tys nagrobków.
Wrocławski cmentarz znacznie różni się do wielu innych nekropoli żydowskich danej Europy, szczególnie z terenów wschodnich. Jego odmienny charakter jest m.in. rezultatem haskali, zapoczątkowanego w Niemczech ruchu oświeceniowego domagającego się reform w duchu asymilacji. Stąd na wielu grobach pojawiają się napisy po niemiecku oraz świeckie symbole. Większość obiektów cmentarza powstała w drugiej połowie XIX wieku, kiedy powszechnie panowała moda na naśladownictwo w sztuce. Przykładem są pomniki stylizowane na niemal wszystkie wcześniejsze style architektoniczne od starożytności aż po klasycyzm. Zdarzają się nawet budowle stylizowane na mauretańskie czy egipskie. Późniejsze nagrobki reprezentują również secesję czy modernizm. Na wygląd Starego Cmentarza Żydowskiego przy ulicy Ślężnej wpływ miała także zamożność i pozycja społeczna członków lokalnej Gminy Żydowskiej. Wiele nagrobków bogatszych członków gminy projektowali znani artyści, tworząc prawdziwe dzieła sztuki.
godziny zwiedzania:
czynne codziennie: listopad - marzec od 9.00 do 16.00; kwiecień - październik od 9.00 do 18.00
źródła: Muzeum Miejskie Wrocławia foto: dar wro, max - polska org
o keszu:
mikrus próbówkowy + proste maskowanie, weź coś do pisania (BYOP). Certyfikaty drogą elekroniczną lub eventowo
Podjęcie nie wymaga wchodzenia na teren cmentarza !